"Όταν η ερωτική πράξη είναι τέλεια ολοκληρωμένη, η γυναίκα και ο άντρας ενώνονται σε όλα τα επίπεδα της ύπαρξής τους, οι σωματικές και νοητικές τους δυνάμεις πολλαπλασιάζονται και με αυτόν τον τρόπο κάθε ευχή τους μπορεί να πραγματοποιηθεί…
Η ερωτική ενέργεια κατά την φυσική της έκφραση, είναι για την διαιώνιση της ζωής.
Κάθε διαφορετική χρήση, αντίκειται στον φυσικό σκοπό και υποπίπτει στην μαύρη μαγεία.
ΠαράθεσηΗ ερωτική ενέργεια κατά την φυσική της έκφραση, είναι για την διαιώνιση της ζωής.
Κάθε διαφορετική χρήση, αντίκειται στον φυσικό σκοπό και υποπίπτει στην μαύρη μαγεία.
Δεν είμαι σίγουρη οτι κατάλαβα σωστά αλλά σύμφωνα με αυτό...οποιαδήποτε μορφή σεξουαλικής επαφής χωρίς την επιθυμία η και με πρόληψη ως πρός την μη τεκνοποίηση είναι μάυρη μαγεία?
Διότι αν είναι ετσι ο πλανητης βριθει μαύρων... :o :)
Αγαπητέ Frater Immortal,Προφανώς θα κατάλαβες ότι μιλάω για μια ασυνήθιστη ανθρώπινη μακροβιότητα με συνέπεια την συσώρευση εμπειριών που θα μας χρησιμεύσουν στην περαιτέρω ανέλιξή μας
Να τον πολεμήσουμε όπως τον πολεμάνε σήμερα; Διότι αν δεν έχεις κάτι πολύ συγκεκριμένο και διαφορετικό στο μυαλό σου και καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις, αυτή η μάχη έχει συνεισφέρει ιδιαίτερα στην παρακμή της δυτικής κοινωνίας. Αν λοιπόν αυτήν την μάχη ονειρεύεσαι, τότε ειλικρινά λυπάμαι πολύ.
LordPayens
-----------
- Ό,τι η αρετή ένωσε ο θάνατος δεν το χωρίζει -
Την ενέργεία αυτήν την μεταστοιχειώνουμε σιγά σιγά σε ανώτερης δονητικής φύσης ενέργεια και μόνον έτσι μπορούμε να πούμε ότι την ανεβάζουμε.Α, μήπως λοιπόν η ενέργεια χρησιμεύει να γίνει το άτομο πιο συναισθηματικό, να πλησιάσει η ψυχή του το σύντροφό του αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο? Να εξελιχθεί φισιολογικά?
Όμως όταν μεταστοιχειωθεί η σεξουαλική ενέργεια σε συναισθηματική, παύει η σεξουαλική έλξη και διέγερση και αναδύεται η έλξη προς κάθε άνθρωπο και κάθε έμβιο οργανισμό, μεταστοιχειωμένη σε νοιάξιμο, συμπόνοια, κάθε καλό συναίσθημα φιλλαληλίας, γίνεται αληθινή αγάπη, για να ανέλθει σιγά σιγά και να μεταστοιχειωθεί σε καθάρια ενέργεια αληθινού έρωτα, ολοκληρωτικής ενότητας, όπου θα βιώνουμε το είναι μας, πέρα από κάθε εγωισμό, σαν ολότητα με ολάκερο τον κόσμο.
Τότε θα έχουμε καταφέρει να είμαστε και να διαλαλούμε, "εγώ είμαι εσύ, είμαι όλος ο κόσμος".
Τότε πραγματικά θα είμαστε....
Από το να 'παραδοθούμε' αμαχητί στον θάνατο είναι καλύτερα να τον 'πολεμήσουμε'Αυτό υπονοεί ότι ο θάνατος είναι κάτι κακό, εχθρός που πρέπει να τον πολεμήσουμε.
Στο σύμπαν τίποτα δεν πεθαίνει , τουλάχιστον όχι έτσι όπως το εννοούμε και αυτό είναι η Αρχή Διατήρησης της ενέργειας.Εδώ πάλι λες ότι ο θάνατος είναι μία φυσιολογική διαδικασία μεταστοιχείωσης/αλλαγής στο σύμπαν.
Mπορείς αν το θελήσεις να υπηρετείς το "Μεγάλο σχέδιο" και να είσαι ζωντανός χωρίς να αποχωρήσεις απο τη Ζωή να απολαμβάνεις την μακροβιότητάς αλλα ταυτόχρονα να αποκομίζεις εμπειρίες αλλά και να Υπηρετείς...Πολύ λογικό επιχείρημα. Δυστυχώς όμως δείχνει να είναι αντίθετο με τους νόμους της φύσης. Και από τη στιγμή που η γνώση μου είναι περιορισμένη, προσπαθώ να χρησιμοποιώ σαν κριτήριο τους φυσικούς νόμους και το πώς συμπεριφέρεται η φύση.
Προσωπικά πιστεύω πως αυτούς που ονομάζουμε συμπαντικούς νόμους δεν είναι παρά φαινόμενα... και συνήθειες όπως πχ ο θάνατος ή προγράματα όπως πχ οι ασθένειες.Δηλαδή?
οι άνθρωποι δεν θα είναι ποτε ευτυχισμένοι, πραγματικά ελεύθεροι και αν θες και συνετοί όσο θα είναι αναγκασμένοι να βλέπουν να χάνεται η νεότητά τους, η δύναμή τους και να βουλιάζουν στην αθλιότητα των γηρατειών και να περιμένουν τον θάνατο.Γιατί?
... οι άνθρωποι δεν θα είναι ποτε ευτυχισμένοι, πραγματικά ελεύθεροι και αν θες και συνετοί όσο θα είναι αναγκασμένοι να βλέπουν να χάνεται η νεότητά τους, η δύναμή τους και να βουλιάζουν στην αθλιότητα των γηρατειών και να περιμένουν τον θάνατο.
