ΑΜΡΑ - Αυθεντική Μυστικιστική Ροδοσταυρική Αδελφότητα
Συζητήσεις: Θέματα Ροδοσταυρισμού, Φιλοσοφίας και Εσωτερισμού => Γενικά θέματα προβληματισμού => Μήνυμα ξεκίνησε από: Avaris στις Απριλίου 06, 2007, 17:13:35
-
Στο τραγούδι του (ονειροπόλου και "Ηθικού") Κεμάλ, αφού ο Ήρωας έχει "νικηθεί" και κρεμαστεί απο τις Στρατιωτικές Δυνάμεις του Χαλίφη, εμφανίζεται μπροστά στον Αλλάχ, για να του πει ο τελευταίος με "έμφαση":
"....νικημένο μου ξεφτέρι,
δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι,
πάντα ο Κόσμος "προχωρεί"...."
Είναι έτσι άραγε?
Ή μήπως όχι?
Το Δίπολο "Καταστροφή - δημιουργία" υφίστανται νομοτελειακά?
Ή μήπως η "εξέλιξη" μπορεί να προέλθει μέσα απο ειρηνικές και μόνο διαδικασίες και είναι "Μύθος" η "αναγκαιότητα του Πολέμου", της "Σύγκρουσης" και της "Καταστροφής"?
-
Το Δίπολο "Καταστροφή - δημιουργία" υφίστανται νομοτελειακά?
Αν το νέο ρεύμα έχει δύναμη, είναι πολύ πιθανό να ασκήσει βία. Η καθολική εκκλησία ξεκίνησε σταυροφορίες. Επέβαλε το δόγμα της με τη βία σε πρωτόγονους λαούς στην Αμερική. Η κομουνιστική επανάσταση κτλ.
Υπάρχουν όμως παραδείγματα όπου το νέο ρεύμα δεν άσκησε βία για να αλλάξει τα πράγματα (άσχετα αν υπέστη μεγάλη πίεση και βία από το κατεστημένο για να σταματήσει). Ίσως διότι δεν είχε τη δύναμη να ασκήσει ωμή βία. Παραδείγματα είναι ο Γκάντι στην Ινδία. Οι επιστημονικές ιδέες του Γαλιλαίου που έφεραν εξέλιξη από τις μεσαιωνικές ιεροεξεταστικές αντιλήψεις της καθολικής εκκλησίας.
Η άσκηση βίας είναι χαρακτηριστικό κατώτερης φύσης. Πιστεύω ότι όσο ο κόσμος εξελίσεται, τόσο οι μέθοδοι αλλαγής κοινωνικών καταστάσεων θα γίνεται λιγότερο βίαια και περισσότερο με νοητικές μεθόδους.
-
Πράγματι, ο Γκάντι είναι εκπληκτικό παράδειγμα. Και πάλι όμως οι Βρεττανοί δεν έφυγαν αναίμακτα. Ο Γκάντι μπορεί να προέτρεπε σε ειρηνική "παθητική αντίδραση" πλην όμως οι μάζες τα έκαναν τα έκτροπά τους.
Αφού πήγαμε στην Ινδία όμως, αξίζει να λάβουμε υπόψη και την Ινδουϊστική Κοσμογονία:
Σίβα (Καταστροφή)
Βισνού (Δημιουργία)......
Αλληλένδετα.....
Η Καταστροφή ως προαπαιτούμενο της Δημιουργίας.
-
Η Καταστροφή ως προαπαιτούμενο της Δημιουργίας.
Ο σταυρός είναι προαπαιτούμενο του Ρόδου...
-
Το Δίπολο "Καταστροφή - δημιουργία" υφίστανται νομοτελειακά?
Ή μήπως η "εξέλιξη" μπορεί να προέλθει μέσα απο ειρηνικές και μόνο διαδικασίες και είναι "Μύθος" η "αναγκαιότητα του Πολέμου", της "Σύγκρουσης" και της "Καταστροφής"?
1. Το ερώτημα είναι αν υφίσταται το δίπολο νομοτελειακά...
Η δημιουργία και η καταστροφή, αν και θα ήταν πιο ακριβές το "δόμηση και αποδόμηση", καθότι η έννοια καταστροφή είναι φορτισμένη με διαφορετικούς χρωματισμούς,
είναι ο πρωτογεννής νόμος και βασίζει το σύμπαν την ύπαρξή του σ' αυτόν τον νόμο.
Η υλοποίηση και αποϋλοποίηση είναι οι πρωταρχική αντίδραση που σημειώθηκε στο σύμπαν, ως σύνθεση και αποσύνθεση των πρωτογεννών σωματιδίων και αποτέλεσε ουσιαστικά την δημιουργό αιτία της ύπαρξης του Παντός.
Η γέννηση και ο θάνατος είναι ο βασικός λόγος και νόμος της ύπαρξης.
Ότι γεννιέται πεθαίνει...
Κάθε τι που πεθαίνει, ξαναγεννιέται με νέα μορφή...
Κάθε γέννεση είναι η μορφοποίηση σε ένα πεδίο, αλλά παράλληλα και θάνατος σε κάποιο άλλο πεδίο...
Για το στερεό, το λυώσιμο του παγου είναι θάνατος...
Για το υγρό, το λυώσιμο του πάγου είναι γέννηση...
Για την κάμπια το τέλος είναι θάνατος...
Για την πεταλούδα, γέννηση...
Για τον σοφό, μεταμόρφωση...
Η Μητέρα που είναι δωρήτρια της ζωής είναι παράλληλα και η μοιροδώτρα του θανάτου.
Άλλωστε, ζωή και θάνατος το αυτό κατά τον Εφέσιο Σοφό, τον σκοτεινό Ηράκλειτο...
2. Άραγε, είναι αναγκαίος αυτός ο νόμος ;
Είδαμε ότι ζωή και θάνατος ουσιαστικά είναι η μεταμόρφωση.
Η ματαμόρφωση βέβαια επιφέρει καλύτερη ή χειρότερη κατάσταση,
άρα δίνει την δυνατότητα σε νέα γέννηση, βέλτιστη ή χείριστη.
Είναι λοιπόν ο νόμος αυτός η βάση και η ουσία της εξέλιξης...
3. Έχει κάποια σημαντική σκοπιμότητα η ύπαρξη και η αναγκαιότητα του νομοτελειακού διπόλου "δόμησης - αποδόμησης;"
Όπως καταλήξαμε παραπάνω, η σκοπιμότητα, το "Τέλος" για τους προγόνους μας, είναι η ίδια η εξέλιξη.
Επειδή όμως κάθε μεταμόρφωση δεν προάγει την εξέλιξη, καθότι μια "κακή" μεταμόρφωση επιφέρει τον εκφυλισμό, ο ίδιος ο νόμος του διπόλου γέννησης - θανάτου, εμπεριέχει μέσα του και την "επιλογή", ως ευγονική διαδικασία προαγωγής της εξέλιξης.
Το ρόλο της ευγονικής δράσης της φύσης τον επωμίζεται η δύναμη και με αυτήν αποδομείται κάθε εκφυλιστική ύπαρξη και αναστέλλεται κάθε εκφυλιστική δράση, ενώ πριμοδοτείται και υποστηρίζεται κάθε εξελικτική ύπαρξη, διαδικασία και δράση.
Νομίζω εύλογα διαφαίνεται ότι η εξέλιξη δεν δύναται να επέλθει με ειρηνικά μέσα, όσο και αν ενοχλεί αυτή η διαπίστωση τα "συναισθηματικά όντα", είναι μία πραγματικότητα...
Στο σημείο αυτό επισημαίνεται ότι, ο μύστης που γίνεται κάτοχος της δύναμης, γίνεται συνεργάτης του μεγάλου σχεδίου της φύσης που είναι η εξέλιξη.
Με τη σειρά του και αυτός θα εφαρμόσει τον νόμο και θα βάλει δοκιμασίες στους ζηλωτές.
Οι ανώριμοι θα απορριφθούν και όχι άδικα.
Έτσι, πολλοί οι ναρθηκοφόροι, λίγοι όμως Βάκχες...
Η αναγκαιότητα και η αξία του νόμου σίγουρα από κανέναν εχέφρονα δεν αμφισβητείται.
Βέβαια είμαστε πλέον πολιτισμένοι και υποτίθεται ξεπεράσαμε την κτηνώδη βίαιη συμπεριφορά...
Η αλήθεια είναι ότι, όχι μόνον δεν την ξεπεράσαμε αλλά ίσως και να την εντείναμε...
Απλά την "ανεβάσαμε" σε άλλο επίπεδο δράσης...
Μπορεί σήμερα να μην καίμε ως αιρετικούς τους φορείς νέων και δη ανατρεπτικών ιδεών,
σίγουρα όμως καίμε τις ίδιες τις ιδέες με παρρησία και περισσή ευχαρίστηση !!!
Η ευγονική έχει πλέον ανέλθει στον πόλεμο των ιδεών...
Έρρωσθε και ευδαιμονείτε...
-
Επειδή όμως κάθε μεταμόρφωση δεν προάγει την εξέλιξη, καθότι μια "κακή" μεταμόρφωση επιφέρει τον εκφυλισμό, ο ίδιος ο νόμος του διπόλου γέννησης - θανάτου, εμπεριέχει μέσα του και την "επιλογή", ως ευγονική διαδικασία προαγωγής της εξέλιξης.
Το ρόλο της ευγονικής δράσης της φύσης τον επωμίζεται η δύναμη και με αυτήν αποδομείται κάθε εκφυλιστική ύπαρξη και αναστέλλεται κάθε εκφυλιστική δράση, ενώ πριμοδοτείται και υποστηρίζεται κάθε εξελικτική ύπαρξη, διαδικασία και δράση.
Νομίζω εύλογα διαφαίνεται ότι η εξέλιξη δεν δύναται να επέλθει με ειρηνικά μέσα, όσο και αν ενοχλεί αυτή η διαπίστωση τα "συναισθηματικά όντα", είναι μία πραγματικότητα...
Στο σημείο αυτό επισημαίνεται ότι, ο μύστης που γίνεται κάτοχος της δύναμης, γίνεται συνεργάτης του μεγάλου σχεδίου της φύσης που είναι η εξέλιξη.
Με τη σειρά του και αυτός θα εφαρμόσει τον νόμο και θα βάλει δοκιμασίες στους ζηλωτές.
Οι ανώριμοι θα απορριφθούν και όχι άδικα.
Έτσι, πολλοί οι ναρθηκοφόροι, λίγοι όμως Βάκχες...
Η αναγκαιότητα και η αξία του νόμου σίγουρα από κανέναν εχέφρονα δεν αμφισβητείται.
Βέβαια είμαστε πλέον πολιτισμένοι και υποτίθεται ξεπεράσαμε την κτηνώδη βίαιη συμπεριφορά...
Η αλήθεια είναι ότι, όχι μόνον δεν την ξεπεράσαμε αλλά ίσως και να την εντείναμε...
Απλά την "ανεβάσαμε" σε άλλο επίπεδο δράσης...
Μπορεί σήμερα να μην καίμε ως αιρετικούς τους φορείς νέων και δη ανατρεπτικών ιδεών,
σίγουρα όμως καίμε τις ίδιες τις ιδέες με παρρησία και περισσή ευχαρίστηση !!!
Η ευγονική έχει πλέον ανέλθει στον πόλεμο των ιδεών...
Έρρωσθε και ευδαιμονείτε...
Ναι....ο Φοίνικας πρέπει να "καεί" για να "ξαναγεννηθεί" απο τις στάχτες του......
Κι αφού έχει εφαρμογή στο άτομο, δεν θα μπορούσε να μην έχει εφαρμογή αυτό το Αρχέτυπο - Δίπολο στην ίδια την Ανθρώπινη Κοινωνία.
Το κακό είναι όμως πως η "κακή μεταμόρφωση" και ο "εκφυλισμός" κυριαρχούν....και βασιλεύουν....
