ΑΜΡΑ - Αυθεντική Μυστικιστική Ροδοσταυρική Αδελφότητα
Συζητήσεις: Θέματα Ροδοσταυρισμού, Φιλοσοφίας και Εσωτερισμού => Μυστικισμός - Αποκρυφισμός => Μήνυμα ξεκίνησε από: Trithemius στις Ιουνίου 10, 2007, 11:44:27
-
Ένα από τα σημαντικά ερωτήματα που όλοι έχουμε προσεγγίσει είναι το αν υπάρχουν και ποιά είναι η φύση αυτών που ονομάζουμε άγγελοι, πνεύματα, στοιχειακά, φαντάσματα, αιθερικά κλπ.
Εσείς λοιπόν τι πιστεύετε; Ποιά θεωρείτε πως είναι η αλήθεια γύρω από όλα αυτά; Στο θέμα φυσικά εμπλέκονται και άλλα ζητήματα όπως οι επικλήσεις πνευμάτων, οι εξορκισμοί, οι φύλακες άγγελοι κλπ. Δεν αναφέρομαι στις λεπτομέρειες πχ των επικλήσεων ή των εξορκισμών αλλά στο αν υπάρχει κάποια ουσία και βάση σε όλα αυτά.
Από τη μία η προσέγγιση του εσωτερισμού και από την άλλη η προσέγγιση της ψυχιατρικής. Έχουμε δύο στρατόπεδα σκέψης ή μήπως υπάρχει "ώσμωση" απόψεων;
-
Πιστεύω ότι τα περισσότερα Οράματα ή πνεύματα που βλέπουμε, πηγάζουνε από το Υποσεινήδητό μας. Είναι δηλαδή εσωτερικά και όχι εξωτερικά. Οι άγγελοι πχ.
Νομίζω ότι τα φαντάσματα είναι απομεινάρι του αιθερικού σώματος του ανθρώπου, όταν αυτός πεθάνει. Διαρκεί για κάποιο διάστημα μετά το θάνατο, μέχρι να εξαντληθεί η ενέργεια που έχει.
Υποθέτω ότι τα "στοιχειά", δηλαδή φαντάσματα που επιβιώνουνε για αιώνες, είναι φαντάσματα τα οποία είχαν πάρα πολύ έντονη ενέργεια όταν πέθαναν, πχ λόγω μεγάλης συναισθηματικής φόρτισης, άδικου θανάτου κτλ. Και η ενέργειά τους διατηρήθηκε από την σκέψη των ζωντανών ανθρώπων. Αυτών δηλαδή που το σκεφτότανε, το φοβόντουσαν κτλ.
Αλλά οι γνώσεις μου είναι περιορισμένες στο θέμα.
-
Η υπόσταση των πνευμάτων με έχει απασχολήσει πολύ έντονα. Η αλήθεια είναι πως τουλάχιστον έως τώρα, δεν έχω σχηματίσει αποκρυσταλλωμένη άποψη για το θέμα ::) Αυτό που κυρίως με αποτρέπει από το να τα δω ως παράγωγα του υποσυνείδητου, είναι κάποιες "δυνατές" και ενίοτε μοιραίες συναντήσεις ανθρώπων-πνευματιστών με πνεύματα.
Επίσης, όπως πολλοί γνωρίζουν, στα συνήθη τελετουργικά επικλήσεων προαπαιτούνται κάποιες ειδικές συνθήκες πριν από την επίκληση. Αυτές αφορούν σε προγενέστερη νηστεία, σε ειδικές φράσεις και κινήσεις, σε ειδικά σύμβολα που χαράσονται στο πάτωμα ή αλλού, στη χρήση ειδικών αρωματικών, κεριών και υγρών, αλλά και στην επιλογή συγκεκριμένων ωρών, ημερών και φάσεων της σελήνης. Όλα αυτά αλλά και πολλά άλλα, θεωρείται πως πρέπει να έχουν συγκεκριμένη τάξη και παρουσία. Δεν είναι λίγα τα βιβλία που θεωρούνται η επιτομή του πνευματισμού και γενικότερα των επικλήσεων εδώ και εκατοντάδες χρόνια.
Όμως αναρωτιέμαι γιατί να προαπαιτείται μια τόσο απαιτητική και πολύπλοκη διαδικασία για να εμφανιστεί τελικά ένα πνεύμα σε ανάλογη επίκληση. Από την άλλη πλευρά, έχουμε και περιπτώσεις ακούσιων ή αν θέλετε μη προκλητών εμφανίσεων στοιχειακών, χωρίς να συντρέχει κάποιος λόγος για κάτι τέτοιο. Παράλληλα, σε αρκετά θρησκευτικά συστήματα, η πεποίθηση ότι υπάρχουν αγγελιοφόροι του Θεού, είναι έντονη και απαραίτητο στοιχείο του δόγματος.
Αν τελικά όλα αυτά δεν είναι παρά δημιουργήματα του νου μας, τότε πολλά θρησκευτικά συστήματα θα αντιμετωπίσουν άμεσα σοβαρότατα προβλήματα επιβίωσης ::)
-
Ανάλογη με τον Anon είναι και η δική μου οπτική.....
Σκεπτικιστής μεν ως προς το να δεχτώ άκριτα τα πάντα αλλά αντίστοιχα σκεπτικιστής στο να δεχτώ και την αντίθετη άποψη που λέει πως δεν υπάρχουν άλλες οντότητες και πως τα πάντα είναι "γέννημα του Υποσυνειδήτου" μας.
Η Μπλαβάτσκι άλλωστε ξεκαθάρισε σε πολύ μεγάλο βαθμό τον "βαθμό πλάνης" του Κινήματος του Πνευματισμού τον 18ο αιώνα.
Συνήθιζαν τότε να βλέπουν τα πάντα ως Πνεύματα, ενώ ουσιαστικά δεν ήταν τίποτε άλλο παρά απλές σκεπτομορφές ενισχυμένες απο την αιθερική ουσία των "θαμώνων" και "συμμετεχόντων" στις Πνευματιστικές συγκεντρώσεις.
Απο την άλλη όμως, είναι άκρως εγωϊστικό να θεωρούμε πως είμαστε η μόνη "νοήμων" οντότητα ή Ύπαρξη στο Σύμπαν.
Όταν κάνουμε λόγο για "διάφορα επίπεδα Συνειδητότητας", τότε αυτοδικαίως αναγνωρίζουμε πως η "Ύπαρξη" έχει αναγκαστικά "διάφορες μορφές".
Απο το πιο "κατώτερο" επίπεδο Συνειδητότητας μέχρι το πλέον Υψηλό, θα πρέπει μάλλον να δεχτούμε πως υπάρχουν ανυπολόγιστες μορφές Οντοτήτων Ύπαρξης.
Άλλωστε, τόσα και τόσα φιλοσοφικά - Εσωτερικά ή / και θρησκευτικά Συστήματα έχουν ανιχνεύσει αυτά τα "Παράλληλα Πεδία" και κάνουν αναλυτικό λόγο για τάξεις και τάξεις Οντοτήτων. Ανώτερων (πχ Αρχάγγελοι) όσο και κατώτερων (πχ Στοιχειακά).....
Και σε αυτές τους τις έρευνες στήριξαν ολόκληρες Μεθοδολογίες Βάδισης της Ατραπού.....
Απο τις "οποίες Μεθοδολογίες" ανδρώθηκαν γενιές και γενιές Μυστών....
Δεν μπορεί λοιπόν να είναι όλα "Μύθος".....
Δεν υπάρχει "καπνός" χωρίς "φωτιά".....
Κάτι υπάρχει λοιπόν "εκεί, πίσω απο το Πέπλο της Ίσιδος"......
-
Αν τελικά όλα αυτά δεν είναι παρά δημιουργήματα του νου μας, τότε πολλά θρησκευτικά συστήματα θα αντιμετωπίσουν άμεσα σοβαρότατα προβλήματα επιβίωσης ::)
Κάποτε ένας μοναχός μου είπε: Δεν νομίζω, πως ήταν πραγματικά η Παναγία, που κάλεσε εκείνον τον παπούλη να πηδήξει από τον βράχο και να σκοτωθεί...
Απο το πιο "κατώτερο" επίπεδο Συνειδητότητας μέχρι το πλέον Υψηλό, θα πρέπει μάλλον να δεχτούμε πως υπάρχουν ανυπολόγιστες μορφές Οντοτήτων Ύπαρξης.
Γνώρισε τον εαυτόν σου, και θα γνωρίσεις τους θεούς και το Σύμπαν.
Όπως πάνω έτσι και κάτω... όπως μέσα έτσι και έξω...
-
Το ερώτημα παραμένει αμείλικτο:
"....Υπάρχουν άλλες Οντότητες?...."
-
Σε πρόσφατο, ανεπίσημο "φόρουμ", καταλήξαμε στο εξής:
Οι οντότητες που περιγράφονται ως φαντάσματα, στοιχειακά, πνευματα, δαίμονες, άγγελοι κλπ. δεν είναι τίποτε άλλο παρά ισχυρές και έντονες προβολές του νου μας. Ακόμα και τα χαρακτηριστικά της τελετουργικής μαγείας, όπως τα ανέφερα πιο πάνω, σχετικά με επικλήσεις, χρήση υλικών και συμβόλων, ώρες και μέρες κατάλληλες για επικλήσεις, κύκλους προστασίας και τρίγωνα υλοποιήσεων, έχουν να κάνουν με ένα πολύπλοκο σύστημα-διαδικασία ενεργοποίησης κεκρυμμένων δυνάμεων του ανθρώπου, που ως αποτέλεσμα έχουν την εκδήλωση του εσώτερου εαυτού μας υπό μορφήν υλοποιήσεων πνευμάτων, εκτοπλασμάτων και άλλων ψυχικών εκδηλώσεων όπως η βίαιη μετακίνηση αντικειμένων (βλ. poltergeist).
Σχετικά με τις περιπτώσεις των φαντασμάτων, των στοιχειακών κλπ, ισχύει τόσο η ανωτέρω εκδήλωση του νου μας αλλά επιπλέον σχετίζεται και με εκδηλώσεις του παρελθόντος που εντυπώνονται στην κοσμική βιβλιοθήκη που ονομάζεται Ακασικό πεδίο. Αυτές ακριβώς οι εκδηλώσεις σχετίζονται με ειδικές συνθήκες ενεργοποίησης (η φύση αυτών των συνθηκών είναι υπό έρευνα) και ως παραδείγματα έχουμε τα "στοιχειωμένα" σπίτια ή τους Δροσουλίτες της Κρήτης...