Οι απόψεις σου παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ας μην ξεχνάμε όμως πως στην εποχή που ζούσε ο κόμης, το DNA δεν είχε ακόμα ανακαλυφθεί. Αν λοιπόν υπήρχε ένας τρόπος για την επίτευξη της αθανασίας και δεν σχετιζόταν με τη φιλοσοφική λίθο ή με την ερωτική αλχημεία, τότε το DNA ίσως να ήταν μία λύση αλλά σίγουρα ήταν εκτός εποχής.Φυσικά... η αθανασία δεν έχει κανένα όφελος αν είσαι μόνος...
Με μια γενικότερη οπτική περί του θέματος, έχω να πω ότι το ζήτημα του θανάτου περισσότερο με απασχολεί ως προς το μετά, παρά ως προς το να τον αποφύγω. Είναι καθαρά εγκεφαλικό θέμα. Είναι θέμα προσωπικής προσέγγισης.
Αν θέλεις φίλε μου, μπορείς να μοιραστείς μαζί μας τα πραγματικά οφέλη που μπορεί να αποκομίσεις αν πετύχεις τη σωματική αθανασία;
Mπορείς αν το θελήσεις να υπηρετείς το "Μεγάλο σχέδιο" και να είσαι ζωντανός χωρίς να αποχωρήσεις απο τη Ζωή να απολαμβάνεις την μακροβιότητάς αλλα ταυτόχρονα να αποκομίζεις εμπειρίες αλλά και να Υπηρετείς...
η αθανασία δεν έχει κανένα όφελος αν είσαι μόνος...Αυτό όμως γιατί το λες? Αν είσαι μόνος δε μπορείς να αποκτήσεις εμπειρίες? Τι σε εμποδίζει να υπηρετήσεις το "Μεγάλο σχέδιο"?
Από το να 'παραδοθούμε' αμαχητί στον θάνατο είναι καλύτερα να τον 'πολεμήσουμε'Αυτό υπονοεί ότι ο θάνατος είναι κάτι κακό, εχθρός που πρέπει να τον πολεμήσουμε.
Στο σύμπαν τίποτα δεν πεθαίνει , τουλάχιστον όχι έτσι όπως το εννοούμε και αυτό είναι η Αρχή Διατήρησης της ενέργειας.Εδώ πάλι λες ότι ο θάνατος είναι μία φυσιολογική διαδικασία μεταστοιχείωσης/αλλαγής στο σύμπαν.
οι άνθρωποι δεν θα είναι ποτε ευτυχισμένοι, πραγματικά ελεύθεροι και αν θες και συνετοί όσο θα είναι αναγκασμένοι να βλέπουν να χάνεται η νεότητά τους, η δύναμή τους και να βουλιάζουν στην αθλιότητα των γηρατειών και να περιμένουν τον θάνατο.Γιατί το λες αυτό?
Και βέβαια θάνατος σαν γεγονός είναι το υπέρτατο κακό, θα μπορούσαμε να τον εξισώσουμε με την εντροπία...Εδώ διαφωνώ. Ο απλός άνθρωπος βλέπει το θάνατο σαν εχθρό και απελπίζεται που δε μπορεί να τον νικήσει. Χωρίς να είμαι σίγουρος, ένα από τα στάδια εξέλιξης μας είναι να ξεπεράσουμε το φόβο του θανάτου.
Όταν ο Δίας απήγαγε τον Γανυμήδη στην απολογία του στο δικαστήριο των θεών (ναι και οι θεοί δικάζονται), και απευθυνόμενος στους δικαστές και κυρίως στον πατέρα του Γανυμήδη είπε ότι "τον έκανε αθάνατο και τον απήλλαξε απο την αθλιότητα των γηρατειών..."Θα μπορούσε να τον απαλλάξει από τα γηρατειά, αν τον σκότωνε νέο. (Αυτό ήταν αστείο).
"για ένα πράγμα όμως είμαι βέβαιος: ο θάνατος δεν είναι το τέλος"
Πραγματικά θα ήθελα να μου εξηγούσες αυτή την βεβαιότητά σου. Πως γνωρίζεις ένα πραγμα ή μια κατάσταση όπως αυτή χωρίς να έχεις ανάλογη εμπειρία...
"Δεν είναι νεκρό αυτό που αιώνια μπορεί να ακινητεί, και με το πέρασμα παράξενων αιώνων ακόμη κι ο θάνατος μπορεί να πεθάνει."
Σε αυτό συμφωνούμε γιατί με τις προσπάθειες των ανθρώπων αλλά και της επιστήμης, ο θάνατος θα νικηθεί -αν δεν έχει είδη πειραματικά νικηθεί...
Για δέστε πως απο την ερωτική αλχημεία καταλλήξαμε να μιλάμε για τον θάνατο....
Ινδικά και Κινέζικα κείμενα, βεβαιώνουν ότι μπορεί κάποιος να πετύχει την βιολογική αθανασία και την απελευθέρωση, δια μέσου ενεργειακών ερωτικών τεχνικών που εφαρμόζονται στη διάρκεια του σωματικού έρωτα.
Από την αρχή αυτό ήτανε το θέμα:
ΠαράθεσηΑπό την αρχή αυτό ήτανε το θέμα:
Η αθανασία ..οχι ο θάνατος...
...κι επειδή περνάω εποχή γείωσης, δεν πιστεύω επ' ουδενί οτι είναι εφικτή η σωματική αθανασία με κανένα τρόπο και φυσικά ουτε με την ερωτική αλχημεία. Θεωρώ οτι το μόνο που θα κατορθώσει οποιοσδήποτε ασχοληθεί με αυτή την '''ασκηση'' , θα είναι να χάσει το έτερον ήμισυ απο κάνεναν πιο ''γήινο'' και να βρεθεί σε μια κατάσταση εκνευρισμού και παραίσθησης.
Απλώς μια γυναικεία άποψη...
Πάντως για το θέμα της αθανασίας ή καλύτερα της αειβιότητας -άσχετα με ότι γράφω- οι εφημερίδες και τα περιοδικά βοούν
Δεν μιλώ για περιοδικά του χώρου του εσωτερισμού, μιλάω για επιστημονικά ενθετα εφημερίδων και περιοδικά που δεν εχουν σχέση με τον εσωτερισμό, εχω, εξάλλου ενα ολόκληρο αρχείο.ΠαράθεσηΠάντως για το θέμα της αθανασίας ή καλύτερα της αειβιότητας -άσχετα με ότι γράφω- οι εφημερίδες και τα περιοδικά βοούν
Αδελφέ μου, για τα υπόλοιπα ίσως να εχεις κάποιο δίκιο αν και δεν μου ταιριάζουν ...