Μήπως λοιπόν η "Δύναμη" δεν έχει κατορθώσει ακόμη να παίξει τον "ευγονικό" της "ρόλο" ως προς την "πριμοδότηση" της "θετικής εξελικτικής δράσης"?
Και τι απαιτείται για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο άραγε?
Απο την άλλη, αναρωτιέμαι....
Μήπως εντέλλει η Ανθρώπινη Φυλή λατρεύει την "Καταστροφικότητα" πολύ περισσότερο απο την "δημιουργία"?
Μήπως αγαπάει την "καταστροφή" για την "καταστροφή"?
-
Όταν συζητιέται μεταξύ Εσωτεριστών το θέμα της Ανθρώπινης Εξέλιξης και της Ανθρώπινης καταστροφικότητας, ακούγεται συχνά η άποψη πως δεν έχει καμία σημασία εαν καταστραφεί η Ανθρωπότητα και ο Πλανήτης.
Ο πλανήτης θα "ανακάμψει" κάποτε, η δε ανθρωπότητα θα "ενσαρκωθεί" κάπου αλλού για να συνεχίσει τα "μαθήματά" της.
Δηλαδή, δεν έχει καμία σημασία όλος αυτός ο θάνατος και η καταστροφή γύρω μας.
"Είναι να γίνουν και γίνονται".
Προσωπικά με "ξενίζει" αυτή η άποψη. Πριμοδοτεί την "αδιαφορία" προς τον συνάνθρωπο.
Σχόλια?
-
Όταν συζητιέται μεταξύ Εσωτεριστών το θέμα της Ανθρώπινης Εξέλιξης και της Ανθρώπινης καταστροφικότητας, ακούγεται συχνά η άποψη πως δεν έχει καμία σημασία εαν καταστραφεί η Ανθρωπότητα και ο Πλανήτης.
Πιθανά να ακούγεται και τέτοια βλακώδης άποψη (άλλωστε έχω γίνει μάρτυρας δυστυχώς πολλών ...ηλιθιοτήτων και μάλλιστα από υποτιθέμενους εσωτεριστές, με αποτέλεσμα να αρρωστήσω από μια ανίατη ασθένεια, και να πάσχω σήμερα από αλλεργία στην βλακεία).
Είναι σαν να λέμε,
δεν έχει και μεγάλη σημασία αν καταστραφεί ολοσχερώς ένα σχολικό συγκρότημα και αν εξοντωθούν όλοι οι μαθητές !!!
Μάλλον περιτεύουν τα σχόλια !;!
-
Είναι σαν να λέμε, δεν έχει και μεγάλη σημασία αν καταστραφεί ολοσχερώς ένα σχολικό συγκρότημα και αν εξοντωθούν όλοι οι μαθητές !!!
Άρα η εξέλιξή μας είναι δεμένη με τη Γη, σε αυτό το ηλιακό σύστημα. Δε μπορούμε να μετασαρκωθούμε σε άλλους πλανήτες με εξωγήινους πολιτισμούς.
-
Γιατί όχι, όμως;
-
Άλλωστε, ζωή και θάνατος το αυτό κατά τον Εφέσιο Σοφό, τον σκοτεινό Ηράκλειτο...
Γέννηση και θάνατος το αυτό. Η Ζωή εμπεριέχει και τα δύο. Το γνωστό rien ne se crée, rien ne se perd, tout se transforme.
Όσο για το ηθικό μέρος, δεν πιστεύω ότι μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια στον πόνο και στην δυστυχία των συνανθρώπων μας. Και τούτο διότι για την δυστυχία και για τον θάνατο είμαστε απόλυτα σίγουροι. Για τα υπόλοιπα όχι. Ο νους μπορεί να προστάζει ζωή μετά και μετενσαρκώσεις, αλλά η καρδιά προστάζει ανθρωπιά. Αν κάνουμε την καρδιά ν'αδιαφορήσει για τον πόνο, θα σταματήσει τον κτύπο της.
Φιλικά,
LordPayens.
-
Η άσκηση βίας είναι χαρακτηριστικό κατώτερης φύσης. Πιστεύω ότι όσο ο κόσμος εξελίσεται, τόσο οι μέθοδοι αλλαγής κοινωνικών καταστάσεων θα γίνεται λιγότερο βίαια και περισσότερο με νοητικές μεθόδους.
Όμως και ο Χριστός χρησιμοποίησε βία έξω απο τον Ναό, αυτό σημαίνει ότι είναι και κατώτερης φύσης;
Εδώ νομίζω θα βοηθούσε αν αλλάζαμε την λέξη "βία" με την λέξη "επιθετικότητα". Για να υπάρξει εξέλιξη πρέπει να υπάρχει επιθετικότητα (όχι απαραίτητα με τη στενή έννοια της σωματικής βλάβης). Είναι ένα απο τα βασικότερα ένστικτα μας που αν δεν υπήρχε θα είχαμε προ πολλού πάψει να υπάρχουμε. Αν εφεύρει κάποιος κάτι νέο και επαναστατικό θα πρέπει να διαθέτει και την ανάλογη επιθετικότητα να το υπερασπιστεί έναντι στο όποιο κατεστημένο (που σχεδόν πάντα αντιδρά επιθετικά σε κάτι νέο). Άρα εργαλείο απαραίτητο η επιθετικότητα για την εξέλιξη, που όμως πρέπει να χρησιμοποιούμε σωστά. Με ένα σφυρί μπορεί να φτιάξουμε κάτι, αλλά μπορούμε να το πετάξουμε και στο κεφάλι κάποιου, φταίει το σφυρί;
-
Όμως και ο Χριστός χρησιμοποίησε βία έξω απο τον Ναό, αυτό σημαίνει ότι είναι και κατώτερης φύσης;
Επειδή είναι δύσκολο να ξεχωρίσουμε το μύθο από την ιστορική αλήθεια, θα προτιμούσα να μη στηριχτώ σε αυτό.
«Βία» εννοούσα κατώτερης μορφής σωματική βία. Όπως είπε και ο Ορφέας, τώρα πια χρησιμοποιούμε ανώτερες μορφές. Προπαγάνδα, διαφήμιση, εμπορικό και οικονομικό αποκλεισμό κτλ.
Αν εφεύρει κάποιος κάτι νέο και επαναστατικό θα πρέπει να διαθέτει και την ανάλογη επιθετικότητα να το υπερασπιστεί έναντι στο όποιο κατεστημένο (που σχεδόν πάντα αντιδρά επιθετικά σε κάτι νέο).
Για να επιβληθεί κάτι νέο, απλά χρειάζεται να είναι πιο δυνατό από το παλιό. Δε χρειάζεται να προβάλει επιθετική σωματική βία. Απλά και με τη δύναμη της αλήθειας μπορεί να επιβληθεί. Όπως είπα και παραπάνω, οι επιστημονικές ιδέες του Γαλιλαίου που έφεραν εξέλιξη από τις μεσαιωνικές ιεροεξεταστικές αντιλήψεις της καθολικής εκκλησίας, δεν επιβλήθηκαν με τη βία. Τα εξελισσόμενα τεχνικά μέσα και οι καινούριες ανακαλύψεις κατέστησαν προφανής τις θεωρίες.
-
Μα ακόμα και έτσι, η σωματική βία είναι ένα απαραίτητο εργαλείο. Σκέψου δηλαδή ότι επιστρέφω αύριο απ'τη δουλειά και βρίσκω παραβιασμένη την πόρτα του σπιτιού μου. Με το που μπαίνω, βλέπω τη γυναίκα μου νεκρή και έναν ανώμαλο να προσπαθεί να βιάσει την 12χρονη μου κόρη. Δεν ξερω τι θα έκανε κάποιος άλλος, εγώ πάντως θα τον σκότωνα επι τόπου. Αυτό σημαίνει ότι θα ήμουν "κατώτερης φύσης"; Τι θα "επρεπε" δηλαδή, να κάτσω να το συζητήσω "πολιτισμένα" το θέμα; "Σας παρακαλώ κύριε, μπορείτε να σταματήσετε να βιάζετε την κόρη μου και να το συζητήσουμε;" Ή υπάρχει θεός που θα με "αρνηθεί" γι'αυτό που έκανα;
Όπως βλέπεις αυτά είναι εργαλεία και δεν υπάρχουν "πρέπει". Η κάθε κατάσταση που συναντούμε είναι διαφορετική, αυτό που θέλει εξάσκηση είναι η ικανότητα μας να αναπροσαρμοζόμαστε σ'αυτή (πραγματική εξέλιξη) και όχι να κτίζουμε απαγορευτικά τείχη μέσω "εντολών" και "κανόνων", διότι πάντα θα υπάρχει πρόβλημα. Οι εντολές είναι κάτι στατικό ενώ γύρω μας τα πάντα ρεί. Άρα όπως το χαλασμένο ρολόι που είναι "σωστό" δύο φορές την ημέρα, έτσι και οι "εντολές", κάποτε θα είναι σωστές σε μια συνεχώς μεταβαλλόμενη πραγματικότητα και πολλές θα είναι λάθος. Ονομάζεται δυναμική εξισορρόπηση ελέους και δικαιοσύνης (η οποία μπορεί να εμπεριέχει μεταξύ άλλων και την χρησιμοποίηση σωματικής βίας αν παραστεί ανάγκη). Επίσης δεν βλέπω σαν κατώτερη μορφής βίας την σωματική βλάβη απο την ψυχολογική (προπαγάνδα, διαφήμιση κτλ). Προσωπικά θα προτιμούσα κάποιος να με γροθοκοπήσει παρά να πέσω θύμα της όποιας "πλύσης εγκεφάλου", νομίζω οι συνέπειες αυτής θα ήταν πολύ χειρότερες.
Τώρα όσο αφορά τη ανθρώπινη εξέλιξη πιστεύω ότι δεν έχουμε εξελιχτεί καθόλου σαν ανθρωπότητα τις μερικές τελευταίες χιλιάδες χρόνια. Δηλαδή το ότι έχουμε μιξεράκια, 42 ιντζών πλάσμα τηλεοράσεις, και ένα μάτσο πολιτικούς να "συζητούν πολιτισμένα", ή δικαστήρια (αλήθεια τι σχέση έχει η δικαιοσύνη των δικαστηρίων με την πραγματική φυσική δικαιοσύνη; ) σημαίνει ότι εξελιχτήκαμε; Διότι άλλο η τεχνολογική εξέλιξη και άλλο η ανθρώπινη και είναι σοβαρό λάθος να τα συγχέουμε. Το ότι το σπαθί έδωσε την θέση του στον πύραυλο αυτό δεν είναι σημάδι εξέλιξης. Η τεχνολογία έχει "φύγει" πολύ μπροστά και λαχανιασμένη η ανθρωπότητα τρέχει να προφτάσει, αλλά ποτέ δεν φτάνει. Εξ'άλλου ανθρωπότητα δεν είναι ο δυτικός κόσμος, αλλά ολόκληρος ο κόσμος. Το ότι δεν χτυπώ τον άλλο με ρόπαλο στο κεφάλι να του πάρω τις μπανάνες του, αλλά γλείφω το αφεντικό μου και καρφώνω τον συνάδελφο μου για να πάρω τη θέση του τι είναι; Πολύ χειρότερο μάλιστα απο το πρώτο, διότι το δεύτερο εμπεριέχει και υποκρισία μέσα του, το πρώτο είναι λιγάκι πιο ίσιο και ειλικρινές. Ίσως εξελιχτήκαμε στο τομέα της υποκρισίας :)
Η επιθετικότητα υπάρχει και καλά κάνει να συνεχίσει να υπάρχει διότι ο διάλογος δεν είναι αρκετός πολλές φορές. Η μαμμά φύση ξέρει πολύ καλύτερα τι "πρέπει" να γίνει και το κάνει χωρίς να χρειάζεται "εντολές". Φανταστήκατε τα λευκά αιμοσφαίρια σας να μην είχαν επιθετικές ικανότητες τι θα παθαίνατε; Σκεφτήκατε αν στο "ανθρώπινο γκεσταλτ" δεν υπήρχαν και κάποιοι άνθρωποι (επιθετικά λευκά αιμοσφαίρια που η παράδοση δυστυχώς δαιμονοποίησε και χρωμάτισε με τα μελανότερα χρώματα) τι θα συνέβαινε στην ανθρωπότητα;
-
author=Κανένας link=topic=60.msg921#msg921 date=1178870187]
Όμως και ο Χριστός χρησιμοποίησε βία έξω απο τον Ναό, αυτό σημαίνει ότι είναι και κατώτερης φύσης;
Kanenas said:
Επειδή είναι δύσκολο να ξεχωρίσουμε το μύθο από την ιστορική αλήθεια, θα προτιμούσα να μη στηριχτώ σε αυτό.