-
Γιατί αν δεν τις "ενοχλήσουμε" δεν θα μάθουμε τίποτα περί αυτού του τμήματος της μυστικής γνώσης...
-
Νομίζω πως έχει να κάνει με το πόσο είσαι διατεθημένος να δώσεις στον εαυτό σου μια απάντηση για το ζήτημα αυτό. Πάντως εγώ δεν συμφωνώ με την άποψη πως δεν πρέπει να ασχολούμαστε με αυτά τα (επικίνδυνα) πράγματα. Σίγουρα ισχύει η φράση αν κοιτάς επίμονα την άβυσσο, κάποια στιγμή θα κοιτάξει κι εκείνη εσένα..., όμως το θέμα είναι αν πρέπει να βάζουμε όρια στην αναζήτηση.
Επίσης γιατί λες "ποιός είμαι εγώ που θα...". Δηλαδή σε τι υστερείς εσύ από κάποιους άλλους που αποφάσισαν να ερευνήσουν το θέμα; Σίγουρα, η ολοκληρωμένη έρευνα πρέπει να περιλαμβάνει και πνευματισμό, επικλήσεις κλπ, όμως το να στερούμαστε πλήρως απόψεων, ε δε νομίζω να είναι και το καλύτερο. Άλλωστε μην ξεχνάς πως κάθε γνωστικό αντικείμενο δεν είναι "μονωμένο". Επικοινωνεί με άλλα "γειτνιάζοντα ζητήματα σαν συγκοινωνούντα δοχεία. Επομένως, η ενασχόληση, έστω και σε "light" επίπεδο με αυτό το ζήτημα, ίσως σου δώσει κάποιο "φως" για να κατασταλάξεις σε κάποια άλλα ζητήματα.
-
Να σημειώσουμε και κάτι ακόμα (με την παραδοχή πως οι "οντότητες" αυτές είναι αυθύπαρκτες και αυτόνομες).
Αν πράγματι δεν ήθελαν να τις "ενοχλήσουμε", ήδη θα είχαν βρει τρόπους να μείνουν εξ' αρχής παντελώς άγνωστες στους ανθρώπους. Ο άνθρωπος έχει αυτή την "αρρώστια" να ψάχνει οτιδήποτε του κινεί την περιέργεια. Κατά συνέπεια, αν όντως ήθελαν να μην τι ς"ενοχλήσουμε", θα φρόντιζαν να παραμείνουν για πάντα άγνωστες στους ανθρώπους, οι οποίοι απλώς θα αγνοούσαν παντελώς την ύπαρξή τους.
-
Όταν κατανοήσουμε τι πραγματικά είναι αυτές οι οντότητες, αυτός ο απόκοσμος τρόμος μειώνεται σιγά σιγά... Θα προσπαθήσω να τα περιγράψω όπως τα κατανόησα... και αυτή η Γνώση με βοήθησε να νικήσω τις φοβίες μου...
Υπάρχουν 2 κατηγορίες οντοτήτων...
1. Ψυχικές προβολές - ανθρώπινες προβολές
Η πραγματική ουσία του πνευματισμού, είναι με μία συγκεκριμένη τελετουργία, να προβάλλουμε τις εσωτερικές υπο-προσωπικότητες, πάθη και συμπλέγματα εκτός, έτσι ώστε ο άνθρωπος να γνωρίσει τον εαυτό του... Επειδή ο άνθρωπος έχει δύσκολα πρόσβαση στο ασυνείδητό του, πολλές φορές επιλέγει τον πνευματισμό, ασυνείδητα, για να ερευνήσει τον ψυχισμό του... 'Ετσι λοιπόν μέσω του πνευματισμού, παρουσιάζεται σαν ένα ολόγραμμα μπροστά μας, ιονισμένου πλάσματος, μία αιθερική οντότητα εσωτερική, που μας μιλά, μας απαντά στις ερωτήσεις μας, και την βλέπουν και άλλοι γύρω μας, αλλά είναι δική μας προβολή... Πολλοί όμως δεν γνωρίζουν αυτήν την πραγματικότητα, και πιστεύουν πως αυτά τα πνεύματα που υλοποιούνται μπροστά τους (και τα ονομάζουν αγγέλους, δαίμονες, φαντάσματα, αιθερικές οντότητες) είναι αυτόνομες συνειδήσεις, και όχι ανθρώπινα δημιουργήματα δικά τους ή άλλων...
Οι ψυχικές προβολές μπορεί να είναι ατομικές αλλά μπορεί να είναι και συλλογικές, όπως τα εγρηγορότα που δημιουργούν διάφορες ομάδες... Φυσικά για να υλοποιηθεί μία συλλογική οντότητα είναι πολύ πιο δύσκολο από το να υλοποιηθεί μία ατομική.
2. Αυθύπαρκτες οντότητες - ενέργειες
Υπάρχουν 12 ειδών ενέργειες, 12 ακτίνες στον σύμπαν, όπως έχει κατατεθεί από πολλούς εσωτεριστές... Αυτές οι οντότητες αντιστοιχούν στα 4 επίπεδα της δημιουργίας... Δηλαδή, υπάρχουν:
α. Aιθερικές οντότητες - Στοιχειακά
β. Αστρικές οντότητες - Άγγελοι
γ. Νοητικές οντότητες - Αρχάγγελοι
δ. Πνευματικές οντότητες - Θεοί
Η διαφορά ανάμεσα στις ψυχικές προβολές και στις αυθύπαρκτες οντότητες, είναι ότι οι ψυχικές προβολές είναι ολογράμματα αιθερικά, ενώ οι αυθύπαρκτες οντότητες, είναι καθαρές ενέργειες που απλά συντονίζεται κάποιος μαζί τους, ανάλογα με το επίπεδο της εξέλιξής του...
-
Ο Στυλιανός Αττεσλής είχε αναπτύξει μια ενδιαφέρουσα θεωρία για τα ανθρωποποίητα στοιχειακά.
http://www.youtube.com/watch?v=7WkikPmP-9c
-
O Αττεσλής φαίνεται να είναι Ροδοσταυρικά μυημένος... και κατέχει τις βασικές γνώσεις πάνω στην θεωρία και στην πρακτική του εσωτερισμού. 'Ομως ο Εσωτερισμός δεν είναι Εσωτερικός χριστιανισμός, διότι ο Εσωτερισμός ή Ροδοσταυρισμός πασχίζει να καταστήσει τον άνθρωπο πνευματικά ελεύθερο, ενώ ο χριστιανισμός τον σκλαβώνει, δημιουργώντας οπαδούς ψευδο-ειδώλων.
Είναι αλήθεια πως ο χριστιανικός ροδοσταυρισμός, που αποτελούσε μία χριστιανική αίρεση, δημιούργησε ένα κράμα ανάμεσα στον πανθεϊσμό και στον χριστιανισμό, όπως αντίστοιχα υπάρχει και ο Ελληνοχριστιανισμός.
Με άλλα λόγια οι διδασκαλίες του Αττεσλή, παρότι ροδοσταυρικές, σε κάποια σημεία παρουσιάζουν αλλοιώσεις, εισάγοντας θρησκειολογικά στοιχεία...
Παρόλα αυτά, όσα αναφέρει για τα στοιχειακά είναι αλήθεια, πως εμείς τα δημιουργούμε τα περισσότερα, αν και υπάρχουν και από το ίδιο το σύμπαν, όπως υπάρχουν και βασικά συμπαντικά αρχέτυπα, ή δυνάμεις.
Τα στοιχειακά λοιπόν μαθαίνουμε να τα αναγνωρίζουμε, να τα κατανοούμε, και να τα χειριζόμαστε, ως φυσικές ή/και ψυχολογικές δυνάμεις.
-
Ο Στυλιανός Αττεσλής είχε αναπτύξει μια ενδιαφέρουσα θεωρία για τα ανθρωποποίητα στοιχειακά.
http://www.youtube.com/watch?v=7WkikPmP-9c
Είναι δυστυχώς ατυχής η όλη προσέγγιση του θέματος, καθώς η γνώση αποσπασμάτων της απόκρυφης παράδοσης, αποσπασμάτων μη ουσιώδους σημασίας που διέρρευσαν από τις εσωτερικές φιλοσοφίες, των οποίων επιπλέον η χαμηλή κατανόηση τα διέσπειρε σημαντικά αλλοιωμένα, αυτή η γνώση δεν βοηθά καθόλου στην αντικειμενική αντίληψη τέτοιων φαινομένων. Ούτε φυσικά η προσφυγή στην δήθεν σοφία των ευαγγελικών ρήσεων - ρήσεις οι οποίες είναι καρπός εκλαϊκευμένης μυθολογικής αναπαράστασης αρρήτων, που λόγω αδυναμίας προσέγγισης εξέπεσαν σε λαϊκή αμπελοφιλοσοφία και δεισιδαιμονία - βοηθάει στην ορθή προσέγγιση του φαινομένου, τουναντίον μάλιστα, καθώς μας απομακρύνει από την αντίληψη της ανώτερης φυσικής λειτουργίας.
Δεν ερμηνεύεται η εσωτερική φιλοσοφία με την κατώτερη ψυχολογία, αλλά το αντίθετο: Η Εσωτερική Φιλοσοφία δύναται να ερμηνεύει την ψυχολογία. Στην ίδια παγίδα είχε πέσει και η Φόρτσιουν για μεγάλο διάστημα, ώσπου όμως κατανόησε το άτοπο και αντέστρεψε την λειτουργία αντίληψης, εργαζόμενη στην συνέχεια στο πεδίο της Εσωτερικής Φιλοσοφίας και με εργαλεία πνευματικά, κατάφερε να προσεγγίσει και να ερμηνεύσει φαινόμενα των λεγόμενων κατώτερων πεδίων, χαρίζοντάς μας τον τεράστιο πλούτο των ορθών προσεγγίσεών της.