αλλά σε αυτό...
Εχω διαβάσει αρκετα αμφίβολα και ευτράπελα στα περιοδικά που κινούνται στο χώρο του εσωτερισμού...εσυ όμως γνώρισες ποτέ, ένα αθάνατο? Είδες, εχεις αποδείξεις ?
Γιατί τώρα μιλάμε για την ύλη και εκεί χρειαζόμαστε επιστημονική και αναμφισβήτητη απάντηση ...
Πριν απο λίγο άκουσα στις ειδήσεις οτι οι επιστήμονες έχουν αρχίσει να προσδιορίζον εστω και πειραματικά κάποια απο τα γονίδια που συντελούν στο γήρας καθώς και κάποια που είναι υπεύθυνα για πολλές περιγεννητικές παθήσεις.Και όχι μόνο
Αυτό στο απώτερο μέλλον θα μπορεί ισως να μεταφραστεί σαν επιμήκυνση και καλυτέρευση της επιβίωσης. :)
Δεν μιλώ για περιοδικά του χώρου του εσωτερισμού, μιλάω για επιστημονικά ενθετα εφημερίδων και περιοδικά που δεν εχουν σχέση με τον εσωτερισμό, εχω, εξάλλου ενα ολόκληρο αρχείο.ΠαράθεσηΠάντως για το θέμα της αθανασίας ή καλύτερα της αειβιότητας -άσχετα με ότι γράφω- οι εφημερίδες και τα περιοδικά βοούν
Αδελφέ μου, για τα υπόλοιπα ίσως να εχεις κάποιο δίκιο αν και δεν μου ταιριάζουν ...
αλλά σε αυτό...
Εχω διαβάσει αρκετα αμφίβολα και ευτράπελα στα περιοδικά που κινούνται στο χώρο του εσωτερισμού...εσυ όμως γνώρισες ποτέ, ένα αθάνατο? Είδες, εχεις αποδείξεις ?
Γιατί τώρα μιλάμε για την ύλη και εκεί χρειαζόμαστε επιστημονική και αναμφισβήτητη απάντηση ...
Είναι δυνατόν -εκτός και αν ο ίδιος το θελήσει- να πει κάποιος-α ότι είναι αθάνατος-η; Αν παρ΄ ελπίδα το κάνει γνωστό θα τον κάνουν πειραματόζωο...
Όχι δεν έχω συναντήσει κάποιον αθάνατο, πλην μιας μαρτυρίας που είχα.
Δεν μιλώ για περιοδικά του χώρου του εσωτερισμού, μιλάω για επιστημονικά ενθετα εφημερίδων και περιοδικά που δεν εχουν σχέση με τον εσωτερισμό, εχω, εξάλλου ενα ολόκληρο αρχείο.ΠαράθεσηΠάντως για το θέμα της αθανασίας ή καλύτερα της αειβιότητας -άσχετα με ότι γράφω- οι εφημερίδες και τα περιοδικά βοούν
Αδελφέ μου, για τα υπόλοιπα ίσως να εχεις κάποιο δίκιο αν και δεν μου ταιριάζουν ...
αλλά σε αυτό...
Εχω διαβάσει αρκετα αμφίβολα και ευτράπελα στα περιοδικά που κινούνται στο χώρο του εσωτερισμού...εσυ όμως γνώρισες ποτέ, ένα αθάνατο? Είδες, εχεις αποδείξεις ?
Γιατί τώρα μιλάμε για την ύλη και εκεί χρειαζόμαστε επιστημονική και αναμφισβήτητη απάντηση ...
Είναι δυνατόν -εκτός και αν ο ίδιος το θελήσει- να πει κάποιος-α ότι είναι αθάνατος-η; Αν παρ΄ ελπίδα το κάνει γνωστό θα τον κάνουν πειραματόζωο...
Όχι δεν έχω συναντήσει κάποιον αθάνατο, πλην μιας μαρτυρίας που είχα.
Συνειρμικά θυμήθηκα το "γυμνασιακών χρόνων" ανέκδοτο:
<< - Έχετε δει Ροζ ελέφαντες να κρύβονται πίσω από παπαρούνα ;
- Ε, όχι βέβαια !!!
- Είδατε πόσο καλά κρύβονται ; >>
Ναι όμως αγαπητέ, γιατί από τη μία αποδέχεσαι πως ήταν αδύνατο να κυριολεκτέι ο Ησίοδος όταν αναφέρει πως αυτοί οι "αθάνατοι" εστάλησαν από τον Δία για να προστατεύουν τους ανθρώπους, ενώ από την άλλη δέχεσαι κυριολεκτικά πως το 30000 έχει τη γνωστή ερμηνεία; Η αρχαία Ελληνική γραμματεία βρίθει συμβολισμών και κρυμμένων μηνυμάτων, γιατί όχι κι εδώ;Κατά την ταπεινή μου γνώμη η Ελληνική Παράδοση κυριολεκτεί σε οτι γράφει.
Θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω. Με αυτή την οπτική, η Ελληνική μυθολογία θα ήταν όντως αυτό που θέλουν να την παρουσιάζουν, ένα παραμυθάκι για να κοιμηθούν τα μικρά παιδιά. Αλήθεια, αφού το παρα-μύθι συνιστά κάτι το πλασματικό, το φανταστικό, τότε τι συνιστά ο μύθος; ;)
[/quote
Ο Μπράτισλαβ Μαλινόβσκι στο βιβλίο του, «Ο μύθος στην πρωτόγονη ψυχολογία», αναφέρει ότι, «ο μύθος σε μια πρωτόγονη κοινωνία δηλαδή στην αρχική ζωντανή του μορφή δεν είναι απλά ένα παραμύθι που διηγείται κάποιος αλλά μια πραγματικότητα που κάποιος τη ζει από την φύση του, ο μύθος δεν είναι μία επινόηση σαν αυτές που διαβάζουμε στα μυθιστορήματα μας σήμερα αλλά μια ζωντανή πραγματικότητα που πιστεύουμε ότι συνέβη σε αρχέγονους καιρούς και ότι από τότε πάντα επηρέαζε και επηρεάζει τον κόσμο και την μοίρα των ανθρώπων. Αυτές οι ιστορίες δεν διατηρούνται ζωντανές από ματαιόδοξη περιέργεια ούτε σαν παραμύθια που επινοήθηκαν ούτε πάλι και σαν παραμύθια που είναι αληθινά για τους ντόπιους αντίθετα πρόκειται για την κατάφαση μιας πρωτότυπης μεγαλύτερης και πιο σπουδαίας πραγματικότητας που κυβερνάει την παρούσα ζωή τη μοίρα και το έργο της ανθρωπότητας και που η γνώση της δίνει από τη μια μεριά κίνητρα στον άνθρωπο για τελετουργικές και ηθικές πράξεις και από την άλλη οδηγίες για την επιτέλεσή τους…»
Αυτό ακριβώς λέω κι εγώ. Φυσικά, προ αρχαιοτάτων ετών οι πρόγονοί μας είχαν δώσει τη σαφή ερμηνεία του μύθου, ο Μαλινόβσκι απλώς μας το ξαναθυμίζει.Yπάρχουν σημεία, παραπομπές αλλά και ολόκληρα κεφάλαια που δεν μπορούμε να τα αγνοήσουμε, παρά μόνο να τα δεχθούμε ως αληθινά και φυσικά (φαίνονται πως), είναι αληθινά...