Και Μύθος να είναι φίλε Κανένα, το Μήνυμα το περνάει. Κι αυτό δεν είναι άλλο απο τη Βία.
Άλλωστε, όλα τα Θρησκευτικά βιβλία βρίθουν απο "Βία". Αυτήν θεωρούν ως το βασικό συστατικό δημιουργίας του κόσμου.
Η Ιουδαϊκή Παράδοση για Θεό της έχει τον Θεό των Εβραίων, τον Θεό της Βίας, του Θανάτου και της Εκδίκησης.
Η Βίβλος συνολικά ξεκινάει με έναν κατακλυσμό ως εσκεμμένη καταστροφική πράξη Θεού και τελειώνει με μια Σταύρωση.
Το Κοράνι στις 150 απο τις 450 σελίδες του προτρέπει σε σφαγές και καταστροφή των μη - Ισλαμιστών.
-
Αγαπητέ Typhon
Αν και συμφωνώ με τα περισσότερα που λες, το θέμα που ξεκίνησε ο Avaris είναι κατά πόσο η βία είναι απαραίτητη για την εξέλιξη του ανθρώπου και του πολιτισμού. Εννοείται ότι για αυτοάμυνα και υπεράσπιση του δικαίου, ακόμα και η βία δικαιολογείται. Επίσης η ανηθικότητα υπήρχε και υπάρχει. Είναι απλά χαρακτηριστικό κατώτερης συμπεριφοράς.
Προσωπικά θα προτιμούσα κάποιος να με γροθοκοπήσει παρά να πέσω θύμα της όποιας "πλύσης εγκεφάλου", νομίζω οι συνέπειες αυτής θα ήταν πολύ χειρότερες.
Προσωπική άποψη. Εγώ διαφωνώ. Ένα δυνατό μυαλό μπορεί εύκολα να αντισταθεί στη διαφήμιση και στην προπαγάνδα. Να σκέφτεται και να ενεργεί ανεξάρτητα από το ρεύμα. Μπορεί να ελιχθεί και να νικήσει το σύστημα. Σωματικά όμως τι θα κάνεις? Θα βγεις αντάρτης στα βουνά? Θα τα βάλεις με τρεις, με πέντε αντιπάλους? Είναι εύκολο μία μικρή ομάδα εχθρών να σε καταβάλει σωματικά και να σου επιβληθεί.
Avaris, συμφωνώ ότι υπάρχουν με τα περιστατικά και μηνύματα βίας στις διδασκαλίες διαφόρων θρησκειών. Όμως προτιμώ να μη πάρω τα μυνήματα αυτά σαν «αξιώματα». Η θέση μου είναι ότι είναι δυνατό να υπάρχει εξέλιξη και χωρίς σωματική βία. Απλά το καινούριο ρεύμα θα πρέπει να διαθέτει περισσότερη δύναμη (στρατό, χρήμα, πειθώ, ΜΜΕ ή κάποιο άλλο συγκριτικό πλεονέκτημα) από το παλιό.
-
Κατά κάποιον τρόπο συμφωνείς με την άποψη μου. Ότι δηλαδή η βία είναι απαραίτητη για την εξέλιξη. Απλά το κάνεις λιγάκι πιο διπλωματικό, λες «δικαιολογείται». Για να υπάρξει εξέλιξη, πρέπει πρώτα να υπάρξει επιβίωση έτσι; Διότι αν κάτι δεν επιβιώσει πώς θα εξελιχτεί; Για να υπάρξει επιβίωση χρειάζεται και η βία, είναι νόμος της φύσης, δεν τον έφτιαξα εγώ. Όλα αυτά είναι αλληλένδετα δεν μπορούμε να τα διαχωρίσουμε και να πάρουμε αυτό που "προτιμάμε". Το Ρόδο είναι πράγματι ένα ωραίο λουλούδι, δηλαδή το μέρος που βλέπουμε. Έχει όμως και ένα μέρος που δεν βλέπουμε, είναι οι ρίζες του, που είναι χωμένες βαθιά σε σκοτεινά ανήλιακα μέρη. Σκέφτηκες αν το αποκόψουμε απο αυτές επειδή μας είναι «αντιαισθητικές» και όχι τόσο «όμορφες» όπως το πάνω μέρος τι θα πάθει το Ρόδο;
Όσο για την «πλύση εγκεφάλου» πίστεψε με είναι πολύ πιο ύπουλη και πολύ πιο βλαβερή μακροχρόνια, κάτι σαν τον καρκίνο που δεν τον αντιλαμβάνεσαι μέχρι να είναι πλέον αργά. Τουλάχιστον στη σωματική επίθεση υπάρχει ειλικρίνεια και βλέπεις καθαρά τον εχθρό.
-
Σκέψου δηλαδή ότι επιστρέφω αύριο απ'τη δουλειά και βρίσκω παραβιασμένη την πόρτα του σπιτιού μου. Με το που μπαίνω, βλέπω τη γυναίκα μου νεκρή και έναν ανώμαλο να προσπαθεί να βιάσει την 12χρονη μου κόρη. Δεν ξερω τι θα έκανε κάποιος άλλος, εγώ πάντως θα τον σκότωνα επι τόπου.
Εδώ έχουμε θέμα αυτοάμυνας και προστασίας της οικογένειας. Όχι εξέλιξης του ανθρώπου. Ναι, συμφωνώ ότι κι εγώ θα χρησιμοποιούσα βία. Αλλά είναι άσχετο με το θέμα μας.
Κατά κάποιον τρόπο συμφωνείς με την άποψη μου. Ότι δηλαδή η βία είναι απαραίτητη για την εξέλιξη. Απλά το κάνεις λιγάκι πιο διπλωματικό, λες «δικαιολογείται»
Το «δικαιολογείται» αναφερότανε στο θέμα αυτοάμυνας και όχι εξέλιξης.
Το Ρόδο είναι πράγματι ένα ωραίο λουλούδι, δηλαδή το μέρος που βλέπουμε. Έχει όμως και ένα μέρος που δεν βλέπουμε, είναι οι ρίζες του, που είναι χωμένες βαθιά σε σκοτεινά ανήλιακα μέρη. Σκέφτηκες αν το αποκόψουμε απο αυτές επειδή μας είναι «αντιαισθητικές» και όχι τόσο «όμορφες» όπως το πάνω μέρος τι θα πάθει το Ρόδο;
Το παράδειγμα αυτό δείχνει πετυχημένα τις διάφορες πλευρές (θετική/αρνητική) ενός θέματος. Αλλά πια η σχέση με την εξέλιξη του ανθρώπου και ότι η σωματική βία είναι απαραίτητη?
-
Φίλε Κανένα. Αφού εξήγησα τη θέση μου αρκετά κατανοητά πιστεύω. Το ξανακάνω. Για να εξελικτούμε πρέπει πρώτα να επιβιώσουμε, για να επιβιώσουμε, ανάμεσα σε πολλά άλλα χρειάζεται και η σωματική βία. Αν η κόρη μου και η γυναίκα μου πεθάνουν, ΠΩΣ θα εξελιχθούν;
Βία (εδώ μπαίνει και το σεξ και όλα τα..."κακά" ένστικτα) ---------->Επιβίωση----------->Εξέλιξη
Πολύ χονδρικά αλλά καταλαμβαίνεις την όλη ιδέα.
Όλα αυτά δεν συμβαίνουν γραμμικά, αλλά συμβαίνουν ταυτόχρονα, δηλαδή ταυτόχρονα επιβιώνεις και εξελίσεσαι, κάθε δευτερόλεπτο που περνά, απλά τα σόκ είναι ανεπαίσθητα (όταν γίνουν αισθητά απλά τους βάζουμε τη ταμπελίτσα "μύηση"). Αν αφαιρέσουμε αυθαίρετα κάτι επειδή δεν μας "αρέσει" (αλήθεια τα "αρέσει" μας "βγαίνουν απο μέσα" ή μας τα επιβάλλουν; ) στην αλυσίδα τότε αυτή θα σπάσει, η Ζωή θα γίνει Θάνατος και το "σχολείο" Ζωή θα καταρρεύσει. Αυτό είναι που επιδιώκουν ασυνείδητα πολλοί προσπαθώντας να αφαιρέσουν ζωτικής σημασίας πράγματα, κάτω απο τον ύπουλο μανδύα της "αγάπης" και της "ειρήνης"...
-
Για να εξελικτούμε πρέπει πρώτα να επιβιώσουμε, για να επιβιώσουμε, ανάμεσα σε πολλά άλλα χρειάζεται και η σωματική βία.
Βία ---------->Επιβίωση----------->Εξέλιξη
Typhon
Όπως το θέτεις, συμφωνώ απόλυτα. Εγώ το έβλεπα πιο στενά, αποκλειστικά στο θέμα της εξέλιξης, βγάζοντας τα προηγούμενα στάδια έξω.
Προεκτείνοντας το σκεπτικό σου, η Βία, η οποία δικαιολογείται για την επιβίωση, είναι απαραίτητη για τη διασκέδαση. Διότι αν δεν επιβιώσουμε, πως θα έχουμε τη δυνατότητα να διασκεδάσουμε?
Βία ---------->Επιβίωση----------->Διασκέδαση
Αυτό δεν εννοούσες?
-
Εδώ νομίζω θα βοηθούσε αν αλλάζαμε την λέξη "βία" με την λέξη "επιθετικότητα". Για να υπάρξει εξέλιξη πρέπει να υπάρχει επιθετικότητα (όχι απαραίτητα με τη στενή έννοια της σωματικής βλάβης).
Βία σημαίνει, χρησιμοποίηση της δύναμης για επιβολή της θελήσεως
και επίθεση σημαίνει τοποθετώ από πάνω.
Νομίζω ότι η εξέλιξη γίνεται μέσα από την δημιουργική φαντασία του πνεύματος που εμπνέει την ψυχή. Αυτή με την σειρά της ενεργοποιεί την θέληση για να πράξουμε. Η ιδέα που ωθεί την τάση για δημιουργία είναι η αγάπη και όχι το μίσος και μέσα σε αυτήν δεν χωράει καμία κατάσταση βίας αλλά μόνο η ενότητα.
Οπου υπάρχει βία, υπάρχει αναταραχή, αταξία, δυσαρμονία δηλαδή μια κατάσταση εκρηκτική που αναζητά την ηρεμία.
Κατά την γνώμη μου η εξέλιξη αρχίζει μετά την ηρεμία και όχι προς την διαδρομή της.
Φανταστήκατε τα λευκά αιμοσφαίρια σας να μην είχαν επιθετικές ικανότητες τι θα παθαίνατε;
Τα λευκά αιμοσφαίρια, ανήκουν στο αμυντικό σύστημα του οργανισμού μας. Δεν έχουν επιθετικές ικανότητες αλλά αμυντικές.
Αν είχαν τέτοιες θα κατέστρεφαν τους ίδιους τους ιστούς τα ίδια, κάτι που μια μικρή γεύση αυτού εμφανίζεται στις αλλεργίες.