Το μεγαλύτερο λάθος που κάνει η συντριπτική πλειοψηφία των ζηλωτών, είναι η μη ολοκλήρωση του "Μαγικού Έργου", λόγω άγνοιας των αρχών και νόμων που διέπουν τα απόκρυφα φαινόμενα και λόγω ημιμάθειας της διαδικασίας και της ορθής αλληλουχίας των απαραίτητων βημάτων για την επιτυχή πραγμάτωση. Σχεδόν ολάκερη η δημοσιευμένη φιλολογία για τα φαινόμενα της υλοποίησης - καθώς και το σύνολο των αυτόκλητων δήθεν εσωτερικών που την παπαγαλίζουν - κάνουν το ίδιο λάθος που κάνει και ο Αττεσλής, νομίζοντας ότι αρκεί ο οραματισμός για να ντυθούν αιθερικό τα στοιχειακά, καταλήγοντας να αφήσουν ημιτελές κι άρα σε πλήρη αποτυχία το "Έργο".
Για όσο καιρό όμως ο Νους του επίδοξου δασκάλου θα παραμένει εγκλωβισμένος σε παγιωμένα δόγματα περί τριπλότητας και επταπλότητας - έννοιες που είναι μεν χρήσιμες στην προσέγγιση μόνον μίας πλευράς των ιδιοτήτων ενός πρωταρχικού επιπέδου - θα παραμένει και καθηλωμένος, ανήμπορος να ανυψωθεί σε ανώτερα πεδία. Η σύγχυση επιπλέον που διαιωνίζεται, οφείλεται εν πολλοίς και στην ελλειπή ταξινόμηση των λεγόμενων μεταφυσικών οντοτήτων, των οποίων η διάκριση πρωταρχικά ως άυλων ή υλικών είναι ολωσδιόλου δυσδιάκριτη.
Παραπλήσια, η ανικανότητα αντίληψης - και λόγω προκατάληψης - των διαφορετικών επιπέδων εκδήλωσης των ίδιων πεδίων, οδηγεί σε πλήρη σύγχυση και παραπλάνηση.
Δυστυχώς, όποιος δεν έχει εντρυφήσει στην μελέτη και κατανόηση των φυσικών φαινομένων, στερείται κάθε πιθανότητας προσέγγισης και αντίληψης των άλλων πεδίων της Φύσης. Κι είναι αυτοί που σπεύδουν να αναπτύξουν και να παρουσιάσουν δήθεν βαθυστόχαστες θεωρίες, οι οποίες όμως στην ουσία τους είναι προϊόντα φαντασίωσης, αποκυήματα ψευδαισθήσεων και αλόγιστων παραλογισμών.
Όποιος δεν μελέτησε το Βιβλίο "Μ", είναι καταδικασμένος στην άγνοια και έρμαιο στα νύχια της δεισιδαιμονίας και κατά συνέπεια των δογμάτων. Δυστυχώς κάποιοι εισέβαλαν λάθρα στους Ναούς της Γνώσης και απομάκρυναν το βιβλίο "Μ", αντικαθιστώντας το με την βίβλο, καταδικάζοντας τους ζηλωτές στο ζοφερό μαρτύριο της άγνοιας και της παραπλάνησης.
Ήρθε ο καιρός όμως τα παιδιά της χήρας να μάθουν ότι τα διαφέντευε τόσο καιρό μια κακιά μητριά και να ξεσηκωθούν να βρούνε και να αποκαταστήσουν την αληθινή τους Μητέρα, ελευθερώνοντάς την, καθιστάμενα συγχρόνως ελεύθερα και τα ίδια....
-
Ας γνωρίσουμε τον κ. Αττεσλή....
http://daskalos.info/
Στυλιανός Αττεσλής
12/12/1912 - 26/08/1995
γνωστός και ως Δάσκαλος & Οι Ερευνητές της Αλήθειας
(http://daskalos.info/daskalos/images/Daskalos%201992%20harry.jpg)
Δεν είναι απλή υπόθεση να περιγραφούν με απλά λόγια το ποιος και το τι ήταν ο Δάσκαλος, ο Δρ. Στυλιανός Αττεσλής. Δεν είναι εξίσου απλή υπόθεση να περιγραφούν συνολικά οι διδασκαλίες των Ερευνητών της Αλήθειας οι οποίες εκφράστηκαν αρχικά από το Δάσκαλό τους. Είναι όμως εύκολη υπόθεση να αγαπήσεις και να σεβαστείς το Δάσκαλο, το μύστη και θεραπευτή του οποίου τα «θαύματα» πραγματοποιήθηκαν επί επτά δεκαετίες του 20ου αιώνα.
Η ζωή του είναι αυτή ενός θεραπευτή και η διδασκαλία του, δηλ. αυτή των Ερευνητών της Αλήθειας, άρχισε το 1919 στην Κύπρο όταν ο νεαρός Στυλιανός σε ηλικία των μόλις επτά ετών ήταν ήδη σε θέση να ταξιδεύει συνειδητά στους κόσμους υψηλότερων διαστάσεων. Ήταν επίσης σε θέση να ομιλεί τις γλώσσες των παρελθόντων ζωών του και να επικοινωνεί συνειδητά με οντότητες από τους άλλους κόσμους που τον καθοδηγούσαν εδώ και αιώνες. Τις οντότητες αυτές τις αποκαλούσε αδερφούς-οδηγούς. Οι γονείς του τα γνώριζαν αυτά, πίστευαν στις ικανότητές του αλλά τον παρότρυναν να μην τις αποκαλύπτει σε άλλους. Από την αρχή της ενσάρκωσής του ο Στυλιανός Αττεσλής γνώριζε το ποιος ήταν και τον σκοπό αυτής του της ενσάρκωσης. Αυτό όμως που δε γνώριζε ο μικρός Στυλιανός ήταν το γεγονός ότι οι άλλοι άνθρωποι γύρω του δεν ήταν σαν εκείνον. Νόμιζε πως οι πάντες μπορούσαν να επικοινωνούν με οντότητες από το υπερπέραν. Σύντομα ο μικρός Στυλιανός θα συνειδητοποιήσει πως είναι ένα ξεχωριστό παιδί. Κάποια μέρα στο δημοτικό ο δάσκαλος της αριθμητικής τον σήκωσε στο πίνακα για να λύσει ένα δύσκολο πρόβλημα. Δυστυχώς ο μικρός Στυλιανός δεν είχε προετοιμαστεί καθόλου και παραδέχτηκε ανοιχτά πως ήταν αδιάβαστος. Παρ’ όλα αυτά ο δάσκαλος της αριθμητικής επέμενε να έρθει στο πίνακα και να προσπαθήσει. Ο μικρός Στυλιανός πήγε λοιπόν στον πίνακα μη έχοντας ιδέα του πως να λύσει το πρόβλημα αυτό. Ο δάσκαλος εκφώνησε το πρόβλημα με δυνατή φωνή και ο μικρός Στυλιανός το έλυσε στο πίνακα. Αργότερα ο ίδιος θα πει: «Ένοιωσα κοντά μου έναν εκ των αδερφών-οδηγών και φίλων, έναν δομινικανό μοναχό τον οποίο γνωρίζω εδώ και πολλούς αιώνες. Μου είπε: «Δώσε μου το χέρι σου, μαζί θα το λύσουμε το πρόβλημα αυτό»». Ο μικρός Στυλιανός πήρε την κιμωλία στο χέρι και ο αόρατος οδηγός ανέλαβε τον έλεγχο του χεριού και έγραψε τη λύση στο πίνακα. Ο δάσκαλος της αριθμητικής έμεινε έκπληκτος και τον ρώτησε: «Γιατί μου είπες πως είσαι αδιάβαστος;» Ο Στυλιανός απάντησε: «Κύριε, δεν ήμουν εγώ αυτός που έλυσε το πρόβλημα». Ο δάσκαλος: «Ε τότε, ποιος το έλυσε;». «Ήταν ο πάτερ Δομήνικος, ο δομινικανός μοναχός που στέκεται δίπλα μου. Εκείνος πήρε το χέρι μου και έλυσε το πρόβλημα» απάντησε ο μικρός Στυλιανός. Ο δάσκαλος εξοργισμένος είπε: «Εγώ δε βλέπω κανένα δομινικανό μοναχό. Στυλιανέ, μας κοροϊδεύεις τώρα;». Ο δάσκαλος της αριθμητικής κατέβασε τον Στυλιανό στο γραφείο του διευθυντή του οποίου και εξήγησε τι είχε συμβεί και τον άφησε εκεί. Για καλή του τύχη, όπως αποδείχτηκε αργότερα, ο διευθυντής του δημοτικού εξασκούσε πνευματισμό στα κρυφά. Τον καιρό εκείνο η ενασχόληση με το πνευματισμό απαγορευόταν από την επίσημη εκκλησία της Κύπρου. Όταν ο διευθυντής εξέτασε το γραφτό του μικρού Στυλιανού στο πίνακα δε του έμοιαζε με τη γραφή ενός επτάχρονου κι έτσι πήρε τον μικρό Στυλιανό στα σοβαρά. Την επόμενη Τετάρτη το απόγευμα το δημοτικό δε θα λειτουργούσε κι έτσι ο διευθυντής κανόνισε να έρθει ο Στυλιανός με το πατέρα του στο γραφείο του σχολείου. Όταν έφτασαν στο γραφείο ο Στυλιανός αντίκρισε δυο «παχουλούς» κυρίους, ένα καθηγητή μαθηματικών και ένα καθηγητή λατινικών να τον περιμένουν. Οι δύο αυτοί κύριοι ήθελαν να μάθουν περισσότερα σχετικά με τον επτάχρονο σοφό και τους αόρατους βοηθούς του. Κατ’ αρχάς του δώσανε να λύσει ένα πρόβλημα αριθμητικής που ήταν πέρα του επιπέδου ενός επτάχρονου. Έπειτα του έδωσαν να λύσει ένα πρόβλημα στην άλγεβρα, μετά τετραγωνικές ρίζες και λογάριθμους. Κάθε φορά ο πατήρ Δομήνικος καθοδηγούσε το χέρι του μικρού Στυλιανού και έλυνε τα προβλήματα χωρίς κανένα σφάλμα. Ύστερα του ζήτησαν να μεταφράσει κάποιες σειρές από τα έργα του Οβίδιου (43π.Χ. – 17 μ.Χ.), ενός ρωμαίου ποιητή του οποίου οι αφηγηματικές και γλωσσικές ικανότητες είναι μοναδικές. Ο καθηγητής των λατινικών ζήτησε από το Στυλιανό να διαβάσει μερικές σειρές στα λατινικά και μετά να τις μεταφράσει και να τις γράψει στο ελληνικά. «Βεβαίως, θέλετε να τα γράψω στη δημοτική ή στη καθαρεύουσα;», ρώτησε ο Στυλιανός. Οι καθηγητές αλληλοκοιτάχτηκαν και του απάντησαν: «Και τις δύο». Ο μικρός Στυλιανός αυτοσυγκεντρώθηκε και υπό την καθοδήγηση του πατήρ Δομήνικου μετέφρασε δύο ολόκληρες σελίδες. Οι καθηγητές δεν μπορούσαν να πιστέψουν τι έβλεπαν τα μάτια τους και συνέχισαν να τον εξετάζουν ζητώντας του να κάνει διερμηνεία καθώς ο καθηγητής των λατινικών θα διάβαζε δυνατά από μια λατινική Βίβλο. Ο μικρός Στυλιανός αυτοσυγκεντρώθηκε κι όχι μόνο έκανε μια άψογη διερμηνεία αλλά διόρθωσε ένα λάθος που έκανε ο καθηγητής, η προφορά του οποίου δεν ήταν η καλύτερη. Ύστερα ο Στυλιανός σε απόλυτο συντονισμό με τον πατήρ Δομίνικο άρχισε να διαβάζει το λατινικό ευαγγέλιο με τη σωστή προφορά. Ο καθηγητής των λατινικών είχε ενθουσιαστεί τόσο πολύ με το μικρό που τον αγκάλιασε και φίλησε. Όμως, όπως και στα περισσότερα επτάχρονα δε του άρεσε αυτό και αποτραβήχτηκε. Θα ήταν λάθος να υποθέσουμε πως ο Στυλιανός Αττεσλής λειτουργούσε απλά ως «ενδιάμεσο» για μια οντότητα από το υπερπέραν ονόματι πάτερ Δομήνικος.