Εκεί που θέλω να δοθεί προσοχή είναι στο ότι τα γραφόμενα στα αρχαία Ελληνικά κείμενα ΔΕΝ μπορούμε να τα δεχτούμε ως αληθινά με μια άμεση μετατροπή του συμβάντος στην πραγματικότητα. Υπάρχουν πολλές μεταφορές, κωδικοποιημένα μηνύματα κλπ και σίγουρα η "ελεύθερη μετάφραση" αυτών των κειμένων θα μας οδηγούσε μακριά από το τι πραγματικά αντιπροσωπεύουν.
Έτσι, ας μην παίρνουμε κυριολεκτικά τους αριθμούς γιατί και σε άλλα κείμενα όπου έχουν χρησιμοποιηθεί σε ηλικίες βλέπουμε ανθρώπους να ζουν 969, 640, 830 κλπ έτη :o
Θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω. Με αυτή την οπτική, η Ελληνική μυθολογία θα ήταν όντως αυτό που θέλουν να την παρουσιάζουν, ένα παραμυθάκι για να κοιμηθούν τα μικρά παιδιά. Αλήθεια, αφού το παρα-μύθι συνιστά κάτι το πλασματικό, το φανταστικό, τότε τι συνιστά ο μύθος; ;)Ο Μπράτισλαβ Μαλινόβσκι στο βιβλίο του, «Ο μύθος στην πρωτόγονη ψυχολογία», αναφέρει ότι, «ο μύθος σε μια πρωτόγονη κοινωνία δηλαδή στην αρχική ζωντανή του μορφή δεν είναι απλά ένα παραμύθι που διηγείται κάποιος αλλά μια πραγματικότητα που κάποιος τη ζει από την φύση του, ο μύθος δεν είναι μία επινόηση σαν αυτές που διαβάζουμε στα μυθιστορήματα μας σήμερα αλλά μια ζωντανή πραγματικότητα που πιστεύουμε ότι συνέβη σε αρχέγονους καιρούς και ότι από τότε πάντα επηρέαζε και επηρεάζει τον κόσμο και την μοίρα των ανθρώπων. Αυτές οι ιστορίες δεν διατηρούνται ζωντανές από ματαιόδοξη περιέργεια ούτε σαν παραμύθια που επινοήθηκαν ούτε πάλι και σαν παραμύθια που είναι αληθινά για τους ντόπιους αντίθετα πρόκειται για την κατάφαση μιας πρωτότυπης μεγαλύτερης και πιο σπουδαίας πραγματικότητας που κυβερνάει την παρούσα ζωή τη μοίρα και το έργο της ανθρωπότητας και που η γνώση της δίνει από τη μια μεριά κίνητρα στον άνθρωπο για τελετουργικές και ηθικές πράξεις και από την άλλη οδηγίες για την επιτέλεσή τους…»
Αντι να αναζητούμε την αθανασία στην αιωνιότητα είναι σοφότερο να την αναζητούμε στην ίδια την παροδικότητα.
Λέχθηκαν κάποια πράγματα για την Τάντρα που αποτελούν κυρίως την δυτική λαικευμένη εκδοσή της. Ένας Ταντρικός κάνει πολλά άλλα πράγματα πριν έρθει σε επαφή με μια Ιερή Πόρνη και η προετοιμασία ψυχική και σωματική απαιτεί μεγάλα χρονικά διαστήματα που είμαι σίγουρος οτι κανένας από εμάς δεν είναι σε θέση κάνει.Συμφωνω παραυτα με τον Frater Immortal οτι δεν πρόκειται για μαύρη μαγεία, πεποίθηση που έχει δημιουργηθεί και πάλι από τον τρόπο που ο δυτικός εσωτερισμός προσέγγισε την ανατολική πρακτική της τάντρα.
Όταν ο Δίας απήγαγε τον Γανυμήδη στην απολογία του στο δικαστήριο των θεών (ναι και οι θεοί δικάζονται), και απευθυνόμενος στους δικαστές και κυρίως στον πατέρα του Γανυμήδη είπε ότι "τον έκανε αθάνατο και τον απήλλαξε απο την αθλιότητα των γηρατειών..."
ΤΟ ΘΕΙΟ ΣΧΕΔΙΟ ειναι ΣΑΦΕΣ... και ΔΕΝ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ παρα ΜΟΝΟΝ οταν η
ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ η ΑΤΟΜΙΚΗ
ΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ την ΚΟΙΝΩΝΙΑ Ω Ρ Ι Μ Η να το ΕΚΦΡΑΣΗ!!
ΕΤΣΙ
ΠΡΑΤΤΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΣΤΟ δηλ. ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΟΥΜΕ την ΚΟΙΝΩΝΙΑ και Ο Χ Ι
η ΚΟΙΝΩΝΙΑ Ε Μ Α Σ ....
ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ ΚΑΙ η ΔΙΔΑΧΗ Του .... ΜΑΝΤΕΙΟΥ των Δ Ε Λ Φ Ω Ν - των ΕΛΕΥΣΙΝΙΩΝ -ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ...
Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗΣ.. ΜΕΣΩ της ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ
ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑΣ!!
ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ - ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ - ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ Ο
ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΧΕΙ
ΤΗΝ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ ΔΙΑ ΤΩΝ
Σ Υ Ν Α Ι Σ Θ Η Μ Α Τ Ω Ν !!!
Ο Μπράτισλαβ Μαλινόβσκι στο βιβλίο του, «Ο μύθος στην πρωτόγονη ψυχολογία», αναφέρει ότι, «ο μύθος σε μια πρωτόγονη κοινωνία δηλαδή στην αρχική ζωντανή του μορφή δεν είναι απλά ένα παραμύθι που διηγείται κάποιος αλλά μια πραγματικότητα που κάποιος τη ζει από την φύση του, ο μύθος δεν είναι μία επινόηση σαν αυτές που διαβάζουμε στα μυθιστορήματα μας σήμερα αλλά μια ζωντανή πραγματικότητα που πιστεύουμε ότι συνέβη σε αρχέγονους καιρούς και ότι από τότε πάντα επηρέαζε και επηρεάζει τον κόσμο και την μοίρα των ανθρώπων. Αυτές οι ιστορίες δεν διατηρούνται ζωντανές από ματαιόδοξη περιέργεια ούτε σαν παραμύθια που επινοήθηκαν ούτε πάλι και σαν παραμύθια που είναι αληθινά για τους ντόπιους αντίθετα πρόκειται για την κατάφαση μιας πρωτότυπης μεγαλύτερης και πιο σπουδαίας πραγματικότητας που κυβερνάει την παρούσα ζωή τη μοίρα και το έργο της ανθρωπότητας και που η γνώση της δίνει από τη μια μεριά κίνητρα στον άνθρωπο για τελετουργικές και ηθικές πράξεις και από την άλλη οδηγίες για την επιτέλεσή τους…»
Στην Πολιτεία του Πλάτωνα πήγε το μυαλό μου διαβάζοντας αυτά και άλλα περί ελληνικής μυθολογίας.
Πιο συγκεκριμένα, αναφέρομαι στην Πολιτεία όπου οι διάλογοι εξετάζουν την παιδεία.
Εκεί λοιπόν λέγεται οτι τα μικρά παιδιά, νεαρά και ευαίσθητα καθώς είναι, απορροφούν κάθετι που επιχειρεί κανείς να τους εντυπώσει.
Έπειτα τίθεται το ερώτημα:
"Θα έπρεπε λοιπόν λοιπόν να επιτρέπουμε ν'ακούνε τα παιδιά μας όλες τις παλιές ιστορίες, τις οποίες έχει πει οποιοσδήποτε και να εισέλθουν στον νου τους απόψεις που, γενικά, έρχονται σε αντίθεση με εκείνες που θα θέλαμε να έχουν ως ενήλικες";
Η απάντηση είναι πως δεν θα έπρεπε.
Για τον λόγο αυτό σκέφτηκαν οτι μάλλον πρέπει να ερευνήσουν και να δεχτούν μόνο τις καλές ιστορίες και να απορρίψουν τις υπόλοιπες. Στους διαλόγους αναφέρονται καταρχήν οι ιστορίες του Ομήρου και του Ησιόδου που είναι μή πραγματικές.....
Θεωρείται λοιπόν οτι ορισμένοι ποιητές χρησιμοποιούν τον γραπτό λόγο για να δώσουν μια αλλοιωμένη, παραποιημένη εικόνα για την φύση των Θεών και των ηρώων, όπως ακριβώς κάνει και ένας ζωγράφος που δημιουργεί ένα πορτρέτο το οποίο αποτυγχάνει εντελώς στην απόδοση της ομοιότητος του αυθεντικού.
Ναι, αλλά πώς το κάνουν αυτό; Τί είδους πράγματα λένε;
Ένα πρώτο παράδειγμα που αναφέρεται είναι οτι ο Ησίοδος επαναλαμβάνει τις πράξεις του Ουρανού και την εκδίκηση του Κρόνου απέναντι στον Ουρανό. Κι ύστερα, τις πράξεις του Κρόνου και τί του έκανε ο γιος του. .................
Φυσικά και είμαστε υπέρ της επιλεκτικής επιλογής της διδασκόμενης ύλης των νέων, όπου η επιλογή όμως θα γίνεται με την αποδοχή της "αφρόκρεμας", των ποιοτικότερων υλικών διδαχής και όχι με την λογοκρισία και την απαγόρευση των θεωρούμενων ποταπών ή αρνητικών.
Η ψευδοηθική του γερο - Πλάτωνα ενοχλούνταν αφάνταστα από την παρουσίαση απρεπών κατά την γνώμη του εικόνων και μυθολογιών των θεών, όπως και η ψευδοηθική των δογματικά θρησκευόμενων, ενοχλείται αφάνταστα, π.χ. από την σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών.
Οφείλουμε όμως να διαπαιδαγωγούμε τον άνθρωπο, αποσκοπώντας στο να τον καταστήσουμε ελεύθερο και όχι -κατά την Πλατωνική αντίληψη- αρεστό σε μας.
και όχι -κατά την Πλατωνική αντίληψη- αρεστό σε μας.
Παρά τον μεγάλο σεβασμό που τρέφουμε για τον μεγαλύτερο ίσως φιλόσοφο που γέννησε η ανθρωπότητα,
Αλλά πρέπει να προσέχουμε ποιοι ειναι ποιοτικοι όταν αποτελούν εργαλείο για την εκπαίδευση...!!!
Σχετικά με το "τεστ" που παρέθεσα, πίστεψέ με, ούτε πρόσφατα, ούτε παλαιότερα το παρέθεσα για να παρακινήσω κάποιους να ανήκουν κάπου.
Άλλωστε, θεωρώ πως οι ελάχιστοι εκείνοι που ήδη "έφτασαν" στον στόχο τους δεν επηρεάζονται από τέτοια τεστ, αλλά και πάλι θα ήταν ακόμη πιο σπάνιο να τους βρεις σε τέτοια "ηλεκτρονικά λημέρια"
Αγαπητέ Ορφέα...
ας μην κατηγορούμε σε παρακαλώ τον Πλάτωνα για ΨΕΥΔΟΗΘΙΚΗ. Θεωρώ οτι έιναι ο τελευταίος που θα άξιζε έναν τέτοιον χαρακτηρισμό.