Ότι δηλαδή η βία είναι απαραίτητη για την εξέλιξη. Απλά το κάνεις λιγάκι πιο διπλωματικό, λες «δικαιολογείται». Για να υπάρξει εξέλιξη, πρέπει πρώτα να υπάρξει επιβίωση έτσι; Διότι αν κάτι δεν επιβιώσει πώς θα εξελιχτεί; Για να υπάρξει επιβίωση χρειάζεται και η βία, είναι νόμος της φύσης, δεν τον έφτιαξα εγώ.
Για να υπάρξει εξέλιξη σαφώς και πρέπει να υπάρξει επιβίωση. Γιατί όμως να χρειάζεται η βία απαραίτητα ?
Δεν γνωρίζω όλους τους νόμους της φύσεως αλλά μου δίνει την αίσθηση ότι αυτό που υπάρχει σε αυτούς είναι η αναγκαιότητα και όχι η βία έτσι όπως εμείς την εννοούμε. Τα πλάσματα της φύσεως, εκτός από τον άνθρωπο, δεν έχουν συνείδηση της ύπαρξης τους και ως εκ τούτου ναι μεν έχουν ένστικτα αλλά δεν διαθέτουν διάνοια. Για αυτά ο θάνατος που εμείς εκλαμβάνουμε ως βία είναι μια φυσική συνέχεια.
Όσο για την «πλύση εγκεφάλου» πίστεψε με είναι πολύ πιο ύπουλη και πολύ πιο βλαβερή μακροχρόνια, κάτι σαν τον καρκίνο που δεν τον αντιλαμβάνεσαι μέχρι να είναι πλέον αργά. Τουλάχιστον στη σωματική επίθεση υπάρχει ειλικρίνεια και βλέπεις καθαρά τον εχθρό.
Συμφωνώ απολύτως. Ίσως αυτή η διαπίστωση μας δείχνει πόσο ''αντίστροφα'' χρησιμοποιούμε τις δυνατότητες μας…
Βία (εδώ μπαίνει και το σεξ και όλα τα..."κακά" ένστικτα) ---------->Επιβίωση----------->Εξέλιξη
Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κανένα << κακό>> ένστικτο. Τα ένστικτα όπως και τα συναισθήματα, μας εδόθησαν ως εργαλεία για την επιβίωση κατά πρώτον και για την άνοδο μας έπειτα. Η χρήση τους είναι αυτή που τα χαρακτηρίζει.
Π.χ Το ένστικτο μου, με προειδοποιεί ότι ο Χ έχει σκοπό να με ενοχλήσει. Η λογική μου όμως θα αποφασίσει το πώς θα χειριστώ την κατάσταση και τι θα αποφασίσω. Στην συγκεκριμένη περίπτωση αυτό που θα πρέπει να χαλιναγωγήσω είναι το συναίσθημα.
Κατά την γνώμη μου η όλη ιδέα της ψυχικής εξέλιξης του ανθρώπου ανάγεται στον εξευγενισμό του συναισθήματος και στο ήρεμο άκουσμα της φωνής της καρδιάς μας.
Όλα αυτά δεν συμβαίνουν γραμμικά, αλλά συμβαίνουν ταυτόχρονα, δηλαδή ταυτόχρονα επιβιώνεις και εξελίσεσαι, κάθε δευτερόλεπτο που περνά, απλά τα σόκ είναι ανεπαίσθητα (όταν γίνουν αισθητά απλά τους βάζουμε τη ταμπελίτσα "μύηση"). Αν αφαιρέσουμε αυθαίρετα κάτι επειδή δεν μας "αρέσει" (αλήθεια τα "αρέσει" μας "βγαίνουν απο μέσα" ή μας τα επιβάλλουν; ) στην αλυσίδα τότε αυτή θα σπάσει, η Ζωή θα γίνει Θάνατος και το "σχολείο" Ζωή θα καταρρεύσει. Αυτό είναι που επιδιώκουν ασυνείδητα πολλοί προσπαθώντας να αφαιρέσουν ζωτικής σημασίας πράγματα, κάτω απο τον ύπουλο μανδύα της "αγάπης" και της "ειρήνης"...
Συμβαίνουν ταυτόχρονα αλλά δεν είναι ανεπαίσθητα αν είμαστε συνειδητοί σε ότι κάνουμε. Συμφωνώ όμως ότι συνήθως δεν προλαβαίνουμε να αναλογιστούμε και δρούμε παρορμητικά.
Η αγάπη και η ειρήνη δεν είναι ύπουλος μανδύας, απλώς είναι ένας στόχος πολύ μακρινός.
Αν αντιλαμβανόμασταν όλοι, την συμμετοχή μας στον ''κόσμο'' και την δράση μας σε αυτόν ίσως να ήμασταν πιο δεκτικοί και λιγότερο αμυντικοί σε αυτές τις ιδέες.
Επίσης αγαπάω, σημαίνει πάνω από όλα …αγαπώ τον εαυτό μου και μέσα από αυτόν και τους άλλους στους οποίους καθρεφτίζομαι…..δεν σημαίνει ότι γίνομαι θύμα, ούτε υποχείριο του εκάστοτε.
-
Αγαπητέ Typhon,
συμφωνώ μαζί σου πως η βία παραμένει ένα αναγκαίο αμυντικό εργαλείο όσο υπάρχουν θηρία... γύρω μας... όμως από την πεποίθησή σου, που με τόση θέρμη υποστηρίζεις...
Ότι δηλαδή η βία είναι απαραίτητη για την εξέλιξη.
καταλαβαίνω πως θα θεωρούσες απαραίτητο να σε βιάσουν για να εξελιχθείς... έτσι δεν είναι;
Είναι και αυτό μία επιλογή... αν και όχι η εξυπνότερη θα έλεγα... :D
Υπάρχει και μία νέα εφεύρεση εδώ και κάτι χιλιάδες χρόνια... που λέγεται "παιδεία" ;)
Οι σκέψεις και ιδέες μας προδιαγράφουν το μέλλον των παιδιών μας.[/color]
-
Ένας εσωτεριστής έτρεχε κουνώντας μανιασμένα τα χέρια του πάνω-κάτω. Πίστευε πραγματικά πώς μπορούσε να πετάξει. Ξαφνικά σταμάτησε νιώθωντας κάτι ζεστό στο μέτωπο του. Αγγίζοντας το σημείο με την παλάμη του, είδε με αηδία ότι δεν ήταν το τρίτο του μάτι, αλλά ότι ήταν μια κουτσουλιά. Νευριασμένος σήκωσε το κεφάλι του και είδε ένα αετό να διασχίζει αδιάφορα τον γαλανό ουρανό. Θύμωσε και άρχισε να πετάει πέτρες, αλλά ο αετός συνέχισε την πορεία του πιο ανάλαφρος απο πρίν. Σε κάποια φάση ο εσωτεριστής σταμάτησε, κάθισε και διαλογίστηκε...φωτίστηκε!
Ηθικό Δίδαγμα: Θάνατος σε κάθε ηθικό δίδαγμα!
Αγαπητέ Fr. Κανένα
Ένστικτο [Βία (επιθετικότητα και έμφυτες ορμές γενικότερα) + Σεξ (Διασκέδαση, pleasure principle)] -----> Επιβίωση -----> Εξέλιξη
Αγαπητή Sr. Try
Ο Λαβύρινθος των λέξεων. Ο Μινώταυρος και η Αριάδνη με το νήμα της.
Χτές το σώμα μου επιτέθηκε («τοποθετήθηκε απο πάνω» για να είμαστε και politicaly correct) στο σώμα μιας κοπέλας και περάσαμε και οι δύο μια αξέχαστη βραδιά. Σε καμιά πραγματική μάχη δεν υπαρχει νικητής.
Τις προάλλες επισκέφτηκα το κλαμπ “Tranquility”, όπου όλοι ήταν γαλήνιοι, μέχρι και ο DJ κοιμότανε. Ήτανε πραγματικά μια Πεθαμένη κατάσταση, μέχρι που τα ένστικτα μου δεν αντέξανε και επιτέθηκα σε μια κοπέλα και αρχίσαμε να χορεύουμε. Οι άλλοι ζήλεψαν και έκαναν το ίδιο. Ξαφνικά το κλάμπ Ζωντάνεψε!
Ήταν ένας ιός που μπήκε σε ένα σώμα. Σημάδεψε ένα όργανο και κινήθηκε εναντίον του. Ξαφνικά τον πήρε χαμπάρι ένα λευκό αιμοσφαίριο. Επιτέθηκε το λευκό αιμοσφαίριο (αυτή η άρτια εξοπλισμένη, δολοφονική μηχανή, ενας πραγματικός πολέμαρχος, αφού το μόνο μεσο άμυνας που εχει ειναι η επίθεση) στον ιό, αμυνόμενο το όργανο. Ότι έκανα και εγώ δηλαδή, δεν ήταν αυτοάμυνα, ήταν καθαρή επίθεση, ζωώδης και χωρίς έλεος για να σώσω την κόρη μου. Μας αρέσει να παίζουμε με τις λεξούλες και στο τέλος αυτές μόνο μας μένουν.
Ο «Δρόμος της καρδιάς» (λές να εννοεί το γνωστό όργανο ο ποιητής; Μπα...). Έτσι τον λέμε τώρα στη «φλωροποιημένη» κοινωνία μας; Κάποιοι όμως τον γνωρίζουν σαν το δρόμο του ενστίκτου, του πολεμιστή, της βροντής και της Καταιγίδας. Ο Δρόμος της Ζωής.
Κάποια ανθρώπινα λευκά αιμοσφαίρια πήραν χαμπάρι τον ιό και ξεσπάθωσαν. Οι «300» βρίσκονται ήδη στις «Θερμοπύλες». Η βουλή έμεινε πίσω στη «Σπάρτη» να αναρωτιέται και να συζητά αν «πρέπει» ή αν «δεν πρέπει»...
Αγαπητή Sr. Rose777
Υπάρχει και μια... «νέα» φυσική εφεύρεση εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια που ονομάζεται επιθετικότητα. Αν δεν ήταν χρήσιμη τότε η ίδια η φύση θα απαλλασόταν απο αυτή. Καλή η παιδεία, κάπου εκεί μέσα άκουσα και για το...natural selection...
Αν διάβαζες πιο προσεκτικά αυτά που έγραψα θα έβλεπες ότι πιο πάνω, πρότεινα να αλλάξουμε την λέξη «βία» με την πιο γενική της «επιθετικότητας»...
Ο Συνωμοσιολόγος φοράει "κόκκινα γυαλιά" και τα βλέπει όλα "κόκκινα"
Ο εσωτεριστής το ίδιο, όπου γυρίσει βλέπει..."εσωτερισμό".
"When I obeyed my Ids - totally entrapped...Now my Ids obey me...and I obey only heaven's call for copulations. My limitations are my only laws" A.O.S
-
Typhon
Τελικά σωστά κατάλαβα αυτό που λες ή όχι? Συμφωνείς με τον ακόλουθο παράδειγμα?
Προεκτείνοντας το σκεπτικό σου, η Βία, η οποία δικαιολογείται για την επιβίωση, είναι απαραίτητη για τη διασκέδαση. Διότι αν δεν επιβιώσουμε, πως θα έχουμε τη δυνατότητα να διασκεδάσουμε?
Βία ---------->Επιβίωση----------->Διασκέδαση
……επιθετικότητα. Αν δεν ήταν χρήσιμη τότε η ίδια η φύση θα απαλλασόταν απο αυτή. Καλή η παιδεία, κάπου εκεί μέσα άκουσα και για το...natural selection...
Χρήσιμη για πιο πράγμα? Για την εξέλιξη? Για τη διασκέδαση? Με πιο σκεπτικό η φύση θα απαλλασότανε από την επιθετικότητα? Εννοείς ότι το «natural selection» ισχύει και για όλες τις ιδέες? Πως ξέρεις ότι σταδιακά δεν απαλλάσεται από αυτήν?
Για να δούμε ένα παράδειγμα πάλι για να καταλάβω τι λες. πχ η «φοβία για το ύψος». Σύμφωνα με τα λεγόμενά σου, η «φοβία για το ύψος» ....
Αν δεν ήταν χρήσιμη τότε η ίδια η φύση θα απαλλασόταν απο αυτή.