Ο Δάσκαλος δεν ήταν ενδιάμεσο και ούτε έκρινε σωστό να ανοίγεται κανείς σε άγνωστες οντότητες ή σε άγνωστες «ενέργειες» ως μέντιουμ και να τους επιτρέπει να εκφραστούν μέσω αυτού. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να αποδειχτεί επικίνδυνο και να οδηγήσει σε σκοτεινά μονοπάτια. Όταν ο Δάσκαλος μίλαγε για συντονισμό εννοούσε το «συνκραδασμό» του με τον οδηγό-φίλο του, όπου οτιδήποτε γινόταν με το χέρι του ή όταν επικοινωνούσε μαζί του η γνώση αυτή αμέσως του γινόταν οικεία. Φαντάσου τι θα συμβεί όταν ενώσεις τις φλόγες δύο κεριών. Το φως θα γίνει πιο έντονο και οι δύο φλόγες θα ενοποιηθούν σε μια. Όταν απομακρυνθούν τα δυο κεριά θα ξαναδούμε δύο ξεχωριστές φλόγες. Ο Δάσκαλος έλεγε πως η εξέλιξη της ικανότητας του συντονισμού, που υπάρχει άδηλη μέσα μας, μπορεί να μας οδηγήσει σε συντονισμό και να οικειοποιήσουμε γνώση απευθείας σχετικά με κάποιον ή κάτι. Η γνώση προερχόμενη από συντονισμό αποκτείται πολύ πιο γρήγορα απ΄ότι η γνώση από συμβατικές σπουδές. Σπουδές πολλών ετών μπορούν λοιπόν να αποκτηθούν στιγμιαία μέσω του συντονισμού. Την επόμενη μέρα αφού ο Δάσκαλος είχε υποβληθεί σε εξετάσεις συνέβη ένα ατύχημα. Ένα παιδάκι από το σχολείο έτρεχε, έπεσε σε ένα λάκκο, χτύπησε άσχημα στο γόνατο και αιμορροούσε ασταμάτητα. Κάποιοι δάσκαλοι έφεραν το παιδάκι στο γραφείο του διευθυντή όπου τι στιγμή εκείνη βρισκόταν και ο Δάσκαλος. Ο πατήρ Δομίνικος είπε στο Δάσκαλο να ζητήσει νερό για να καθαριστεί το γόνατο του παιδιού από το αίμα και τα χώματα. Ο Δάσκαλος καθάρισε το γόνατο, η αιμορραγία όμως συνεχιζόταν. Ο διευθυντής είχε φωνάξει τον γιατρό της γειτονιάς, ο οποίος τύχαινε να είναι ξάδερφος της μητέρας του Δάσκαλου και γνώριζε πολλά για τις ικανότητες του Δάσκαλου. Όταν έφτασε στο γραφείο του διευθυντή και είδε τον Δάσκαλο να καθαρίζει την πληγή είπε στο διευθυντή να επιτρέψει στο μικρό Στυλιανό να συνεχίσει αυτό που κάνει. Την στιγμή εκείνη ο πατήρ Δομήνικος είπε στο Δάσκαλο: «Ας τον θεραπεύσουμε τώρα» και τον καθοδήγησε λέγοντάς του να γονατίσει και να ακουμπήσει τα δύο του χέρια στο γόνατο του παιδιού. «Οραματίσου το γόνατο σε υγιή κατάσταση, χάιδεψέ το, δες το σε καλή υγεία και τώρα απομάκρυνε τα χέρια σου», ήταν η καθοδήγηση του πατήρ Δομίνικου. Ο Δάσκαλος έκανε όπως του είχε ειπωθεί και όταν απομάκρυνε τα χέρια του δεν υπήρχε πια ούτε αίμα ούτε πληγή στο γόνατο του παιδιού, ο μικρός μαθητής είχε θεραπευτεί εντελώς! Όταν ο γιατρός είδε την πληγή εντελώς θεραπευμένη ανέφερε τη σχέση του με το Δάσκαλο και είπε: «Είμαστε συνηθισμένοι σε τέτοια». Εκμεταλλευόμενος την μεγάλη ευκαιρία που παρουσιάστηκε μπροστά του ως μύστης-παιδί-θεραπευτής ο διευθυντής κανόνισε με το πατέρα του Δάσκαλου να έρχεται ο μικρός στο σπίτι του διευθυντή τις Παρασκευές το απόγευμα. Την επόμενη Παρασκευή όταν ο Δάσκαλος έφτασε στο σπίτι του διευθυντή μπήκε σε ένα μεγάλο δωμάτιο όπου αντίκρισε 25 πνευματικούς αναζητητές, πρόθυμους να γνωρίσουν αυτό το ξεχωριστό παιδί και τους αόρατους οδηγούς του. Ζήτησαν από το Δάσκαλο - τον οποίο τον προσφωνούσαν με το χαϊδευτικό Λάκη – αν γινόταν να θέσουν στον πατήρ Δομήνικο και στους άλλους οδηγούς κάποιες συγκεκριμένες φιλοσοφικές ερωτήσεις. Ο Δάσκαλος δέχτηκε. Άρχισαν λοιπόν να θέτουν ερωτήσεις και να καταγράφουν τις απαντήσεις του Δασκάλου. Μετά άρχισαν να θέτουν ερωτήσεις σε διάφορες γλώσσες και ο Δάσκαλος τους απαντούσε με τέλεια προφορά στην ίδια γλώσσα που του τις έθεταν. Οι παρευρισκόμενοι είχαν εντυπωσιαστεί. Αναρωτιόντουσαν πως ένα παιδί επτά ετών μπορούσε να απαντήσει σε αυτά τα δύσκολα φιλοσοφικά ερωτήματα και πως τα είχε καταφέρει να μάθει τόσες ξένες γλώσσες σε αυτή τη μικρή ηλικία. Αυτές οι συναντήσεις συνεχίστηκαν επί τρείς εβδομάδες έως ότου ο πατήρ Δομήνικος και ένας άλλος οδηγός ο πατήρ Ιοχανάν είπαν στο Δάσκαλο πως οι συναντήσεις αυτές δε μπορούσαν να συνεχιστούν έτσι απλά. Ο Δάσκαλος ήταν σε συνεχή συνειδητή επικοινωνία με τον Ιωάννη τον Ευαγγελιστή, τον αόρατο μέντορά του εδώ και σχεδόν 2000 έτη. Ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής είπε πως αν ο διευθυντής και οι φίλοι του ήθελαν να συνεχίσουν θα πρέπει πρώτα να δώσουν τις επτά υποσχέσεις. Ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής καθοδηγώντας το χέρι του Δάσκαλου κατέγραψε τις επτά υποσχέσεις οι οποίες χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα από τους μαθητές του Δασκάλου και τους μαθητές αυτών ακριβώς έτσι όπως του είχαν καταγραφεί. Οι επτά υποσχέσεις δεν είναι όρκοι σε κάποιο θεό, οργάνωση ή πρόσωπο. Πρόκειται απλά για υποσχέσεις που δίνει το άτομο στον εαυτό του όπου υπόσχεται να προσπαθεί να ζει για πάντα σύμφωνα με αυτές στη σκέψη, στο λόγο και στη πράξη. Την επόμενη Παρασκευή ο Δάσκαλος ανακοίνωσε τους όρους της συνέχισης των συναντήσεων αυτών, επέδωσε τις επτά υποσχέσεις και παρακάλεσε τους παρευρισκόμενος να δώσουν αυτές τις υποσχέσεις πριν εισέλθουν στο μακρύ αυτό μονοπάτι. Ο διευθυντής διάβασε τις υποσχέσεις δυνατά και οι άλλοι αναζητητές όρθιοι και κρατώντας το χέρι στη καρδιά μυήθηκαν από το μικρό Δάσκαλο. Ο Δάσκαλος κάθισε στη καρέκλα όπου τα ποδαράκια του δεν έφταναν το πάτωμα και συνέχιζε να διδάσκει το κατά τα άλλα μορφωμένο του ακροατήριο. Έτσι άρχισε το1919 στην Κύπρο το έργο της διδασκαλίας και της θεραπείας από έναν μόλις επτάχρονο μύστη. Κατά τη διάρκεια των επόμενων εβδομήντα ετών ο Δάσκαλος ίδρυσε ανά τον κόσμο 100 ανεξάρτητους κύκλους μελέτης. Πολλές χιλιάδες μαθητών προσχώρησαν στους κύκλους αυτούς και έζησαν την εμπειρία της προσωπικής πνευματικής αφύπνισης και των εντυπωσιακών θεραπειών.