Δεν νομίζω οτι "ενοχλούνταν".
Αν ήταν όντως έτσι...
τότε νομίζω οτι ο Πλάτωνας ενοχλούνταν με ό,τιδήποτε έβλεπε γύρω του, ό,τι κι αν ήταν αυτό. Και ότι αν δεν πήγαινε να κατοικήσει εν τελει στον κόσμο των Ιδεών για των οποίο μιλούσε...θα εξακολουθούσε να 8) ενοχλέιται...χαχαχαχ
Επίσης λέει οτι ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟΙ οι μύθοι!!!
Αυτό το λένε στην πραγματολογία presupposition....Και εννοεί οτι ..ναι...καποιοι ειναι αληθινοι...
Αλλά πρέπει να προσέχουμε ποιοι ειναι ποιοτικοι όταν αποτελούν εργαλείο για την εκπαίδευση...!!!
Παράθεσηκαι όχι -κατά την Πλατωνική αντίληψη- αρεστό σε μας.
δηλαδή...ο Πλάτωνας έκανε έναν κόσμο στο μυαλό του...που να του αρέσει!!!
Όπως αυτός τον ήθελε ...για υποκειμενικούς λόγους--επειδη ετσι τον βόλευε...
Καλά τότε ο άνθρωπος δεν ήταν σοφός ...
Ήταν επιεικώς άρρωστος....
Έπειτα τίθεται το ερώτημα:
"Θα έπρεπε λοιπόν λοιπόν να επιτρέπουμε ν'ακούνε τα παιδιά μας όλες τις παλιές ιστορίες, τις οποίες έχει πει οποιοσδήποτε και να εισέλθουν στον νου τους απόψεις που, γενικά, έρχονται σε αντίθεση με εκείνες που θα θέλαμε να έχουν ως ενήλικες";
Ορφέα...
σε παρακαλώ..όταν βρεις χρόνο
να γίνεις σαφής..
Όλα αυτά που γράφεις τείνουν να είναι ισοπεδωτικά!!! Ακόμα κι αν άρχισες με τα εξής:ΠαράθεσηΠαρά τον μεγάλο σεβασμό που τρέφουμε για τον μεγαλύτερο ίσως φιλόσοφο που γέννησε η ανθρωπότητα,
Αυτό δεν είναι σεβασμός. Δεν είναι ακριβώς σεβασμός. Το να κατηγορεί κανεις για ψευδοηθική...
Ξαναρωτώ...
Αυτός ο ΙΣΩΣ μεγαλύτερος φιλόσοφος της ανθρωπότητας....--που βέβαια δεν έιναι αυθεντία όπως είπες και συμφωνώ--
είναι άρρωστος???
Θα μου πεις γιατι όχι;;
::)
Ο Π Λ Α Τ Ω Ν ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΘΕΟΥΡΓΕΙ.....
Μπορούμε κάλλιστα να συζητήσουμε και να αναφερθούμε σε μύρια άλλα θέματα που βλάστησαν από την Πλατωνική σκέψη, άξια και ανεπανάληπτα, στην παρούσα όμως περίπτωση αναφερόμαστε στις ιδέες περί πολιτείας, που τόσο αρεστές και εφαρμοστέες έγιναν από φασιστικά και ολιγαρχικά καθεστώτα.
Έπειτα τίθεται το ερώτημα:
"Θα έπρεπε λοιπόν λοιπόν να επιτρέπουμε ν'ακούνε τα παιδιά μας όλες τις παλιές ιστορίες, τις οποίες έχει πει οποιοσδήποτε και να εισέλθουν στον νου τους απόψεις που, γενικά, έρχονται σε αντίθεση με εκείνες που θα θέλαμε να έχουν ως ενήλικες";
,δηλαδή αυτοί θα θέλαν να έχουν ορισμένες απόψεις ως ενήλικες, άρα πολύ σωστά έπρεπε να τους ΕΜΦΥΤΕΥΣΟΥΝ αυτά που θα του ήταν αρεστά να εκφράζει η ερχόμενη γενιά....
Νομίζω αντιλαμβανόμαστε πως λέγεται μια τέτοια εκπαίδευση....
.ΓΙΑΥΤΟ ΚΑΙ Η ΑΤΟΜΙΚΗ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΟΛΟΓΗΣΗ
ΕΙΝΑΙ Δ Ι Α Φ Ο Ρ Η ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ!!!
Ο Χίτλερ την είδε πολύ κυριολεκτικά και ασπαζόμενος τις απάνθρωπες αυτές απόψεις, επέβαλλε τις ιδέες αυτές, εφαρμόζοντας στυγνά την φασιστική παιδεία, την στρατικοποίηση της τέχνης, την απάνθρωπη ευγονική και την δογματική πλύση εγκεφάλων ως μέθοδο διαπαιδαγώγισης των νέων.
Εντούτοις ό,τι συμπεράσματα βγάζω φυσικά και βασίζονται σε όλα τα υπόλοιπα του Πλάτωνα....τα οποία έχω διαβάσει και παραδέχομαι προς στιγμήν οτι ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ οτι ο Πλάτωνας έκανε κάτι τέτοιο...
Ή ότι είχε δικτατορικές τάσεις κτο.
Αυτός ο άνθρωπος -όπως τον γνωρίζουμε από τα υπόλοιπα έργα του - δεν γίνεται να προβαίνει σε κάτι τέτοιο.
Αν όντως είναι έτσι τελικά...
Μάλλον πρόκειται για σχιζοφρενή ή δεν ξέρω κι εγω τί άλλο....
την εξουσία να νέμονται οι "ειδήμονες", οι ειδικευμένοι που έγιναν μάστιγα στην σημερινή μας κοινωνία,Αν αναφέρεσαι στους σημερινούς πολιτικούς......
Άρα λοιπόν πιστεύω ότι χρειαζόμαστε καλοπροαίρετους ειδήμονες να αναλάβουν την εξουσία.
την εξουσία να νέμονται οι "ειδήμονες", οι ειδικευμένοι που έγιναν μάστιγα στην σημερινή μας κοινωνία,Αν αναφέρεσαι στους σημερινούς πολιτικούς......