Σίγουρα αυτό εννοείς? Μπορείς να γίνεις πιο συγκεκριμένος?
-
Περί "Βίας και Επιθετικότητας"...
...........<<Το ρητό «πόλεμος πατήρ πάντων» που μας κληροδότησε ο Ηράκλειτος, είναι το λάβαρο, η σημαία που υποκινεί τον Άρη σε δράση και δημιουργία, που αυτοδίκαια χαρακτηρίστηκε σαν θεός του πολέμου.
Σε καταστάσεις έντονης δράσης ο Άρης ξεδιπλώνει την τεράστια ζωτική ενέργεια και την εκφράζει σαν ανυπέρβλητη ενθουσιώδη δύναμη. Στο ενστικτώδες επίπεδο η δύναμη αυτή εκφράζεται σαν τεράστια ζωώδης ορμή. Ειδικά σε μη υγιείς καταστάσεις, όταν η ενέργεια του Άρη δεν μπορεί να εκφραστεί ισορροπημένα και φυσικά, αδυνατώντας να ανορθώσει τον άνθρωπο σε υψηλότερους και πιο σύνθετους τρόπους επιβίωσης, εκτονώνεται υποχρεωτικά σε κατώτερους τρόπους έκφρασης.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο άνθρωπος με διαταραγμένο νου. Η εικόνα του που δημιουργείται από την συμπεριφορά του, δηλαδή από τον τρόπο που κινείται, από τον τρόπο που τρέφεται , θυμίζει άγριο ζώο. Στις ατυχείς αυτές περιπτώσεις που βγαίνει μόνο το ζωώδες ως κατώτερη βαθμίδα έκφρασης του Άρη, ο νους του πάσχοντος στρέφεται σχεδόν πάντα γύρω από το σεξ και ο λόγος του είναι ένας συρφετός από αισχρόλογα και υβρεολόγιο με σεξουαλικό περιεχόμενο. Σε περίπτωση κρίσης φοβίας ή μανίας, η αντίδραση θυμίζει άγριο θηρίο και το άτομο αποκτά φοβερή μυϊκή δύναμη. Ο μοναδικός νόμος που διέπει αυτές τις συμπεριφορές είναι «ο νόμος της ζούγκλας»...>>.... Απόσπασμα από το ανέκδοτο βιβλίο, "Η ΚΑΜΠΑΛΑ ΑΠΟΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΗ"...
-
Ο φίλος typhon ισχυρίζεται οτι η βία και η επιθετικότητα - τις οποιές εγώ τουλάχιστον αντιλαμβάνομαι ως δύο ξεχωριστές έννοιες- είναι αναπόσπαστο κομμάτι του κόσμου μας και πως παρατηρείται παντού γύρω μας ως φαινόμενο και διέπει τη ζωή μας και τη ζωή όλων των οργανισμών. Αυτο που κάνει είναι απλώς να περιγράφει την πραγματικότητα. Και βέβαια αυτο που θέλω να ρωτήσω είναι:
Typhon
Ακόμα κι αν έτσι είναι η πραγματικότητα, ακόμα κι αν όντως αυτά παρατηρούμε όπως τα αναφέρεις στα παραδέιγματα που δίνεις...
Η δική σου θεση ποια είναι; Θέλω να πω...
Τί πιστεύεις, οτι όλα αυτά καλώς έχουν ως έχουν; Σε ικανοποιεί αυτη η πραγματικότητα;
Θεωρείς οτι έτσι έιναι το χρηστόν;
Οτι αυτο έιναι το "κανονικο";
Οτι τα πράγματα που είναι έτσι είναι με αγάπη και σοφία φτιαγμένα να λειτουργούν έτσι;
Έχω διαβάσει τις απόψεις σου...αλλά ξαναρωτώ για να κατανοήσω καλύτερα τη θέση σου
-
Φίλε –η typhon από την μια πετάς αιχμές σε ότι αφορά τον εσωτερισμό και από την άλλη θέτεις τον εαυτό σου στην δονητική του εμβέλεια, συμμετέχοντας σε ένα φόρουμ καθαρά εσωτερισμού….. μήπως έχεις ήδη αρχίσει να αμφιταλαντεύεσαι για τις απόψεις σου?
Σε καμιά πραγματική μάχη δεν υπαρχει νικητής.
Αντίθετως, στις ''πραγματικές'' μάχες όπως ο υλικός κόσμος τις οριοθετεί υπάρχει πάντα νικητής…,εκεί που δεν υπάρχει είναι στον πνευματικό κόσμο. Επίσης η ολοκληρωμένη ένωση δύο ανθρώπων δεν έχει καμία σχέση …με θέσεις μάχης…
Ο «Δρόμος της καρδιάς» (λές να εννοεί το γνωστό όργανο ο ποιητής; Μπα...). Έτσι τον λέμε τώρα στη «φλωροποιημένη» κοινωνία μας; Κάποιοι όμως τον γνωρίζουν σαν το δρόμο του ενστίκτου, του πολεμιστή, της βροντής και της Καταιγίδας. Ο Δρόμος της Ζωής.
Η ζωή είναι όπως την εμείς την θέλουμε να είναι. Αν εσύ την θέλεις ματωμένη και βίαιη έτσι και θα είναι γιατί βλέπουμε αυτό που θέλουμε να δούμε …Μην υποτιμάς την έννοια της φαντασίας … χωρίς αυτή δεν θα υπήρχε καμία δημιουργία, δε κανένα επίπεδο.
Δεν μίλησα για ''δρόμο της καρδιάς'' αλλά για φωνή, μια φωτεινή φωνούλα που ψάχνει να βρεί την δίεξοδο σε κάθε ανθρώπινο ον άλλοτε με την αγάπη, άλλοτε με την βία, άλλοτε με το παράπονο, άλλοτε με τον ηρωισμό κλπ.
Ο εσωτεριστής το ίδιο, όπου γυρίσει βλέπει..."εσωτερισμό".
Ο στόχος του εσωτερισμού είναι η αλήθεια, όχι η παραμόρφωση ούτε η φαντασιοπληξία, δύο παράγοντες που ευθύνονται για το γκρίζο που σκιάζει τα μάτια μας.
Για να γίνει η παραμικρή αλλαγή στην κοινωνία οπως την γνωρίζουμε και οποιαδήποτε βελτίωση απαραίτητη προυπόθεση είναι η δική μας προσωπική καλυτέρευση. Ισως σου φάινεται ουτοπικό και ρομαντικό αλλά δεν είναι. Η δύναμη της αλυσίδας είναι ο κάθε αδύναμος κρίκος της...
-
Όπως πολύ σωστά παρατήρησε η φίλη Sr. Clarion αυτά που έγραψα ήταν μια παρουσίαση της κατάστασης ώς έχει. Επίσης η φίλη Sr. Try ανάφερε ότι βλέπουμε αυτό που θέλουμε να δούμε. Άρα έχωντας αυτές τις πολύ εύστοχες παρατηρήσεις κατά νού προχωρώ.
Είδατε σε μια άγνωστη για σας διαδυκτιακή φιγούρα ένα τέρας που διασκεδάζει με τη βία και που πιστεύει ότι για να εξελικτεί «πρέπει» να βιαστεί. Αυτά ήταν τα «φωτισμένα» συμπεράσματα σας (και ίσως άλλα πολλά, που ίσως απο «πολιτισμένη ευγένεια» να μην γράψατε). Δεν καταφέρατε να βγάλετε τις παρωπίδες του εσωτερισμού (προγραμματισμός—εκπαίδευση—μηχανικές αυτόματες αντιδράσεις) και αυτομάτως είδατε αυτό που θέλατε να δείτε (εκπαιδευτήκατε). Αυτό με προβληματίζει και με ανησυχεί ιδιαίτερα. Υπάρχει περίπτωση αυτό που είδατε να είναι απλώς αυτό που κρύβεται βαθιά μέσα σας (και που νομίζετε ότι «διαγράψατε» απωθώντας στο ασυνείδητο) και τώρα μέσω προβολής «ξαλαφρώνετε» πετάγοντας το σε έναν βολικό στόχο που «δεν δικός μας» είναι «με τους άλλους» είναι «κατώτερος» και «μη-εξελιγμένος»; Ξεχνώντας ίσως ότι και αυτός είναι μέρος της ίδιας αλυσίδας...
Δεν ξέρω και δεν κρίνω, απορίες κάνω, ο καθένας γνωρίζει μονάχα για τον εαυτό του και μόνο σε αυτόν έχουμε να λογοδοτήσουμε στο τέλος της ημέρας.
Ίσως τελικά ο εσωτεριστής να χρησιμοποιήσει το εργαλείο που λέγεται διαλογισμός, όταν θα σταματήσει να «πετάει πέτρες».
-
Αγαπητέ Typhon
Είδατε σε μια άγνωστη για σας διαδυκτιακή ......
Αν εννοείς ΟΛΟΥΣ, είναι μία γενικότητα που δεν ισχύει. Εγώ αυτό που είδα είναι ένα άτομο που με απλοϊκά επιχειρήματα παρουσιάζει κάποια λάθος συμπεράσματα. Αν διαφωνείς, δεν έχεις παρά να απαντήσεις στις ερωτήσεις που σου έθεσα στα τελευταία μυνήματα μου. Ψυχρά και μαθηματικά.
Αυτό θα μας βοηθούσε να παραμείνουμε στο θέμα. Ίσως όμως μας οδηγείς σε κάτι βαθύτερο.
βλέπουμε αυτό που θέλουμε να δούμε.
Το συμμερίζεσαι, ΟΚ. (Εγώ διαφωνώ. Κάποιος που αρχίζει και ελέγχει το μυαλό του, δύσκολα θα πέσει σε τέτοιες παγίδες.)
Εφαρμόζεις το παραπάνω για να συμπεράνεις ότι κάποιοι εδώ σε έκαναν στόχο της προβολής τους.
Εγώ ρωτάω: Σου συμβαίνει συχνά αυτό? Σε συζητήσεις, ομάδες κτλ, σε κάνουν συχνά στόχο αρνητικής προβολής? Αισθάνεσαι συχνά αποκομμένος?
Αν Ναι: Μήπως το προκαλείς? Μήπως βλέπεις αυτό που θέλεις? Μήπως σου συμβαίνει μόνο με ομάδες εσωτερισμού?
Αν Όχι: Περιμένω απαντήσεις στις ερωτήσεις που σου έθεσα στα τελευταία μυνήματα μου. Ψυχρά και μαθηματικά.
-
Απόσπασμα από το βιβλίο του ΤΟΜΑΣ ΧΑΡΡΙΣ, του ινστιτούτου Συνδιαλεκτικής ανάλυσης, "ΕΙΜΑΙ Ο' ΚΕΫ ΕΙΣΑΙ Ο' ΚΕΫ".
Στις συνδιαλαγές μας, κατά κανόνα ακολουθούμε τυποποιημένα πρότυπα συμπεριφοράς.
Ουσιαστικά παίζουμε ένα παιχνίδι, το οποίο είναι μια σειρά από συμπληρωματικές απόκρυφες συνδιαλέξεις που προχωρούν σε ένα γνωστό και προκαθορισμένο αποτέλεσμα...
"...Όλα τα παιχνίδια έχουν την προέλευσή τους στο απλό και συνηθισμένο παιχνίδι της παιδικής ηλικίας, <Το Δικό Μου Είναι Καλύτερο Από Το Δικό Σου !> που εύκολα παρατηρεί κανείς σε παιδιά 4-5 ετών. Σκοπός του τότε ήταν, όπως και τώρα, να φέρει κάποια προσωρινή ανακούφιση από την δυσαρέσκεια της θέσης ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Ο' ΚΕΫ.
Όπως και στις πιο περίτεχνες παραλλαγές των μεγάλων, είναι απόκρυφο, γιατί δεν εκφράζει αυτό που το πρόσωπο αισθάνεται.