Οι συμβατικά αποκαλούμενες «ανίατες ασθένειες» όπως μορφές καρκίνου ξαφνικά και ως «εκ του θαύματος» εξαφανίστηκαν με τη παρουσία του Δάσκαλου. Οι εντυπωσιακές θεραπευτικές ικανότητες του Δασκάλου επέτρεψαν σε παράλυτους και ανίκανους να περπατήσουν ξανά. Ο Δάσκαλος δεν θεράπευε μόνο φυσικό πόνο αλλά και αυτούς των οποίων οι καρδιές είχαν συναισθηματικό πόνο. Και αυτοί που περπατούν σε νοητικό σκότος, στην άρνηση και στη σύγχυση τους απομάκρυνε από τις σκιές και τους οδηγούσε στο φως. Η προθυμία αλλά και η ικανότητα του Δάσκαλου να διδάσκει προσέλκυσαν πολλούς ανθρώπους, τους οποίους ανάλογα με το επίπεδο συνειδητότητάς τους κατάτασσε σε διαφορετικούς κύκλους: τον εξωτερικό κύκλο, των εσωτερικό κύκλο, τον εσώτερο κύκλο και τον εσώτατο κύκλο. Τους σοβαρούς ερευνητές, αυτούς δηλαδή που έθεταν την πνευματική ενασχόληση σαν κύριο στόχο, τους δίδασκε προχωρημένες μεθόδους και ασκήσεις των οποίων το αποτέλεσμα ήταν μεταξύ άλλων εξωσωματικές εμπειρίες και θεραπεία εξ’ αποστάσεως.
Ο Δάσκαλος μας έδωσε τα «Χρυσά Κλειδιά» του βασιλείου των ουρανών και μας δίδαξε τους τρόπους να τα χρησιμοποιήσουμε. Στη συνέχεια ο Δάσκαλος εργάστηκε 40 χρόνια ως δημόσιος υπάλληλος στο τυπογραφείο του κράτους της Κύπρου και παράλληλα ζωγράφιζε και πούλαγε τα έργα του σε τιμές κόστους των εξόδων (τελάρο + μπογιές), δηλ. σε πολύ χαμηλές τιμές. Ο κόσμος τα αγόραζε διότι αυτά λειτουργούσαν ως φυλαχτά και είχαν πολύ καλή επιρροή σε παιδιά με ανίατες παθήσεις. Διάσημος έγινε όταν είχε πια πάρει τη σύνταξή του κυρίως από τα βιβλία του Κυριάκου Μαρκίδη. Ο ίδιος πάντα συμβούλευε τους μαθητές του που ήταν κυκλάρχες να εργάζονται κανονικά στις κύριες δουλείες τους και να λειτουργούν ως κυκλάρχες και θεραπευτές χωρίς αμοιβή, το πολύ να παίρνουν προαιρετικά κάποια χρήματα που να καλύπτουν τα έξοδα μετακίνησης, αλλά σε καμία περίπτωση να μη δέχονται χρήματα ή άλλα δώρα. Το 1919 λοιπόν ο επτάχρονος Δάσκαλος ιδρύει τους Κύκλους της Αλήθειας για τη μελέτη του συστήματος της Έρευνας της Αλήθειας, οι οποίοι συνεχίζουν να υπάρχουν ακόμη και σήμερα. Κάθε κύκλος Έρευνας της Αλήθειας καθοδηγείται από έναν προχωρημένο αδερφό ή αδερφή. Κάθε κύκλος είναι ανεξάρτητος από τους άλλους κύκλους, πράγμα που σημαίνει πως ο οδηγός και τα μέλη ενός κύκλου δεν εμπλέκονται με τη δουλειά που γίνεται από κάποιον άλλο οδηγό και άλλα μέλη σε κάποιον άλλο κύκλο. Ο κάθε κύκλος έχει πρόσβαση στη συνολική διδασκαλία, αν και υπάρχει αρκετό υλικό για μαθήματα και βιβλία για εκατό χρόνια, όπως συχνά έλεγε ο Δάσκαλος.
Η διδασκαλία του Συστήματος της Έρευνας της Αλήθειας είναι μια ολοκληρωμένη διδασκαλία. Ως ερευνητές δεν χρειαζόμαστε περισσότερη γνώση αλλά αυτό που χρειαζόμαστε είναι ειλικρινή προσπάθεια να ερευνήσουμε της Αλήθεια απευθείας. Να ανακαλύψουμε την Αλήθεια σχετικά με το τι και ποιοί είμαστε και να απελευθερωθούμε από τον πόνο και τις ψευδαισθήσεις που προέρχονται από τον εγωισμό. Κατά τη διάρκεια της ζωής του ο Δάσκαλος καθοδηγούσε ο ίδιος τους κύκλους του και θεωρούσε τον αυτό του ως μέλος κάθε κύκλου. «Μετά το θάνατό μου θα συνεχίσω να καθοδηγώ τους κύκλους… δεν υπάρχει ανάγκη κάποιου αρχηγού ή διεθυντή», έλεγε ο Δάσκαλος. Κάθε επίσημος προχωρημένος αδερφός ή αδερφή που ηγείται κάποιου κύκλου αντιπροσωπεύει το Δάσκαλο ως οδηγός. Αναλόγως ο Δάσκαλος αντιπροσωπεύει τις διδασκαλίες υψηλότερων οντοτήτων με τις οποίες βρίσκεται σε επαφή. Οι οντότητες αυτές δεν είναι απλά προχωρημένες ενσαρκωμένες οντότητες αλλά είναι επίσης γνωστές με τις αραμαϊκές του ονομασίες έτσι όπως χρησιμοποιήθηκαν από τον Ιησού ως “Ben Allaha” (Υιοί του Θεού) και “Ben Aur” (Υιοί του Φωτός). Στα εβραϊκά ονομάζονται “Elohim” (Θεία Πολλαπλότητα) – δηλ. Θεοί μέσα στον Απόλυτο Είναι. Κάποιες από αυτές τις οντότητες εκφράζονται ως Αρχάγγελοι σε όλες τις γνωστές και άγνωστες Αρχαγγελικές Τάξεις. Τα αναρίθμητα αυτά πνεύματα – οντότητες δεν γεννήθηκαν και δεν θα πεθάνουν ποτέ, είναι αιώνια. Ο Δάσκαλος μας σύστησε σε αυτές τις οντότητες και μας δίδαξε πώς να έρθουμε σε επαφή μαζί τους. Όταν βλέπουν τον άνθρωπο που προσπαθεί σοβαρά να εξελίσσεται αυτές τον δέχονται με χαρά και είναι πρόθυμες να του αποκαλύψουν μεγάλες σοφίες. Η Θεία τους Σοφία είναι τόσο μεγάλη εν σχέση με την ανθρώπινη όσο αυτή ενός σπουδαίου επιστήμονα με αυτή ενός μικρού παιδιού. Προφανώς ο Στυλιανός Αττεσλής ήταν μια εξαιρετικά προχωρημένη οντότητα για να αναπτύξει μια τέτοια ολοκληρωμένη θεωρία η οποία έχει γίνει αποδεκτή με αγάπη και ελλοχεύει στις καρδιές των ανθρώπων ακόμη και σήμερα.
Αυτό όμως που είναι πραγματικά σημαντικό στο Σύστημα της Έρευνας της Αλήθειας δεν είναι η προσωπικότητα του Δάσκαλου ή του όποιου οδηγού. Συστήματα που βασίζονται σε προσωπικότητες μπορούν να γίνουν πολύ επικίνδυνα τόσο για τα μέλη των ομάδων όσο και για τους ίδιους τους χαρισματικούς τους ηγέτες. Αυτό που είναι πραγματικά σημαντικό είναι η ίδια η διδασκαλία που μεταδίδεται από τους αδερφό και αδερφή οδηγούς. Οι αδερφοί και οι αδερφές οδηγοί των Κύκλων της Έρευνας της Αλήθειας δεν δέχονται επαίνους, θαυμασμό ή χρήματα για τη δουλειά τους. Δεν περιμένουν ούτε αποδέχονται μεγαλύτερο σεβασμό από αυτόν που τους δίδουν τα μέλη των κύκλων τους. Ο σκοπός των κύκλων δεν είναι τόσο η διάδοση της αλήθειας αλλά να βοηθηθούν οι ενδιαφερόμενοι να κατανοήσουν την Αλήθεια ολοκληρωτικά. Θα μπορούσαμε να ταξιδέψουμε στο παρελθόν και να ισχυριστούμε πως η Έρευνα της Αλήθειας άρχισε τη στιγμή εκείνη όταν ο πρωτόγονος άνθρωπος άρχισε να αναρωτιέται: Που είμαι; Ποιος είμαι; Ποιος είναι ο σκοπός μου; Η Έρευνα της Αλήθειας δεν είναι κάτι αποκλειστικό των μελών των κύκλων της Έρευνας της Αλήθειας. Η Έρευνα της Αλήθειας είναι πρόκληση και καθήκον κάθε ανθρώπου. Η διδασκαλία του Συστήματος της Έρευνας της Αλήθειας δεν πρέπει να ακολουθείται τυφλά χωρίς μελέτη. Η θεωρία αυτή είναι η καθαρή αντανάκλαση της Αλήθειας, της φύσης της πραγματικότητας και της ψυχής μας. Η αλήθεια που εμπεριέχεται στα μαθήματα πρέπει να ερευνείται σοβαρά και να μετατρέπεται σε εμπειρία από τον καθένα μας. Η πραγματική αλήθεια δεν είναι κάτι που θα πάρουμε από έξω. Η πραγματική αλήθεια είναι ήδη μέσα μας στη Θεία μας φύση. Οι σοφοί και αγαπημένοι μας οδηγοί υπάρχουν για να βοηθήσουν αυτούς που ενδιαφέρονται να μάθουν πώς να ερευνήσουν και να ανακαλύψουν τη Αλήθεια μέσα τους. Δεν θα αναλάβουν να εργαστούν για το κάθε μέλος, ο ρόλος τους είναι να επιδείξουν τη κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσουν οι υποψήφιοι για να εξελιχθούν πνευματικά.