Εγώ συμφωνώ την εξουσία να την ασκούν οι ειδήμονες και όχι άσχετοι. Όπως και για μία σοβαρή ασθένια, σε γιατρό θα πάς, στον ειδήμονα. Δε θα πάς σε αρχιτέκτονα ούτε κάποιον άσχετο. Και μάλιστα θα επιλέξεις κάποιον που τον κρίνεις καλό επιστήμονα γιατρό. Σε καμία περίπτωση δε θα κάνεις δημοψήφισμα στη γειτονιά να αποφασίσουν όλοι οι άσχετοι δημοκρατικά για τη θεραπεία σου.
Αυτό γενικά είναι αποδεκτό και κατανοητό.
Θα μου πείτε, δεν χρειάζεται να κατέχει το αντικείμενο πάνω στο οποίο θα υπουργήσει; Όχι, ρητά όχι, γιατί η δημοκρατική πολιτεία, πολύ ορθά, επανδρώνει τα επιτελεία των υπουργών και τις επιτροπές των υπουργείων, με εξειδικευμένα στελέχη που αποτελούν τους τεχνοκράτες - επιστήμονες, συμβούλους του εκάστοτε υπουργού.Καταλύγουμε στο ίδιο. Χρειάζεται να είναι καλοπροαίρετος αλλά και να διαθέτει τις κατάληλες γνώσεις. Είτε να τις κατέχει από μόνος του, είτε να έχει άλλους ειδήμονες σύμβουλους. Δεκτό.
Μπορεί ο Πλάτωνας έντεχνα να οδηγούσε στην παραδοχή της αποδοχής υπηρεσίας από τους ειδήμονες, στην ουσία όμως με σοφιστείες κατεύθυνε τον διάλογο στην προσωπική του θέση, ότι αυτός ο ίδιος έπρεπε να κυβερνά, διατυπώνοντας το περίφημο κατά τάλλα ρητό, "χρειάζεται ή οι βασιλείς να φιλοσοφήσουν ή να βασιλεύσουν οι φιλόσοφοι".
Η θέση των ειδημόνων είναι στα συμβούλια που συμβουλεύουν τους πολιτικούς.Ωραία...
Κάποτε ο Κλεμανσό είχε πεί: "Ο πόλεμος είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να τον αφήσουμε στα χέρια των στρατιωτικών".
Για τον Πλάτωνα και μόνο ένα αρνητικό γεγονός να είχε καταγράψει η ιστορία -αυτό της δίωξης του Πρωταγόρα και καύσης των βιβλίων του στην αγορά των Αθηνών- θα ήταν αρκετό να τον στιγματίσει και να τον καταδικάσει στην μνήμη κάθε ελεύθερου ανθρώπου. Και δυστυχώς, δεν είναι το μοναδικό ....
Ο Καρλ Πόπερ, ένας από τους αναγνωρισμένους φιλοσόφους του 20ου αιώνα, τοποθετεί τους Πλάτωνα (και λιγότερο τον Αριστοτέλη), Hegel και Marx, ως διανοούμενους που προώθησαν ολοκληρωτικά πολιτικά συστήματα, τις «κλειστές κοινωνίες» που προαναφέρθηκαν. Οι κοινωνίες, γράφει ο Πόπερ, αναφερόμενος σε όλους τους «σχεδιαστές» κοινωνικών μοντέλων, δεν καταστρώνονται στο γραφείο, αλλά δημιουργούνται στην πράξη. Εξελίσσονται δε, αν δεν τους επιβληθεί δια της βίας κάποιο μοντέλο, μέσα από διαρκείς, πλουραλιστικές διεργασίες, με βελτιώσεις και διορθώσεις σφαλμάτων.
και η προτίμησή του σε ένα αυταρχικό καθεστώς που θα στηρίζεται σε «βασιλιάδες-φιλοσόφους»,
ΠαράθεσηΟ Καρλ Πόπερ, ένας από τους αναγνωρισμένους φιλοσόφους του 20ου αιώνα, τοποθετεί τους Πλάτωνα (και λιγότερο τον Αριστοτέλη), Hegel και Marx, ως διανοούμενους που προώθησαν ολοκληρωτικά πολιτικά συστήματα, τις «κλειστές κοινωνίες» που προαναφέρθηκαν. Οι κοινωνίες, γράφει ο Πόπερ, αναφερόμενος σε όλους τους «σχεδιαστές» κοινωνικών μοντέλων, δεν καταστρώνονται στο γραφείο, αλλά δημιουργούνται στην πράξη. Εξελίσσονται δε, αν δεν τους επιβληθεί δια της βίας κάποιο μοντέλο, μέσα από διαρκείς, πλουραλιστικές διεργασίες, με βελτιώσεις και διορθώσεις σφαλμάτων.Παράθεσηκαι η προτίμησή του σε ένα αυταρχικό καθεστώς που θα στηρίζεται σε «βασιλιάδες-φιλοσόφους»,
Και δηλώνω...κι ας φαίνεται με αυτό οτι διακατέχομαι από προκατάληψη, δογματισμό ή ό,τι άλλο τέλος πάντων...ανθρωπινο...
Διοτι εκανα και την αυτοκριτικη μου.Δεν είναι τίποτα από όλα αυτά που να με οδηγει στο να λεω...οτι:
Αυτός ο κ.Πόπερ..."δεν μου γεμίζει το μάτι"!! Κρίνω αδίκως, δικαίως..δεν ξέρω...ακόμα, θα δείξει ο χρόνος. Πάντως κρίνω!!
Πρώτα ελπίζω να συγχωρήσει ο κ. Πόπερ τον Πλάτωνα που έζησε σε μια εποχή, όταν δεν υπήρχαν:
αφενός, πρόεδροι της δημοκρατίας, πρωθυπουργοί, βουλευτές, καγκελάριοι, αριστεροί και (ακρο)δεξιοί και κεντρώοι, φιλελεύθεροι και συντηρητικοι κτλ ή πλανητάρχες...
αφετέρου δε επιστήμονες, πρυτάνεις, λέκτορες, δάσκαλοι, καθηγητές, νηπιαγωγοί, μοντερνιστές φιλόσοφοι, μεταμοντερνιστες, κριτικοί φιλόσοφοι κτλ κτλ :( Με αποτέλεσμα να μιλά για βασιλείς και φιλόσοφους...
έπειτα...