Όταν το μικρό παιδί λέει, <το δικό μου είναι καλύτερο από το δικό σου>, στην πραγματικότητα αισθάνεται,
<δεν είμαιο τόσο Ο' ΚΕΫ όσο εσύ>.
Είναι μια επιθετική άμυνα. Είναι προστατευτική, γιατί επιχειρεί να διατηρήσει κάποια ισορροπία (ομοιοστασία).
Έχει επίσης κάποια πληρωμή όπως τα παιχνίδια που παίζουν οι μεγάλοι.
Όταν το παιχνίδι, <το δικό μου είναι καλύτερο από το δικό σου> τραβήξει στα άκρα, συνήθως τελειώνει με τσακωμό και με κάποια συντριπτική ένδειξη του έτερου συμπαίκτη που αντιτείνει, <ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ : Το δικό μου είναι καλύτερο !!!>.
Αυτό ξαναβάζει το μικρό παιδί πάλι στη θέση του -έχει αποδεχθεί πάλι το γνώριμο αίσθημα ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Ο' ΚΕΫ και στην διατήρηση αυτής της σταθερής θέσης, υπάρχει κάποια δύστυχη και άθλια σιγουριά.
Αυτή είναι η ουσία των παιχνιδιών.
Τα παιχνίδια είναι ένας τρόπος χρησιμοποίησης του χρόνου από τους ανθρώπους εκείνους, που δεν μπορούν να υποφέρουν την έλλειψη και την δίψα για χάδι που βρίσκεται στο αποτράβηγμα,
και που όμως η ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Ο' ΚΕΫ θέση τους, κάνει την υπέρτατη μορφή της σχέσης με άλλους ανθρώπους, την οικειότητα, την ένωση, αδύνατη.
Το χαρακτηριστικό τους είναι :
Αν και υπάρχει δυστυχία, υπάρχει κάτι.
Όπως λέει ο κλόουν, <καλύτερα να μυρίζουν τα χνώτα σου παρά να μην αναπνέεις καθόλου>.
Είναι καλύτερο γιαυτούς να ταλαιπωρούνται παίζοντας παιχνίδια, παρά να μην έχουν καθόλου σχέσεις.
Ο R. Caldston, M.D. στο <Observations of childrens who have been psysically abysed and their parents>, έγραψε:
<<Το αναπτυσσόμενο παιδί έχει περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσει μέσα στη ζεστασιά του θυμού και της οργής, αλλά σίγουρα θα υποφέρει από μαρασμό μέσα στην παγωνιά της αδιαφορίας>>.
-
Αγαπητέ μου Typhon,
σε ότι εστιάζουμε στην ζωή μας αυτό καλούμε... Όταν λατρεύουμε την επιθετικότητα, γιατί να παραπονιόμαστε, όταν την δημιουργούμε;
Πραγματικά απορώ... Γιατί να παραπονιέται κάποιος όταν η ηχώ του σύμπαντος πετάει πίσω σε εκείνον τις πέτρες που συνεχώς στέλνει; Ίσως γιατί είναι δέσμιος του ασυνείδητου προγραμματισμού του, να βλέπει παντού εχθρούς και να βρίσκεται σε μία συνεχόμενη εμπόλεμη κατάσταση;...
Πάει καιρός, όταν έμπαινα σε κάποιο φόρουμ, και προκαλούσα όλο τον κόσμο εναντίον μου... Πώς τα κατάφερνα κάθε φορά... να επιβεβαιώνω το πιο πυρηνικό μου πιστεύω... πως ήμουν θύμα... πως οι άλλοι δεν με καταλάβαιναν, πως ήμουν από άλλο πλανήτη, άλλη κοινωνία... ήμουν διαφορετική... Ένα πολύ συχνό σενάριο στους εσωτεριστές... πιστεύω... να νιώθουν διαφορετικοί...
Η ψυχολογία έχει κατατάξει αυτήν την συμπεριφορά, σε δυσαρμονία με το αρσενικό μας αρχέτυπο... το πατρικό μας πρότυπο, την σχέση με τον πατέρα μας... Όταν λείπει το πατρικό πρότυπο, ο άνθρωπος δε μαθαίνει να υπακούει, δεν κάνει συμβιβασμούς, δεν επικοινωνεί ειρηνικά, και δημιουργεί εμπόλεμα σενάρια, για να επιβεβαιώσει την αυτοαξία του, ακονίζοντας τα κριαρίσια κέρατα, ακονίζοντας τα σπαθιά του Άρη...
Οι άνθρωποι με δυσαρμονία πατρικού προτύπου, στην ουσία είναι οι «εωσφορικοί», αυτοί που έχουν αντιδράσει στον Θεό, στον Πατέρα, στο σύστημα, αλλά και αυτοί που θα φέρουν το Φως...
Είναι οι κοινωνικοί επαναστάτες μας, οι πρωτοπόροι της κοινωνίας μας, αυτοί που θα φέρουν την νέα Ιδέα, την νέα Γραμμή, γιατί δεν δέχονται το σύστημα όπως είναι, αλλά παλεύουν να το αλλάξουν....
Παντού βρίσκουν λάθη να διορθώσουν, εστιάζουν στα λάθη, στα bugs του προγράμματος, στα δεσμά του matrix, εστιάζουν στο αρνητικό, έτσι ώστε να μετατραπεί μια μέρα σε θετικό... και η σκλαβιά σε Ελευθερία...
Εφόσον κατανοηθεί το βασικό τρίγωνο (Πατέρας, Μητέρα, Παιδί) και η μεταξύ τους σχέση, ο κάθε αρνητικός προγραμματισμός, πλέον διαχειριζόμενος, μπορεί να μεταστοιχειωθεί σε ψυχική αρμονία, και ειρηνική επικοινωνία...
Με τις καλύτερες ευχές για Βαθειά Γαλήνη
-
Είδατε σε μια άγνωστη για σας διαδυκτιακή φιγούρα ένα τέρας που διασκεδάζει με τη βία και που πιστεύει ότι για να εξελικτεί «πρέπει» να βιαστεί. Αυτά ήταν τα «φωτισμένα» συμπεράσματα σας (και ίσως άλλα πολλά, που ίσως απο «πολιτισμένη ευγένεια» να μην γράψατε). Δεν καταφέρατε να βγάλετε τις παρωπίδες του εσωτερισμού (προγραμματισμός—εκπαίδευση—μηχανικές αυτόματες αντιδράσεις) και αυτομάτως είδατε αυτό που θέλατε να δείτε (εκπαιδευτήκατε). Αυτό με προβληματίζει και με ανησυχεί ιδιαίτερα.
Αγαπητέ Typhon, θα ήθελα να σου πω έγω τι βλέπω η τι νομίζω οτι βλέπω [ και λέω νομίζω διότι χρησιμοποιώ μόνο μια λειτουργία μου για να αντιληφθώ και να χαρακτηρίσω και όχι όλες ωστε να ε΄χω ένα ολοκληρωμένο, έστω υποκειμενικό συμπέρασμα].
Βλέπω ένα άνθρωπο που φοβάται να ρισκάρει... μια προσωπικότητα αρκετά έντονη που κρύβει τις ευαιασθησίες της πίσω απο την αντίδραση αλλά συγχρόνως διακρίνω και μια ψυχή που ψάχνει την διαφυγή...
Βλέπω κάτι που πιστεύω οτι όλοι το έχουμε βιώσει με αρκετό κόπο και πιθανώς το ζούμε ακόμη κάποιες στιγμές.
Επιλέγει κανείς τι θα δεί, οχι επειδή είναι προγραμματισμένος αλλά επειδή κατασκευάζει την πραγματικότητα του και δεν αφήνει τον ''καιρό'' να του ''χαλάει την διάθεση''.
Με αγάπη
-
Στο τραγούδι του (ονειροπόλου και "Ηθικού") Κεμάλ, αφού ο Ήρωας έχει "νικηθεί" και κρεμαστεί απο τις Στρατιωτικές Δυνάμεις του Χαλίφη, εμφανίζεται μπροστά στον Αλλάχ, για να του πει ο τελευταίος με "έμφαση":
"....νικημένο μου ξεφτέρι,
δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι,
πάντα ο Κόσμος "προχωρεί"...."
*************************************************
Καληνύχτα ευγενικέ Κεμάλ.....
Σε μια άλλη ζωή ίσως....πιο εξελιγμένη....όπου ο άνθρωπος θα είναι πιο εξευγενισμένος....
Όταν για Ηγέτες του θα έχει τους Φιλόσοφους και όχι τους Πολιτικούς και τους Πολέμαρχους....
Ίσως τότε, υπάρξει χώρος για "ευγενικούς, φιλειρηνικούς ονειροπόλους σαν κι εσένα"....
Μα όχι ακόμη Κεμάλ....
Όχι ακόμη....
Καληνύχτα Κεμάλ..... :'(
-
Το πρόβλημα δυστυχώς είναι ότι κανένας μυαλομένος φιλόσοφος δεν θα αποδεχόταν τον ρόλο του ηγέτη.
-
Το πρόβλημα δυστυχώς είναι ότι κανένας μυαλομένος φιλόσοφος δεν θα αποδεχόταν τον ρόλο του ηγέτη.
Νομίζω ότι κανένας μυαλωμένος φιλόσοφος δε θα επιδίωκε να γίνει ηγεμόνας. Αν όμως ήταν και φιλεύσπλαχνος, θα αποδεχότανε τον ρόλο και θα προσπαθούσε να χρησιμοποιήσει τη δύναμη της εξουσίας για να βοηθήσει την κοινωνία.
-
Το πρόβλημα δυστυχώς είναι ότι κανένας μυαλομένος φιλόσοφος δεν θα αποδεχόταν τον ρόλο του ηγέτη.
Νομίζω ότι κανένας μυαλωμένος φιλόσοφος δε θα επιδίωκε να γίνει ηγεμόνας. Αν όμως ήταν και φιλεύσπλαχνος, θα αποδεχότανε τον ρόλο και θα προσπαθούσε να χρησιμοποιήσει τη δύναμη της εξουσίας για να βοηθήσει την κοινωνία.
Ένας μυαλωμένος φιλόσοφος, είναι και φιλεύσπλαχνος.
Οπότε, έχει έναν παραπάνω λόγο να μην αποδέχεται το ρόλο του ηγέτη....
-
Αγαπητέ Κανένα,
Εκτός από την απάντηση του φίλου Ορφέα, που με βρίσκει σύμφωνο, μήπως έχουμε παρεξηγήσει λίγο τους καημένους τους φιλόσοφους;
Προσωπικά θεωρώ ότι ο φιλόσοφoς είναι ο τελευταίος που θα έπρεπε να έχει δικαίωμα στην διακυβέρνηση. Ο χαρακτήρας του είναι τόσο άστατος και απρόβλεπτος που μόνον καλός πολιτικός δεν θα μπορούσε να γίνει. Ο τρόπος που κατανοεί της πραγματικότητας είναι μοναδικός και τέτοιας ισχύος που μπορεί να έχει χρησιμότητα μόνον στον ίδιο και σε κανέναν άλλο. Όταν καταλήγει σ'ένα συμπέρασμα είναι σχεδόν αδύνατο να αλλάξει γνώμη, εκτός αν ο ίδιος αναγνωρίσει το λάθος του. Ο φιλόσοφος είναι από τους ανθρώπους που ζούν μια μεγάλη καμπύλη, μ'ένα μόνο μέγιστο. Το μέγιστο βέβαια αυτό έχει να δώσει πολλά, αλλά αντιστοιχεί σε μια στιγμή.
Η εξουσία θέλει πρακτικούς ανθρώπους, με σταθερό χαρακτήρα και την ικανότητα να παίρνουν αποφάσεις. Όσους φιλοσόφους θυμούμαι να τους δόθηκε εξουσία, ή μετάνιωναν την κάθε στιγμή της ζωής τους για το αξίωμα που ανέλαβαν, ή ήταν παντελώς άχρηστοι γι'αυτό το αξίωμα.