-
Είναι σημαντικό να μάθουμε να ξεχωρίζουμε την Σοφία, από την Σχιζοφρένεια.
Υπάρχουν πολλά Μέντιουμ, που συντονίζονται με διάφορες καταστάσεις ή ψυχικούς κραδασμούς, και έχουν το χάρισμα να διαβάζουν ή να διαβλέπουν, στοιχεία που ίσως είναι απόκρυφα από την κοινή όραση.
Συνήθως έχουμε να κάνουμε με στοιχειωμένες προσωπικότητες από την άποψη ότι φαντάζονται ότι επικοινωνούν, ή συνομιλούν με ανύπαρκτες οντότητες της φαντασίας τους και από εκεί παίρνουν την γνώση...
Δεν υπάρχει σοφία, όταν βρισκόμαστε κάτω από την επίρρεια ιδεοληψιών.
Χρειάζεται να μάθουμε να κατανοούμε και να διαχειριζόμαστε τον αόρατο κόσμο, χωρίς να πέφτουμε θύμα του...
Δεν υπάρχει καμία οντότητα που μας βοηθά ή επικοινωνεί μαζί μας...
Είναι όλα σύμβολα της φαντασίας μας, είναι ο εσώτερος εαυτός με τα πολλά πρόσωπα, που παίζει ένα εσωτερικό θεατρικό δρώμενο και διάφορες περσόνες, στέλνοντάς μας απαντήσεις στα ερωτήματά μας.
'Ομως δεν είναι όλες οι απαντήσεις σωστές...
Για αυτό πάντα χρειάζεται να ελέγχουμε τις εσωτερικές μας παρορμήσεις, με επιπλέον στοιχεία, επιστημονικές αποδείξεις και επιχειρήματα.
Τα Μέντιουμ δυστυχώς γίνονται σκλάβοι των ειδώλων που δημιουργούν, παρότι έχουν ένα δυνατό ταλέντο να διαβάζουν τον αόρατο κόσμο.
Χωρίς όμως την κατάλληλη κριτική ανάλυση και Επιστημονική Επαλήθευση...
πολλοί από αυτούς καταντάν γραφικοί και ψυχικά ασθενείς, εμπλέκοντας στην ψύχωσή τους και άλλα θύματα.
-
Με άλλα λόγια οι διδασκαλίες του Αττεσλή, παρότι ροδοσταυρικές, σε κάποια σημεία παρουσιάζουν αλλοιώσεις, εισάγοντας θρησκειολογικά στοιχεία...
Γνώριζα εκ των προτέρων ότι η θεωρία του Αττεσλή θα ξένιζε λίγο, διότι κάνει αναφορές στα ευαγγέλια και ειδικότερα όταν αναφέρει περί <<αλάλων και κωφών πνευμάτων>> (κατά Ματθαίον 9,25) και <<Όταν δε το ακάθαρτον πνεύμα εξέλθη από του ανθρώπου, διέρχεται δι΄άνυδρων τόπων ζητούν ανάπαυσιν και ουχ ευρίσκει... Τότε πορεύεται και παραλαμβάνει μεθ΄ευατού επτά έτερα πνεύματα πονηρότερα εαυτού, και εισέλθοντα κατοικεί εκεί, και γίγνεται τα έσχατα του ανθρώπου εκείνου χείρονα του πρώτου>>. ( κατά Ματθαίον 12,43 κ' και κατά Λουκάν 11,24).
Ακόμη και μη αποδεχόμενος κανείς την μη φυσική ύπαρξη και την μη θεϊκότητα του Ιησού, τα ευαγγέλια έπρεπε να αναφέρουν ορισμένες αλήθειες, διότι αν δεν τις ανέφεραν και υπήρχαν μονάχα<<αρλούμπες>>(ας μου επιτραπεί η έκφραση) σε αυτά, ο Χριστιανισμός δεν θα επιβίωνε όχι για δύο χιλιάδες χρόνια αλλά ούτε και για δύο ώρες. Οι προβοκάτορες των ευαγγελίων των γνώριζαν πολύ καλά αυτό και γι΄ αυτό τοποθέτησαν επιμελώς μέσα στα κείμενα ορισμένες μυητικές αλήθειες, τις οποίες φυσικά τις είχαν κλέψει από κάπου αλλού.
Ενδεχομένως, ίσως να είναι λίγο επιπόλαιο να θεωρούμε οτιδήποτε που αναφέρουν τα ευαγγέλια, είναι σίγουρα και λανθασμένο.
-
Για αυτό πάντα χρειάζεται να ελέγχουμε τις εσωτερικές μας παρορμήσεις, με επιπλέον στοιχεία, επιστημονικές αποδείξεις και επιχειρήματα.
Τα βιώματα εσωτερικών εμπειριών και φαινομένων, δεν μπορούν να αποδειχθούν με την βοήθεια του αγνωστικισμού και του θετικισμού της επιστήμης. Και ακόμη περισσότερο όταν η επικρατούσα επιστήμη έχει μάθει να κοβεί και να ράβει τις θεωρίες της στα μέτρα του αδυσώπητου οικονομικού συστήματος.
Επίσης, όσο σπουδαία και ακλόνητα επιχειρήματα παρατέθουν για την εξήγηση της λειτουργίας των εσωτερικών φαινομένων και λειτουργιών, αυτά δεν θα μπορέσουν να γίνουν αντιληπτά από την διανόηση του μέσου άνθρωπου, διότι συνήθως έχει μάθει να χρησιμοποιεί την κοινή λογική.Η αντίληψη και η εις βάθος κατανόηση των εσωτερικών φαινομένων δεν μπορούν να γίνουν προσιτές μονάχα με την κοινή λογική αλλά με την κατάκτηση της...ΥΠΕΡΛΟΓΙΚΗΣ!
-
..................................................................
Γνώριζα εκ των προτέρων ότι η θεωρία του Αττεσλή θα ξένιζε λίγο, διότι κάνει αναφορές στα ευαγγέλια ..................................................................
Ακόμη και μη αποδεχόμενος κανείς την μη φυσική ύπαρξη και την μη θεϊκότητα του Ιησού, τα ευαγγέλια έπρεπε να αναφέρουν ορισμένες αλήθειες, διότι αν δεν τις ανέφεραν και υπήρχαν μονάχα<<αρλούμπες>>(ας μου επιτραπεί η έκφραση) σε αυτά, ο Χριστιανισμός δεν θα επιβίωνε όχι για δύο χιλιάδες χρόνια αλλά ούτε και για δύο ώρες. Οι προβοκάτορες των ευαγγελίων το γνώριζαν πολύ καλά αυτό και γι΄ αυτό τοποθέτησαν επιμελώς μέσα στα κείμενα ορισμένες μυητικές αλήθειες, τις οποίες φυσικά τις είχαν κλέψει από κάπου αλλού.
Ενδεχομένως, ίσως να είναι λίγο επιπόλαιο να θεωρούμε οτιδήποτε που αναφέρουν τα ευαγγέλια, είναι σίγουρα και λανθασμένο.
Είχαμε σημειώσει παραπάνω ότι,
Ούτε φυσικά η προσφυγή στην δήθεν σοφία των ευαγγελικών ρήσεων - ρήσεις οι οποίες είναι καρπός εκλαϊκευμένης μυθολογικής αναπαράστασης αρρήτων, που λόγω αδυναμίας προσέγγισης εξέπεσαν σε λαϊκή αμπελοφιλοσοφία και δεισιδαιμονία - βοηθάει στην ορθή προσέγγιση του φαινομένου, τουναντίον μάλιστα, καθώς μας απομακρύνει από την αντίληψη της ανώτερης φυσικής λειτουργίας.
γεγονός που καθιστά πολλές αναφορές αληθοφανείς, καθώς ο κάθε μη ενημερωμένος για την ψυχική λειτουργία του ανθρώπου, νοιώθει ότι σε τέτοιες αναφορές ανταποκρίνεται "κάτι" μέσα του και ότι τον αγγίζουν εσωτερικά....
-
Ακόμη και μη αποδεχόμενος κανείς την μη φυσική ύπαρξη και την μη θεϊκότητα του Ιησού, τα ευαγγέλια έπρεπε να αναφέρουν ορισμένες αλήθειες, διότι αν δεν τις ανέφεραν και υπήρχαν μονάχα<<αρλούμπες>>(ας μου επιτραπεί η έκφραση) σε αυτά, ο Χριστιανισμός δεν θα επιβίωνε όχι για δύο χιλιάδες χρόνια αλλά ούτε και για δύο ώρες. Οι προβοκάτορες των ευαγγελίων των γνώριζαν πολύ καλά αυτό και γι΄ αυτό τοποθέτησαν επιμελώς μέσα στα κείμενα ορισμένες μυητικές αλήθειες, τις οποίες φυσικά τις είχαν κλέψει από κάπου αλλού.
Ενδεχομένως, ίσως να είναι λίγο επιπόλαιο να θεωρούμε οτιδήποτε που αναφέρουν τα ευαγγέλια, είναι σίγουρα και λανθασμένο.
Αγαπητέ ΚΛΑΣ,
η εβραιοχριστιανική Βίβλος είναι ένα Επικίνδυνο Σύνγραμμα, για την ψυχική υγεία του κάθε ανθρώπου, και έχουν καταστρέψει δισεκατομμύρια ψυχές και έχουν δολοφονήσει εκατομμύρια ανθρώπους, έχουν εξαφανίσει ολόκληρες φυλές, στο όνομα του φτιαχτού εβραίου ψευδο-σωτήρα Ιησού Χριστού.
Ο εβραιοχριστιανισμός, αυτή η σατανική θρησκειολογία αποτελεί, το μεγαλύτερο έγκλημα που έχει διαπραχθεί ενάντια στην ανθρωπότητα τα τελευταία 2000 χρόνια.