άκου "προώθησαν ολοκληρωτικά συστήματα"...χαχαχαχα
Ο Πλάτωνας δεν προώθησε κάτι τέτοιο...
Αρχές δίνει....ηθικές βάσεις...Ιδέες...ο Πλάτωνας...που ΑΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΟΥΝ...τότε ακολουθουν "διαρκείς, πλουραλιστικές διεργασίες, με βελτιώσεις και διορθώσεις σφαλμάτων".
που τελικα οδηγουν στην ΙΔΕΑ-λιστική ΠΟΛΙΤΕΙΑ του Πλάτωνα.
Πολλοί δε, να μην ξεχνάμε την λένε ιδανική και ακομα περισσότεροι ΟΥΤΟΠΙΚΗ...(Έχω αναφέρει ξανα οτι εγω δεν θεωρω το ιδανικό ή καλύτερα ιδεαλιστικό ουτοπικό...όλο λέω να το βάλω για θέμα..που θα μου πάει!)
Παρόλα αυτά...την κρίνουν οι φιλόσοφοι του 20αιώνα.
ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΥΤΟΠΙΑ...λοιπόν;
ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑΖΟΥΝ ΟΥΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΤΟ ΚΡΙΝΟΥΝΕ ΜΕΤΑ
Παραφροσύνη το λεω αυτό.
Και εν πάσει περιπτώσει με σκληρότητα θα έλεγα: Καλύτερα ορισμένοι κύριοι όπως ο Πόπερ να μην μπαίνουν στον κόπο να μιλούν για τον Πλάτωνα.
Και επιπλέον εμείς οι Έλληνες, έστω λόγω μακρινής συγγένειας, να μην το επιτρέπουμε και να μην επικαλούμαατε κυρίους όπως ο Πόπερ...
Επίσης, μια έστω πρόχειρη ματιά στην ιστορία της Αθήνας στα χρόνια του Πλάτωνα, καταδεικνύει ότι, ΥΠΗΡΧΑΝ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ
αποφεύγοντας -ως έχουμε υποχρέωση- την κριτική στην προσωπική ζωή, στα προσωπικά δεδομένα και στην εν γένει μείωση ή προσβολή της προσωπικότητας του καθενός.'
Ο Πλάτωνας δυστυχώς, ήταν σφοδρά αναμεμειγμένος με την επιβολή του ολοκληρωτισμού στην Αθήνα (της τυρρανίας των τριάκοντα) και συμμέτοχος και συνένοχος των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν ενάντια στην ίδια την πατρίδα του, ενάντια στον Αθηναϊκό λαό (1500 δημοκρατικοί εκτελεσθένετες από τους ολιγαρχικούς, σε σύνολο 50.000 περίπου ψηφοφόρων Αθηναίων).
Η ίδια ιστορία επαναλήφθηκε στα χρόνια της ναζιστικής εποχής, στα κατοχικά χρόνια, όπου οι δοσίλογοι ευθύνονταν για μερικές χιλιάδες εκτελέσεις πατριωτών δημοκρατικών πεποιθήσεων.
αλλά στα φιλοσοφικά έργα που ενέπνευσαν, επηρέασαν και συνεχίζουν να επηρεάζουν εφαρμογές καταστολής, επιβολής, περιορισμού δικαιωμάτων και άρνησης του αναφαίρετου δικαιώματος της πλειοψηφίας του Δήμου να αποφασίζει για την τύχη του ίδιου και της πολιτείας του.
..στην ιδανική πολιτεία του Πλάτωνα, η συντριπτική πλειοψηφία του Δήμου, που απαρτίζει την τρίτη τάξη, δεν έχει δικαίωμα να συμμετέχει στις αποφάσεις της πολιτείας (για το καλό τους ...βέβαια !) Φυσικά, δεν συζητάμε για δικαίωμα να εκλέγει ποιός θα τον κυβερνά ! Αυτό είναι αποκλειστικό προνόμιο των φυλάκων ! Έλεος.... Τελικά, ποιός θα μας φυλάξει από τους ....φύλακες....
Σε μια ευνομούμενη δημοκρατία, η ελευθερία της έκφρασης, η ελευθερία του λόγου είναι από τις βασικές ελευθερίες που οφείλει να αποτελεί συστατικό της. Τώρα, αν υπερασπίζεται κάποιος, ότι πρέπει να επιβάλλεται λογοκρισία, είμαστε μαζί του στο δικαίωμά του να εκφράζει την οποιαδήποτε θέση ή άποψη
Και εν πάσει περιπτώσει με σκληρότητα θα έλεγα: Καλύτερα ορισμένοι κύριοι όπως ο Πόπερ να μην μπαίνουν στον κόπο να μιλούν για τον Πλάτωνα.
Και επιπλέον εμείς οι Έλληνες, έστω λόγω μακρινής συγγένειας, να μην το επιτρέπουμε και να μην επικαλούμαατε κυρίους όπως ο Πόπερ...
Δεν θεωρώ οτι πρέπει να επιβάλλεται λογοκρισία.
Παράθεση από: clarion στις Σήμερα στις 03:40
Και εν πάσει περιπτώσει με σκληρότητα θα έλεγα:
Και επιπλέον εμείς οι Έλληνες, έστω λόγω μακρινής συγγένειας, να μην το επιτρέπουμε και να μην επικαλούμαατε κυρίους όπως ο Πόπερ...
Αλλά παρακάτω,
Παράθεση από: clarion στις Σήμερα στις 16:23
Δεν θεωρώ οτι πρέπει να επιβάλλεται λογοκρισία.
Τι από τα δύο ;;;;
Καλύτερα ορισμένοι κύριοι όπως ο Πόπερ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΚΟΠΟνα μιλούν για τον Πλάτωνα.Με συγχωρείτεε....
Οι άνθρωποι στην κοινωνία του Πλάτωνα....θα λογόκριναν τους εαυτούς τους!!"
Αρχές δίνει....ηθικές βάσεις...Ιδέες...ο Πλάτωνας...που ΑΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΟΥΝ...τότε ακολουθουν "διαρκείς, πλουραλιστικές διεργασίες, με βελτιώσεις και διορθώσεις σφαλμάτων".
που τελικα οδηγουν στην ΙΔΕΑ-λιστική ΠΟΛΙΤΕΙΑ του Πλάτωνα.