Φιλικά,
LordPayens
-
Το πρόβλημα δυστυχώς είναι ότι κανένας μυαλομένος φιλόσοφος δεν θα αποδεχόταν τον ρόλο του ηγέτη.
ΟΚ, θα μου πείτε το γιατί να το καταλάβω κι εγώ?
Κατ’ αρχήν εγώ ταυτίζω το σοφό με το φιλόσοφο.
-
Εγώ νομίζω πως σοφός και φιλόσοφος δεν ταυτίζονται. Θεωρώ πως η ιδιότητα του φιλοσόφου εμπεριέχεται σε αυτή του σοφού, δηλαδή ο σοφός είναι "και" φιλόσοφος αλλά ΄το αντίθετο δεν ισχύει απαραίτητα. Κατά συνέπεια ο σοφός αποτελεί κάτι ανώτερο από τον φιλόσοφο, καθώς ο πρώτος σχετίζεται με περισσότερες αξιόλογες ιδιότητες.
-
Αγαπητέ Κανένα,
Εκτός από την απάντηση του φίλου Ορφέα, που με βρίσκει σύμφωνο, μήπως έχουμε παρεξηγήσει λίγο τους καημένους τους φιλόσοφους;
Προσωπικά θεωρώ ότι ο φιλόσοφoς είναι ο τελευταίος που θα έπρεπε να έχει δικαίωμα στην διακυβέρνηση. Ο χαρακτήρας του είναι τόσο άστατος και απρόβλεπτος που μόνον καλός πολιτικός δεν θα μπορούσε να γίνει. Ο τρόπος που κατανοεί της πραγματικότητας είναι μοναδικός και τέτοιας ισχύος που μπορεί να έχει χρησιμότητα μόνον στον ίδιο και σε κανέναν άλλο. Όταν καταλήγει σ'ένα συμπέρασμα είναι σχεδόν αδύνατο να αλλάξει γνώμη, εκτός αν ο ίδιος αναγνωρίσει το λάθος του. Ο φιλόσοφος είναι από τους ανθρώπους που ζούν μια μεγάλη καμπύλη, μ'ένα μόνο μέγιστο. Το μέγιστο βέβαια αυτό έχει να δώσει πολλά, αλλά αντιστοιχεί σε μια στιγμή.
Η εξουσία θέλει πρακτικούς ανθρώπους, με σταθερό χαρακτήρα και την ικανότητα να παίρνουν αποφάσεις. Όσους φιλοσόφους θυμούμαι να τους δόθηκε εξουσία, ή μετάνιωναν την κάθε στιγμή της ζωής τους για το αξίωμα που ανέλαβαν, ή ήταν παντελώς άχρηστοι γι'αυτό το αξίωμα.
Φιλικά,
LordPayens
Φίλε μου LordPayens,
πως σχολιάζουμε τα ιστορικά παραδείγματα του Μάρκου Αυρήλιου του Φιλοσόφου καθώς και του Ιουλιανού του Φιλοσόφου?
Αυτοί νομίζω ήταν ταυτόχρονα "πρακτικοί" και "φιλόσοφοι"....
Ταυτόχρονα "Πολιτικοί" και "Στρατηγοί" που επέκτειναν τις αυτοκρατορίες τους αλλά και φιλόσοφοι άφηναν το Θεωρητικό τους φίλτρο να "διαπερνάει" την "πολιτική τους σκέψη και πράξη".
Φυσικά, δεν "άντεξαν"....
Τους "έλιωσαν" οι "πρακτικώς και υλιστικώς κυριαρχούντες" ......
-
Αγαπητοί/ ες και αξιότιμοι/ ες φίλοι /ες , η άποψη μου είναι ότι έτσι όπως έχει εξελιχθεί το θέμα συζήτησης θα του ταίριαζε περισσότερο ο τίτλος « Πόλεμος & Ειρήνη ».
Με την παραπάνω εξέλιξη το εξαιρετικό θέμα«Ανθρώπινή Εξέλιξη»νομίζω ότι δεν έχει αναπτυχθεί επαρκώς γι΄ αυτό θα προσπαθήσω να το προσεγγίσω από άλλη οπτική γωνία προσδοκώντας την συνέχιση του θέματος προς την κατεύθυνση που ορίζει ο τίτλος του.
Οι περισσότεροι από εμάς πιστεύουμε ότι η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους έχει σταματήσει πριν από πολλά χρόνια, όμως τι θα συνέβαινε εάν η εξέλιξη αυτή δεν είχε λάβει ποτέ τέλος;
«Εξελίσσεται ακόμα και σήμερα το ανθρώπινο είδος»;
Μέσα στα πλαίσια της ηθικής και διανοητικής βελτίωσης, λόγω των πολιτιστικών αλλαγών, νομίζω πως ναι. Αλλά σχετικά με την βιολογική εξέλιξη, νομίζω πως είναι αδύνατον να πει κάποιος ναι .
Οι περισσότεροι άνθρωποι, όπως και εγώ προτιμούμε να πιστεύουμε ότι η σημαντικότερη βιολογική ανθρώπινη εξέλιξη σταμάτησε πριν από 50,000 – 100,000 χρόνια, πριν χωριστούν οι φυλές, κάτι το οποίο εξασφαλίζει ότι οι φυλετικές και εθνικές ομάδες είναι βιολογικά ισοδύναμες», λέει ο Steven Pinker.
Ο Pinker είναι απολύτως βέβαιος για τη θέση του: «Είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατον να παρατηρηθεί η ανθρώπινη εξέλιξη κάθε στιγμή. Αλλά η κατηγορηματική άρνηση για την συνεχή εξέλιξη του ανθρώπινου είδους είναι επίσης πολύ δύσκολο να υποστηριχθεί επιστημονικά».
Πρόσφατες έρευνες υποδεικνύουν ότι θα πρέπει να απορρίψουμε τη θεωρία που υποστηρίζει ότι η ανθρώπινη εξέλιξη σταμάτησε πριν από 50,000 χρόνια ή περισσότερο. Στην πραγματικότητα υπάρχουν αρκετοί λόγοι για να συνεχίζεται ακόμα και σήμερα.
Φωτεινό παράδειγμα αποτελεί η ανακάλυψη του Bruce Lahn από το πανεπιστήμιο του Σικάγο το περασμένο έτος, η οποία απέδειξε τη ύπαρξη δυο γονιδίων τα οποία συμβάλουν στην ανάπτυξη του εγκεφάλου η οποία διενεργήθηκε στα πιο πρόσφατα χρόνια της ανθρώπινης ιστορίας. Κανείς δεν ξέρει ακόμα την ακριβή λειτουργία αυτών των γονιδίων, αλλά οι ανακαλύψεις του Lahn θα μπορούσαν να είναι μόνο η κορυφή στο παγόβουνο. Οι επιστήμονες σήμερα είναι σε θέση να αναγνωρίσουν όλες τις αλλαγές που συνέβησαν στο ανθρώπινο γονιδίωμα κατά τη διάρκεια 7 εκατομμυρίων ετών ή από τότε που το είδος μας χωρίστηκε από τον πιο κοντινό του συγγενή. Θα μπορούν να υποδείξουν πότε ακριβώς έγιναν αυτές οι διαφοροποιήσεις και τι ρόλο έπαιξαν στην εξέλιξη του είδους μας.
Η αποκάλυψη της συνεχής ανθρώπινης εξέλιξης εγείρει πολλά ερωτήματα, μερικά από τα οποία είναι δυσάρεστα. Αν για παράδειγμα επιβεβαιωθούν οι φόβοι του Pinker και αποδειχθεί η βιολογική ανομοιομορφία των φυλών;
Είναι ακόμα και σήμερα ο νόμος της φυσικής επιλογής η κατευθυντήρια δύναμη για την ανθρώπινη εξέλιξη, δεδομένου ότι η επιβίωση μας συχνά εξαρτάται περισσότερο από τα γονίδια μας και όχι από την τεχνολογία;
Έως πιο βαθμό μπορεί το εξελισσόμενο γονιδίωμα να οδηγήσει σε αλλαγές των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων του ατόμου;
Πως θα είναι το είδος μας σε 1000 χρόνια από σήμερα; Η σύγχρονη ανθρώπινη εξέλιξη μπορεί να είναι μια επικίνδυνη διαδικασία η οποία όμως δεν μπορεί και δεν θα πρέπει να αγνοηθεί.
Οι περισσότεροι επιστήμονες στην ερώτηση που αφορά την σημερινή μας εξέλιξη θα συμφωνούσαν με τον Pinker και θα απαντούσαν ότι αυτή εξαρτάται από το τι ακριβώς εννοούμε εξέλιξη. Ποιες είναι λοιπόν οι επιλογές; Η εξέλιξη είναι απλώς η αλλαγή των του γονιδιώματος στην διάρκεια του χρόνου.
Σύμφωνα με αυτή την άποψη, όλα τα είδη εξελίσσονται επειδή το γενετικό υλικό αλλάζει αναπόφευκτα στη διάρκεια του χρόνου με τυχαίο τρόπο και κάποια άτομα αποκτούν περισσότερους απογόνους από κάποια άλλα είδη.
Πέραν αυτού όμως τα πράγματα μπορεί να αποδειχθεί ότι είναι πιο πολύπλοκα. Ίσως είναι ευκολότερο κάποιος να θεωρήσει το σύνολο των σημερινών ανθρώπινων γονιδίων σαν μια «γονιδιακή βάρκα» η οποία αφήνεται στη θάλασσα των πιθανών ανθρώπινων γονιδίων.
Αυτή η γονιδιακή βάρκα μπορεί να παρασυρθεί και να διασκορπιστεί με εντελώς τυχαίο τρόπο. Αυτή είναι μια γενετική πορεία, στη οποία τα είδη διαφοροποιούνται με τυχαίο τρόπο χωρίς να επηρεάζονται από κάποιο περιβαλλοντικό παράγοντα.
Τώρα φανταστείτε ότι η βάρκα αυτή έχει πανιά, τα οποία σηκώνονται όταν φυσάει ο άνεμος. Αυτό το φαινόμενο είναι όπως η φυσική επιλογή, στην οποία μια εξωγενής δύναμη επηρεάζει την κατεύθυνση της βάρκας. Στην περίπτωση της φυσική επιλογής, η κατευθυντήρια δύναμη είναι η προσαρμογή σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον.
Συνεχίζεται . . .
Με αδελφικούς χαιρετισμούς.
ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΣ
-
Φίλε Ανατολικώς,
ασχέτως εαν ο τίτλος "Ανθρώπινη Εξέλιξη" θυμίζει Δαρβίνο και Γονίδια, το θέμα είναι το παρακάτω:
Στο τραγούδι του (ονειροπόλου και "Ηθικού") Κεμάλ, αφού ο Ήρωας έχει "νικηθεί" και κρεμαστεί απο τις Στρατιωτικές Δυνάμεις του Χαλίφη, εμφανίζεται μπροστά στον Αλλάχ, για να του πει ο τελευταίος με "έμφαση":
"....νικημένο μου ξεφτέρι,
δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι,
πάντα ο Κόσμος "προχωρεί"...."
Είναι έτσι άραγε?
Ή μήπως όχι?
Το Δίπολο "Καταστροφή - δημιουργία" υφίστανται νομοτελειακά?
Ή μήπως η "εξέλιξη" μπορεί να προέλθει μέσα απο ειρηνικές και μόνο διαδικασίες και είναι "Μύθος" η "αναγκαιότητα του Πολέμου", της "Σύγκρουσης" και της "Καταστροφής"?
Προσωπικά πιστεύω ότι το θέμα εξελίσσεται όπως ακριβώς χάραξε και προδιέγραψε η εισαγωγή του και σαφώς δεν έχει καμία σχέση με την γονιδιακή εξέλιξη και επικράτηση των ειδών .