Όπως έχουμε επισημάνει στο παρελθόν, πρόκειται για Αρχαία Ελληνικά Μυητικά Μυστήρια τα οποία δανείστηκαν εβραϊκές σέκτες όπως οι Εσσαίοι, μέσω των Πυθαγορείων και Γνωστικών, και τα ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΑΝ, για να προάγουν την ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ.
Φυσικά λοιπόν, κάποια κομμάτια της βίβλου φαντάζουν "ορθά"... διότι αποτελούν γνωστικά κείμενα, με συμβολική ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ γλώσσα, μεταφέροντας Ελληνική Φιλοσοφική Μυητική Γνώση. 'Ομως κάνενας εβραίος Ιησούς δεν υπήρξε ποτέ, καμιά Παρθένα δεν γέννησε μυρίζοντας τον κρίνο, κανένας ημίθεος δεν αναστήθηκε μετά από 3 μέρες πεθαμένος... Αποτελεί έναν γνωστικό μύθο, δανεισμένο από τους Νεο-πλατωνικούς - Γνωστικούς, τον οποίο Μύθο κατάντησαν ένα ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ για να εξυπηρετεί μέχρι σήμερα την ΜΑΦΙΑ ΤΩΝ ΕΛΙΤ, ενός θρησκευτικού και οικονομικού βαμπιρισμού, συνεχίζοντας την εξαθλίωση και την καταδυνάστευση όλων των Λαών της Γης.
'Οταν λοιπόν, η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΗΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΠΑΡΑΠΟΙΕΙΤΑΙ και χρησιμοποιείται κατά αυτόν τον ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΟ ΤΡΌΠΟ για την Δολοφονία των Συνανθρώπων μας, όλο το Βιβλίο είναι για ΠΕΤΑΜΑ... ΚΑΙ ΑΚΡΩΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΙΔΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ, ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΝΕΕΣ ΑΘΩΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΨΥΧΕΣ.
Για να γίνει αυτό όμως αντιληπτό, χρειάζεται να φύγουμε από τον ρόλο του μωρού, και του ανεύθυνου παιδιού, που περιμένει ψευδο-σωτήρες, είδωλα της φαντασίας του, να τον σώζουν και να αναλάβει επιτέλους την ευθύνη της ζωή του, σώζοντας και τον εαυτό του και την γύρω κοινωνία του.
Τότε γίνεται ΣΥΝ-ΘΕΟΣ, τότε ενώνεται πνευματικά με την Θεία Συμπαντική Ουσία, το Κέντρο Εκπόρευσης κάθε Νοημοσύνης, κάθε ζωής, όταν γίνεται ο ίδιος ένας ΣΩΤΗΡΑΣ, και όχι όταν σκύβει κεφάλι, σε φανταστικούς ψευτο-δαίμονες, αδύναμος, και ιδιοτελής, ικετεύοντας να τον σώσουν...
Κανείς δεν πρόκειται να σωθεί, σκύβοντας κεφάλι δουλικά στους δυνάστες, αλλά αυτόματα καλεί μαφιόζικα βαμπίρια, αυτόκλητους αντιπροσώπους ψευτο-ειδώλων, να του ρημάξουν και άλλο την ψυχή και την ζωή, μέχρι την τελική του εξαθλίωση και θάνατο.
Λυπάμαι, αλλά έχουμε χρέος να πούμε την Αλήθεια, όσο δυσάρεστη και αν είναι αυτή, όσο και αν προκαλεί σοκ, και καταστρέφει βολικά άλλοθι...
'Οταν μία Ελληνική Μυητική Αλήθεια, ντύνεται με ένα Σατανικό Ψέμα, όπως ο εβραιοχριστιανισμός, αποβλέποντας να ΦΡΑΞΕΙ ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΤΟ ΠΛΕΥΜΑΤΙΚΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ προς την ΘΕΩΣΗ, αποτελεί το ΜΕΓΙΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ, μεθοδικά και σταδιακά, όλη την ζωή του Πλανήτη ΓΗ, σε ένα διαρκή εκφυλισμό μέχρι την ολιστική εξαφάνισή της.
'Οποιος λοιπόν αυτο-αποκαλείται δάσκαλος, και διδάσκει σε αδαείς και αφελείς, επικίνδυνες ψευδαισθήσεις, δεν βοηθά, αλλά απλώνει επικίνδυνες ΨΥΧΩΣΕΙΣ, ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟΥΣ Πνευματικούς ιούς, μεταδίδοντας την τρέλα του.
Το εσωτερικό μονοπάτι απαιτεί υπευθυνότητα, και ορθολογισμό, απαιτεί ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΤΗΤΑ, και αν μας ρουφήξει η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΒΥΣΣΟΣ, και την ψωνίσουμε, αναζητώντας Ψευτο-είδωλα οντότητες να μας σώσουν, τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας, διότι κανείς δεν πρόκειται να μας σώσει, αν δεν αναλάβουμε πρώτα από όλα εμείς, οι ίδιοι, την ευθύνη να βρούμε ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ, και να πράξουμε το καλό ΑΠΟΛΥΤΩΣ.
-
τα ευαγγέλια έπρεπε να αναφέρουν ορισμένες αλήθειες, διότι αν δεν τις ανέφεραν και υπήρχαν μονάχα<<αρλούμπες>>(ας μου επιτραπεί η έκφραση) σε αυτά, ο Χριστιανισμός δεν θα επιβίωνε όχι για δύο χιλιάδες χρόνια αλλά ούτε και για δύο ώρες.
Ο εβραιοχριστιανισμός επιβλήθηκε δια της βίας1, και μέχρι σήμερα, προάγεται ύπουλα, απλώνοντας ψυχώσεις, μέσα στα ίδια τα σχολεία μας, με τους εκκλησιασμούς και τον εβραιοχριστιανικό προσηλυτισμό, αλλοιώνοντας παντελώς την Ελληνική Πραγματικότητα και την Ελληνική Ιστορική Αλήθεια, καθώς δένουν ασυνείδητα τις ψυχές όλων μας, και με τους νηπιοβαπτισμούς, που αποτελούν ουσιαστικά τελετές μαύρης μαγείας, όπου δένουν όλα τα νήπια να γίνουν πνευματικοί σκλάβοι, και θύματα οικονομικής εκμετάλλευσης.
Φυσικά έχουν πατήσει σε μία ανάγκη των ανθρώπων, να μην αναλαμβάνουν την ευθύνη στη ζωή τους και να ζητούν κάποιοι άλλοι, πάντα, να πάρουν την ευθύνη για τους ίδιους.
Εφόσον λοιπόν αφήνουμε την ζωή μας, στα χέρια αυτών των παλιανθρώπων και βαμπιριών, γιατί αναρωτιόμαστε ότι ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΜΑΣΤΕ?
Καιρός λοιπόν να ξυπνήσουμε και να σταματήσουμε το ΥΠΟΥΛΟ ΕΓΚΛΗΜΑ, ανατροφής ΝΕΩΝ ΣΚΛΑΒΩΝ και όχι Ελεύθερων Ανθρώπων και Οικονομικά και Πνευματικά.
Τα πράγματα είναι απλά...
'Η θα ξυπνήσουμε στην πάσα Αλήθεια και θα διώξουμε όλα τα βαμπίρια από τους ώμους μας, που μας πίνουν καθημερινά το αίμα, ή απλά θα καταστραφούμε ολοσχερώς είτε ως Ανθρώπινο είδος, είτε ακόμα ως Ζωή στον Πλανήτη Γη.
Η επιλογή είναι δική μας, και ειδικά των Αφυπνισμένων ανθρώπων...
Αλλά όπως βλέπουμε δυστυχώς, και σε αυτές τις ίδιες τις Εσωτερικές, Φιλοσοφικές, και "Φωτισμένες" ομάδες και σχολές, δυστυχώς έχουν απλώσει πλήθος από ψυχικούς ιούς, και σχιζοφρενικές ιδεοληψίες, έτσι ώστε τα παιδιά του Φωτός, να χάσουν ΠΑΝΤΕΛΩΣ τον δρόμο τους, και κοιμισμένα και αποτυχημένα να επιστρέψουν πίσω στο ΚΥΡΊΑΡΧΟ σύστημα, ως σκλάβοι προς εκμετάλλευση.
____________________________________________________________________
1 Ο εβραιοχριστιανισμός είναι μία πολιτική ιδεοληψία, όπου στόχος της είναι η καταστροφή του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ, διότι η Ελληνική Παιδεία, καθιστά, Ελευθέρους τους πολίτες, όλης της Ανθρωπότητας και Πνευματικά, και Οικονομικά, ενώ ο εβραιοχριστιανισμός, η εβραϊκή νοοτροπία, θέλει να ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΕΙ σε όλη την Γη, δημιουργώντας Ανθρώπινους Σκλάβους.
http://www.amra.gr/forum/index.php/topic,870.0.html
http://www.amra.gr/forum/index.php/topic,1149.0.html
http://www.amra.gr/forum/index.php/topic,3017.0.html
-
Τα βιώματα εσωτερικών εμπειριών και φαινομένων, δεν μπορούν να αποδειχθούν με την βοήθεια του αγνωστικισμού και του θετικισμού της επιστήμης. Και ακόμη περισσότερο όταν η επικρατούσα επιστήμη έχει μάθει να κοβεί και να ράβει τις θεωρίες της στα μέτρα του αδυσώπητου οικονομικού συστήματος.
Επίσης, όσο σπουδαία και ακλόνητα επιχειρήματα παρατέθουν για την εξήγηση της λειτουργίας των εσωτερικών φαινομένων και λειτουργιών, αυτά δεν θα μπορέσουν να γίνουν αντιληπτά από την διανόηση του μέσου άνθρωπου, διότι συνήθως έχει μάθει να χρησιμοποιεί την κοινή λογική.Η αντίληψη και η εις βάθος κατανόηση των εσωτερικών φαινομένων δεν μπορούν να γίνουν προσιτές μονάχα με την κοινή λογική αλλά με την κατάκτηση της...ΥΠΕΡΛΟΓΙΚΗΣ!
ΟΛΑ τα Μεταφυσικά φαινόμενα, ΣΗΜΕΡΑ, μπορούν να εξηγηθούν με ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΛΟΓΙΚΟ ΤΡΟΠΟ.
Αυτό που λείπει είναι η ενημέρωσή μας, και η κατανόησή μας, για την πραγματική φυσική φύση των "μεταφυσικών" φαινομένων, ή των νόμων του πνευματικού - άυλου κόσμου.
Στο Πνευματικό έργο που προσπαθούμε να ολοκληρώσουμε μέσω της ΑΜΡΑ και του Ροδόκηπου των Φιλοσόφων, ως πρώτο στόχο θέσαμε την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη κατανόηση και προσέγγιση της Πνευματικής και Επιστημονικής Αλήθειας, πριν προβούμε στην Υλοποίηση των 'Εργων που θα αλλάξουν την πορεία της Κοινωνίας μας, από την καταστροφή που βιώνουμε καθημερινά, σε ένα δρόμο Πνευματικής Εξέλιξης και Οικονομικής Ευημερίας.
-
Σε καμία περίπτωση η ανωτέρω τοποθέτηση μου, που αφορούσε σημεία της θεωρίας του Αττεσλή δεν ήταν προσπάθεια υπερασπίσεως των ευαγγελίων και του χριστιανισμού.
Γνωρίζουν λίγο πολύ, όλοι όσοι έχουν ασχοληθεί σοβαρά με τον χριστιανισμό, χωρίς παρωπίδες και θρησκειολογικές προκαταλήψεις, το μέγεθος της τεράστιας ζημιάς που προκάλεσε αυτός στον Ελληνισμό επί βυζαντινής περιόδου, καταστρέφοντας αρχαίους ναούς και αγάλματα, εξαφανίζοντας τα αρχαία ελληνικά χειρόγραφα, καταργώντας τα Ελευσίνια μυστήρια και τους Ολυμπιακούς αγώνες και δολοφονώντας μεγάλους πλυθυσμούς Ελλήνων οι οποίοι δεν ήθελαν να γίνουν χριστιανοί και να απεμπολήσουν την Αρχαία τους παράδοση.
Επίσης και σήμερα προκαλεί τεράστια καταστροφή και στις ψυχές των ανθρώπων αλλά και στις τσέπες τους, καθόσον για να τελεστούν γάμοι, βαφτίσεις, κηδείες, τρισάγια και ευχέλαια, απαιτούνται από τους <<άγιους και θεόσταλτους>> παπάδες ένα σωρό χρήματα. Εξάλλου και πολλοί παπάδες στα διάφορα χωριά, από εκεί που λιμοκτονούσαν στην αρχή της ιερής καριέρας τους, ξαφνικά μετά από λίγο καιρό έγιναν πάμπλουτοι.
Τώρα αν ο Ιησούς ήταν ή δεν ήταν θεός, αν υπήρξε στην ιστορία ή δεν υπήρξε ποτέ, θεωρώ ότι είναι ένα γεγονός που εμάς τους Έλληνες δεν πρέπει να μας αγγίζει και πολύ. Μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς αυτόν.
Η αναφορά που έγινε στα ευαγγέλια, ίσως να ήταν περισσότερο ιστορική και λιγότερο πνευματική. Και είναι λιγότερο πνευματική διότι όπως προείπαμε δεν είναι δικά τους γραφόμενα αλλά κλεμμένα από άλλες αρχαίες πηγές. Εξάλλου πολλοί ιστορικοί και ερευνητές της αλήθειας, προκειμένου να εντοπίσουν ιστορικά και άλλα στοιχεία ξεσκονίζουν οποιοδήποτε παλαιό κείμενο είναι αναγκαίο, ανεξάρτητα από την προέλευση του, ακόμη και αν τα γραφόμενα που περιέχουν είναι αμφιβόλου ποιότητας...
-
'Οποιος λοιπόν αυτο-αποκαλείται δάσκαλος, και διδάσκει σε αδαείς και αφελείς, επικίνδυνες ψευδαισθήσεις, δεν βοηθά, αλλά απλώνει επικίνδυνες ΨΥΧΩΣΕΙΣ, ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟΥΣ Πνευματικούς ιούς, μεταδίδοντας την τρέλα του.
Και εξίσου επικίνδυνο είναι κάποιος να κατέχει απόκρυφη και μυητική γνώση και να την εμπορευματοποιεί.
Αναφέρομαι ειδικότερα σε ορισμένους από τους <<περισπούδαστους>> διδασκάλους, οι οποίοι συνηθίζουν πολλές φορές να πωλούν βιβλία, να διοργανώνουν σεμινάρια και είναι γνωστοί από την παρουσία τους στα τηλεοπτικά πάνελ. Σ' ένα σεμινάριο μάλιστα φιλοσοφίας και μυητικής αγωγής που διοργανώνονταν στην Αθήνα, ο υπεύθυνος αυτού ζητούσε είκοσι(20) ευρώ για κάθε ώρα παρακολούθησης του σεμιναρίου. Και όταν έπερνε τα χρήματα, δεν έδινε ούτε εισιτήριο εισόδου, ούτε και κάποια απόδειξη. Και μπορεί να αναρωτηθεί κανείς, τι σόϊ πνευματικότητα επιδεικνύει αυτός όταν... φοροδιαφεύγει!(Δεν αναφέρουμε ονόματα για να μην κατηγορηθούμε με την σειρά μας από τους εν λόγω κυρίους για έλλειψη ηθικής και ανδρείας επειδή τους καταγγέλουμε πίσω από την ανωνυμία μας).
Όμως, σε κάθε περίπτωση, οφείλουμε τιμή και σεβασμό στους ανθρώπους εκείνους που ασχολούνται με πνευματικά θέματα και εσωτερικές αναζητήσεις και οι οποίοι φυσικά δεν δημιουργούν προβλήματα στο κοινωνικό σύνολο, ακόμη και αν διαφωνεί κάποιος στο 99% των θεωριών τους.
-
Αγαπητέ ΚΛΑΣ,
στόχος μας δεν είναι μόνο να προάγουμε την Αλήθεια, εφόσον την διαπιστώνουμε, αλλά και να καταδυκνείουμε την απάτη, και ειδικά σε δήθεν "συνάδελφους" στο χώρο του Εσωτερισμού είτε μέσω της οικονομικής εξαπάτησης, είτε μέσω της πνευματικής τους εξαπάτησης.
Παρότι πάρα πολλοί, ανά τους αιώνες έχουν εξαπατήσει οικονομικά τους αφελείς, τάζοντας τους, λαγούς με πετραχήλια, εξίσου σημαντική είναι και η πνευματική εξαπάτηση, όταν απλώνονται σχιζοφρενικές ιδεοληψίες, και επικίνδυνες θρησκειολογίες, που διαδίδουν ψυχώσεις και διαλύουν ψυχισμούς.
Ο κανόνας είναι να μην πιστεύουμε Κανέναν, αλλά να ερευνούμε και να διαπιστώνουμε ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ, την πάσα Αλήθεια. Πλήθος είναι οι "ξύπνιοι" που εκμεταλλεύονται, την αμάθεια των ανθρώπων, και αυτούς τους "ξύπνιους" έχουμε χρέος να ξεμπροστιάζουμε καθώς και να ακυρώνουμε τις "πνευματικές" τους κινήσεις εφόσον κρίνουμε πως αποτελούν έναν ψυχικό κίνδυνο για το πλήθος.
-
'Οσον αφορά τα στοιχειακά, και τις οντότητες του άυλου κόσμου, είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε πως υπάρχουν 2 ειδών οντότητες.
1. Αυτές που δημιουργεί ο άνθρωπος, ως στοιχειακές - αιθερικές ενέργειες, φορτισμένες από τις σκέψεις και τα συναισθήματά του.
2. Αυτές που υπάρχουν ήδη στο σύμπαν, είτε ως φυσικές στοιχειακές ενέργειες, είτε ως αστρικά, νοητικά, και πνευματικά όντα.
'Ενα τέτοιο ον είναι και ο άνθρωπος, ο οποίος αποτελείται από 4 επίπεδα ή σώματα, το υλικο-αιθερικό, το αστρικό σώμα, το νοητικό και το πνευματικό.
Για να τα διαπιστώσουμε όμως όλα τα παραπάνω, χρειάζεται έρευνα, προσωπική, και αρκετή επένδυση σε πνευματικές ασκήσεις, έτσι ώστε να μπορούμε να αναπτύξουμε την αστρική, και την πνευματική ενόραση, καθώς και να εξασκήσουμε την διανόησή μας.
Είναι ένας δρόμος χωρίς τελειωμό, αρκεί να αρχίσει σε σωστές βάσεις, και να είναι θωρακισμένος από παγίδες και αυταπάτες, έχοντας πάντα ως ύψιστο σύμβουλο στο δρόμο μας την Συνείδησή μας και την Νοημοσύνη μας.
Εξασκούμενοι στο πνευματικό μονοπάτι θα διαπιστώσουμε πως υπάρχουν δύο επιλογές.
1. της θρησκείας, όπου γίνεσαι υπόδουλος πνευματικά, σε στοιχειακά, και δαίμονες δημιουργημένους από τους ίδιους τους ανθρώπους.
2. της φιλοσοφίας, όπου γίνεσαι αληθινός γνώστης όλων των μυστηρίων της ζωής και του θανάτου, και ως Συν-Θεός, μπορείς να διαχειρίζεσαι απόκρυφα φαινόμενα, και απόκρυφες δυνάμεις, για το συνολικό καλό όλης της ύπαρξης.
Στην πρώτη επιλογή, δεν ονομάζεσαι πνευματικός άνθρωπος, αλλά ένα θύμα της φαντασιοπληξίας του κάθε φαντασμένου αγύρτη, που σου μεταδίδει ακόμα μία ψυχική νόσο.
Ο δρόμος λοιπόν της Φιλοσοφίας, αποτελεί την μοναδική Αληθινή Πνευματική οδό, και απαιτεί πολύχρονη πνευματική εργασία, και στην κατανόηση όλης της Γνώσης, μέσα από το ξεκαθάρισμα της πληροφορίας, αλλά και πνευματική εξάσκηση, όσον αφορά, την διαπίστωση και την ανάπτυξη όλων των ψυχικών δυνάμεων, που μας καθιστούν και πάλι μία ολοκληρωμένη ζωντανή πνευματική οντότητα.