Σε ευχαριστώ πάντως για την προσπάθεια επανεκτίμησής του. :)
-
Προσωπικά θεωρώ ότι ο φιλόσοφoς είναι ο τελευταίος που θα έπρεπε να έχει δικαίωμα στην διακυβέρνηση. Ο χαρακτήρας του είναι τόσο άστατος και απρόβλεπτος που μόνον καλός πολιτικός δεν θα μπορούσε να γίνει. Ο τρόπος που κατανοεί της πραγματικότητας είναι μοναδικός και τέτοιας ισχύος που μπορεί να έχει χρησιμότητα μόνον στον ίδιο και σε κανέναν άλλο. Όταν καταλήγει σ'ένα συμπέρασμα είναι σχεδόν αδύνατο να αλλάξει γνώμη, εκτός αν ο ίδιος αναγνωρίσει το λάθος του. Ο φιλόσοφος είναι από τους ανθρώπους που ζούν μια μεγάλη καμπύλη, μ'ένα μόνο μέγιστο. Το μέγιστο βέβαια αυτό έχει να δώσει πολλά, αλλά αντιστοιχεί σε μια στιγμή.
Η εξουσία θέλει πρακτικούς ανθρώπους, με σταθερό χαρακτήρα και την ικανότητα να παίρνουν αποφάσεις. Όσους φιλοσόφους θυμούμαι να τους δόθηκε εξουσία, ή μετάνιωναν την κάθε στιγμή της ζωής τους για το αξίωμα που ανέλαβαν, ή ήταν παντελώς άχρηστοι γι'αυτό το αξίωμα.
Πιστεύω οτι όλοι οι πολίτες έχουν ίσα δικαιώματα στην διακυβέρνηση μιας χώρας απο την στιγμή που κάθε άποψη είναι σεβαστή και προσφέρει.
Γιατί ομαδοποιείται ο χαρακτήρας των φιλοσόφων και απο που προκύπτει η υποτιθέμενη αστάθεια ?
Κατα την γνώμη μου μόνο ένας άνθρωπος που εχει εργαστεί επάνω στον εαυτό του και έχει ''γνωρισει'' μπορεί να είναι σταθερός και όχι ένας τυποποιημένος σοφιστής οπως ειναι οι περισσότεροι απο τούς πολιτικούς που γνωρίζουμε.
Υπάρχει έστω και ένας ιδεολόγος η ηθικός και ακέραιος άνθρωπος ανάμεσα στούς πολιτικούς ...εστω και ένας που όντως ενδιαφέρεται για τα κοινά για τα οποία εκλέγεται και όχι για το δικό του κέρδος την δική του φιλοδοξία και αναγνωρισιμότητα? Προσωπικά αμφιβάλλω.
«Εξελίσσεται ακόμα και σήμερα το ανθρώπινο είδος»;
Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις του εαυτού μας και της φύσεως θεωρώ οτι εξελίσεται συνεχώς. Είτε το δούμε απο την αποκλειστικά βιολογική άποψη, έιτε απο την ψυχική που είναι και το θέμα μας, η εξέλιξη είναι εμφανής σε όλες μας τις ενέργειες και σε όλες τις σκέψεις μας με συνειδητό η ασυνείδητο τρόπο.
Θα έλεγα μάλιστα οτι τείνω να πιστέψω κυριολεκτικά στο γεγονός οτι - κάθε τι που συμβαίνει στην ζωή μας, κάθε σχέση, πράξη, γεγονος κλπ γίνεται μόνο αν αυτό εξυπηρετεί την ατομική μας και κατ' επέκταση συλλογική εξέλιξη μας. Για τον ίδιο λόγο καταργούνται η ''ξεχνιώνται'' όλα όσα αντιβαίνουν σε αυτό το νόμο. Η ψυχή επιλέγει οτι της χρειάζεται και παρακινεί ανεξάρτητα αν αυτό ''φαίνεται'' κακό η δυσάρεστο και κοπιώδες σ' εμάς.
Τώρα φανταστείτε ότι η βάρκα αυτή έχει πανιά, τα οποία σηκώνονται όταν φυσάει ο άνεμος. Αυτό το φαινόμενο είναι όπως η φυσική επιλογή, στην οποία μια εξωγενής δύναμη επηρεάζει την κατεύθυνση της βάρκας. Στην περίπτωση της φυσική επιλογής, η κατευθυντήρια δύναμη είναι η προσαρμογή σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον.
Απο που προέρχεται αυτή η εξωγενής δύναμη?
Επίσης η λέξη << φυσική επιλογή >> γιατί θα πρέπει να σημαίνει το τυχαίο και οχι το σωστά προμελετημένο απο την φύση?
-
Χμμ, Sr. try, κάτι απ' όλα αυτά μου θυμίζει τη Ροδοσταυρική Ουτοπία ::)
Όσο για τον ορισμό της φυσικής επιλογής, πρέπει να σημειωθεί πως δεν αφορά σε κάποια διαδικασία σωστά προμελετημένης διάκρισης των όντων που θα επιβιώσουν αλλά καθαρά με το ποιοί οργανισμοί (χλωρίδα και πανίδα) μπορούν τελικά, βάσει γενοτύπου να ζήσουν και να αναπαραχθούν στο τρέχον περιβάλλον και ποιοί θα εξαφανιστούν. Η φύση δεν κάνει διακρίσεις, ούτε διαλέγει με κάποιο μέτρο το ποιός θα επιζήσει. Απλά, για ένα συγκεκριμένο περιβάλλον ισχύει το "όποιος αντέξει". Κάποιοι αντέχουν και συνεχίζουν, και κάποιοι δεν τα καταφέρνουν.
-
Αγαπητή μου Try,
Πιστεύω ότι όλοι οι πολίτες έχουν ίσα δικαιώματα στην διακυβέρνηση μιας χώρας από την στιγμή που κάθε άποψη είναι σεβαστή και προσφέρει.
Το συγκεκριμένο το θεωρώ άστοχο ως προς την ουσία του κειμένου μου. Προφανώς και δεν εννοούσα ότι θα έπρεπε να απαγορευτεί ενεργητικά σε κάποιον το δικαίωμα διακυβέρνησης ή η εκφορά άποψης. Όσα γράφονται γράφονται για μια βαθύτερη κατανόηση στο παρόν και μια αυθόρμητη κατανόηση στο μέλλον. Αν προσπαθούμε να κάνουμε κάτι, αυτό είναι να χτίσουμε όσο καλύτερα μπορούμε το υποσυνείδητο του μέλλοντος.
Γιατί ομαδοποιείται ο χαρακτήρας των φιλοσόφων και από που προκύπτει η υποτιθέμενη αστάθεια ?
Ο πρώτος λόγος που ομαδοποιείται ο χαρακτήρας των φιλοσόφων είναι διότι δείχνουν ανάλογες τάσεις ή ανάλογα συμπτώματα. Ο δεύτερος λόγος είναι για να βγάλουμε κάποια άκρη. Το θέμα έχει τεθεί σε μια γενική βάση και γενικολογούμε πάνω σ'αυτήν. Προσωπικά, τις σιχαίνομαι τις γενικότητες, αλλά δεν βρίσκω και καμιά χρησιμότητα να κάνω διαχωρισμούς στο συγκεκριμένο θέμα.
Κατά την γνώμη μου μόνο ένας άνθρωπος που έχει εργαστεί επάνω στον εαυτό του και έχει ''γνωρίσει'' μπορεί να είναι σταθερός και όχι ένας τυποποιημένος σοφιστής όπως είναι οι περισσότεροι από τούς πολιτικούς που γνωρίζουμε.
Δυστυχώς οι άνθρωποι που αποκτούν σταθερότητα με τον τρόπο που αναφέρεις είναι ελάχιστοι. Οι περισσότεροι από αυτούς μάλιστα νομίζουν ότι έχουν αποκτήσει αυτήν την σταθερότητα, μόλις όμως τους ζορίσεις γκρεμίζονται σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Τους πολιτικούς θα τους έχουμε όμως, θέλουμε δεν θέλουμε. Άρα, ο συμβιβασμός είναι αναγκαίος και γι'αυτό θα προτιμήσω μια σχετικά βέβαιη πλαστή σταθερότητα που την έχουν θες από παράδοση, θες από διδαχή, θες από πείσμα, αλλά την έχουν.
Υπάρχει έστω και ένας ιδεολόγος η ηθικός και ακέραιος άνθρωπος ανάμεσα στούς πολιτικούς ...έστω και ένας που όντως ενδιαφέρεται για τα κοινά για τα οποία εκλέγεται και όχι για το δικό του κέρδος την δική του φιλοδοξία και αναγνωρισιμότητα? Προσωπικά αμφιβάλλω.
Σίγουρα υπάρχει ένας. Για το αστείο του πράγματος. Μην ξεχνάμε ότι ο μεγαλοδύναμος έχει πολύ χιούμορ σε κάτι τέτοια.
Αγαπητέ μου Avaris,
Άσε με να μην τους θεωρώ φιλοσόφους. Σοφούς ναι, φιλοσόφους όχι. Ο φιλόσοφος ποτέ δεν θα μπορούσε να πάρει την εξουσία στα χέρια του, ούτε και να την διατηρήσει. Ο φιλόσοφος αναγκαστικά αντιμετωπίζει όλες τις πλευρές και οι επιλογές του συμβάλλουν προς την ανάπτυξη ή την παρακμή όλων των πλευρών. Δεν μπορεί από φύσης του να πάρει μονομερείς αποφάσεις. Ούτε είναι μιά έτσι και μιά αλλιώς. Ο φιλόσοφος είναι μια ζωντανή σκακιέρα και η παρτίδα δεν τελειώνει ποτέ. Αυτός είναι κι ο σκοπός άλλωστε.
Μπορώ να αναγνωρίσω ότι υπήρξαν και ίσως και υπάρχουν φιλόσοφοι που βρέθηκαν σ'αυτήν την θέση, αλλά από την στιγμή που βρέθηκαν δεν μπορώ να θεωρήσω ότι άσκησαν την φιλοσοφία.
(Δυστυχώς δεν έχω τον χρόνο σήμερα για να γίνω αρκετά αναλυτικός και φοβάμαι ότι θα προκαλέσω σύγχυση. Σας ζητώ συγνώμη.)
Φιλικά,
LordPayens
-
Φοβάμαι οτι θα επλακούμε σε πολιτικού περιεχομένου συζήτηση με την διαφορετικότητα των θέσεων μας.
Δυστυχώς οι άνθρωποι που αποκτούν σταθερότητα με τον τρόπο που αναφέρεις είναι ελάχιστοι. Οι περισσότεροι από αυτούς μάλιστα νομίζουν ότι έχουν αποκτήσει αυτήν την σταθερότητα, μόλις όμως τους ζορίσεις γκρεμίζονται σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Τους πολιτικούς θα τους έχουμε όμως, θέλουμε δεν θέλουμε. Άρα, ο συμβιβασμός είναι αναγκαίος και γι'αυτό θα προτιμήσω μια σχετικά βέβαιη πλαστή σταθερότητα που την έχουν θες από παράδοση, θες από διδαχή, θες από πείσμα, αλλά την έχουν.
Συμφωνώ οτι αυτή η σταθερότητα που αναφέρω είναι όντως σπάνια και πολύ δύσκολο να αποκτηθεί αλλά αν συμβεί δεν χάνεται ούτε γκρεμίζεται. Κατα τα άλλα είμαστε υποχρεωμένοι να υποστούμε τούς πολιτικούς ...ευτυχώς που υπάρχει και το θέατρο και η σάτιρα για να τούς συμμαζεύει...
Χμμ, Sr. try, κάτι απ' όλα αυτά μου θυμίζει τη Ροδοσταυρική Ουτοπία
Ισως...,ξέρεις, σκέφτομαι οτι στην καθημερινότητα ο τρόπος που εκδηλωνόμαστε είναι αναγκαστικά προσαρμοσμένος όσο γίνεται σε οτι λαμβάνουμε απο το περιβάλλον :-X...εκεί δεν χωράνε πολλά απο όσα αισθανόμαστε...οπότε ας υπάρχει και μια ''περιοχή'' που θα είμαστε ελεύθεροι...